DANIŞTAY VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU 2020/1597 E. , 2022/689 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
VERGİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2020/1597
Karar No : 2022/689
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … İnşaat Petrol Ürünleri Turizm
Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı - …
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu kapsamındaki taahhütlerine ilişkin ürettiği malların olması gerekenden daha düşük vergili tarife pozisyonunda beyan edilerek faturalara gerçek meblağdan farklı bir meblağ yazıldığından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca 2010 yılı için kesilen özel usulsüzlük cezası kesilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrasında verilmesi ve alınması icap eden faturanın verilmemesi veya alınmaması halinde, bu belgeyi düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her belge için maddede öngörülen tutardan aşağı olmamak üzere bu belgeye yazılması gereken meblağın %10’u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükmüne yer verilmiştir.
Üretim reçeteleri ve üretim tasdik raporuna göre davacının TÜPRAŞ'tan satın aldığı veya ithal ettiği baz yağları kullanarak ürettiği mamüller %70 veya daha fazla baz yağı içermektedir.
Bu durumda gümrük tarife cetvelindeki izahname açıklamaları ve diğer tespitler uyarınca mamul 27.10 pozisyonunda olduğundan özel tüketim vergisine konu ürünün olması gereken pozisyondan daha düşük oranlı farklı bir pozisyona dahil edilmek suretiyle özel tüketim vergisi hesaplandığı ve bu şekilde faturalarda özel tüketim vergisinin eksik gösterildiği anlaşılmıştır.
Anılan nedenle davacının düzenlediği faturalar gerçek meblağları içermediğinden idarece belirlenen meblağ farkının %10'u oranında hesaplanarak tavan tutar üzerinden Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin (1) numaralı fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Mahkeme bu gerekçe ile davayı reddetmiştir.
Davacının temyiz istemini inceleyen Danıştay Yedinci Dairesi 27/11/2017 tarih ve E:2016/1668, K:2017/6197 sayılı kararıyla mahkeme kararını, işlemin dayanağını ortaya koyan vergi tekniği raporunun davacının bilgisine sunulmamasının esasa etkili bir şekil hatası oluşturduğu ve davacının savunma hakkını kısıtladığı, bu nedenle davanın reddi yolunda verilen kararda hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle bozmuştur.
Davalının kararın düzeltilmesi istemini kabul ederek önceki kararını kaldırdıktan sonra temyiz istemini yeniden inceleyen Danıştay Yedinci Dairesinin 26/02/2019 tarih ve E:2018/2689, K:2019/706 sayılı kararı:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (1) numaralı fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezasının uygulanabilmesi için maddede sayılan belgelerin verilmediği ve alınmadığının veya düzenlenen belgelerde gerçek meblağlardan farklı meblağlara yer verildiğinin hukuken itibar edilecek biçimde somut olarak tespiti gerekli bulunmaktadır.
Uyuşmazlık konusu olayda ise 34.03 gümrük tarife pozisyonununda beyan edilen ürünün gerçekte daha yüksek vergi oranına sahip 27.10 pozisyonuna dahil bir ürün olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle özel usulsüzlük cezası kesilmiştir.
Bu durumda uygulanacak vergi oranının değişmiş olması söz konusu ürünlere ilişkin faturalardaki meblağın eksik beyan edildiğini göstermeyeceğinden özel usulsüzlük cezasının kesilmesine ilişkin Kanun'da aranılan şartların olayda gerçekleşmediği sonucuna varılmıştır.
Öte yandan davacı tarafından tecil-terkin uygulaması kapsamında üretilen ürünlere uygulanacak vergi oranının değişmesi anılan maddede özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren eylemler arasında gösterilmediği gibi bu durum maddenin getiriliş amacına da uygun düşmemektedir.
Anılan nedenle özel usulsüzlük cezası kesilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davayı reddeden mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Daire bu gerekçeyle mahkeme kararını bozmuş, davalının mükerrer karar düzeltme istemini incelenmeksizin reddetmiştir.
… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararı:
Uyuşmazlık konusu döneme ilişkin tarh edilen özel tüketim vergileri ile anılan verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada Danıştay Yedinci Dairesinin vermiş olduğu bozma kararına uyularak yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde alınan bilirkişi raporu uyarınca davanın reddine karar verilmiştir.
Bu durumda 27.10 pozisyonuna dahil mamulleri üreten davacının faturalarında daha yüksek tutarda özel tüketim vergisi hesaplanması gerekmektedir. Ayrıca, alıcı ve satıcılar da vergi inceleme raporu eki tutanakta açık bir şekilde ortaya konulmuştur.
Vergi mahkemesi bu ek gerekçeyle ısrar etmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Özel usulsüzlük cezasının hukuka aykırı olduğu, özel Tüketim Vergisi Kanunu kapsamındaki taahhütlerin yerine getirildiği, özel tüketim vergisi tarhiyatlarının iptali istemiyle açılan davada dosyaya sunulan bilirkişi raporunun soyut olduğu belirtilerek ısrar kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyizen incelenen ısrar kararının, Danıştay Yedinci Dairesinin kararında yer alan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunca, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1- Davacının temyiz isteminin KABULÜNE,
2- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı ısrar kararının BOZULMASINA,
3- Yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmediğinden, yatırılan yürütmenin durdurulması harcının istemi halinde davacıya iadesine,
4- Yeniden verilecek kararda karşılanacağından, yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasına gerek bulunmadığına,
2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/06/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
X - KARŞI OY:
Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, dayandığı hukuksal nedenler ve gerekçe karşısında ısrar kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, istemin reddi gerektiği oyu ile karara katılmıyoruz.