DANIŞTAY İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 2020/157 E. , 2020/3162 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2020/157
Karar No : 2020/3162
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı
VEKİLİ : …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Org. Ürn. San. ve Tic. A. Ş.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Onuncu Dairesinin 18/06/2019 tarih ve E:2014/5530, K:2019/4884 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davalı idarenin internet sitesinde 08/09/2014 tarihinde yayımlanan Takviye Edici Gıdaların İthalatı, Üretimi, İşlenmesi ve Piyasaya Arzına İlişkin Uygulama Talimatının "Ücretlendirme" başlıklı 13. maddesinin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 18/06/2019 tarih ve E:2014/5530, K:2019/4884 sayılı kararıyla;
Dava konusu Takviye Edici Gıdaların İthalatı, Üretimi, İşlenmesi ve Piyasaya Arzına İlişkin Uygulama Talimatının "Ücretlendirme" başlıklı 13. maddesinin davalı idarenin internet sitesinde 20/10/2014 tarihinde yayımlanan Takviye Edici Gıdaların İthalatı, Üretimi, İşlenmesi ve Piyasaya Arzına İlişkin Uygulama Talimatı ile değiştirildiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığının anlaşıldığı gerekçesiyle,
08/09/2014 tarihinde yayımlanan Takviye Edici Gıdaların İthalatı, Üretimi, İşlenmesi ve Piyasaya Arzına İlişkin Uygulama Talimatının "Ücretlendirme" başlıklı 13. maddesinin iptali istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, 5996 sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu'nun 28. maddesi gereğince takviye edici gıdaların üretim, ithalat, ihracat ve kontrolüne ilişkin usul ve esasların Bakanlıkça belirlendiği, 5996 sayılı Kanun'un 35. maddesinin 1. ve 2. fıkraları uyarınca takviye edici gıdaların onayı için de ücret alındığı, takviye edici gıdaların insan sağlığı ve gıda güvenilirliği açısından hassas ürünler olduğu, bu nedenle bahse konu gıdaların onay başvurularında bilgi ve belgelerin titizlikle değerlendirildiği, bu çerçevede 5996 sayılı Kanun kapsamında yürütülen faaliyetler ve yapılan resmi kontrollerin karşılığı olarak takviye edici gıdalar için uluslararası uygulamalar da gözetilerek alınacak ücretin belirlendiği, sektör tarafından belirlenen ücretin merdiven altı üretim ve satışların önlenmesi açısından olumlu bulunduğu, bu çerçevede hukuka uygun olan dava konusu düzenlemeye karşı açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, öte yandan yapılan yargılamada yürütmenin durdurulması isteminin reddine kararı verilmiş ve Danıştay Savcısı tarafından davanın reddi gerektiği yönünde görüş sunulmuş olması karşısında idarenin haksız çıkan taraf olarak değerlendirilmeyeceği, bu nedenle de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331. maddesi uyarınca yargılama giderleri ile vekalet ücretinin aleyhlerine yükletilmesinin hukuka uygun olmadığı belirtilerek, temyize konu Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Daire kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Danıştay dava dairelerinin nihai kararlarının temyizen incelenerek bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan;
"a) Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması,
b) Hukuka aykırı karar verilmesi,
c)Usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması" sebeplerinden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalı idarenin temyiz isteminin reddine,
2.Yukarıda özetlenen gerekçeyle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Danıştay Onuncu Dairesinin temyize konu 18/06/2019 tarih ve E:2014/5530, K:2019/4884 sayılı kararının ONANMASINA,
3.Kesin olarak, 14/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.