Danıştay 13. Daire Başkanlığı 2020/1680 E. , 2021/3965 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/1680
Karar No : 2021/3965
DAVACI : ... Rüzgar Enerji Santrali Sanayi ve Ticaret A.Ş.
VEKİLLERİ : Av. ..., Av. ...
DAVALILAR : 1- ... Kurumu (...)
VEKİLLERİ : Av. ..., Av. ...
2- ... İletim A.Ş. (...) Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. ...
DAVANIN KONUSU : 29/12/2019 tarih ve 30993 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 26/12/2019 tarih ve 9034 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının davacı şirketin tesislerinin bulunduğu 2. ve 5. bölgeye ilişkin kısmının iptali istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
2019 yılı Yöntem Bildirimi ile 2020 yılı Yöntem Bildirimi arasında, tarifelerin oluşturulmasında nazara alınacak kurallar arasında hiçbir fark olmadığı, iki belgenin birbirinin aynı olduğu, buna rağmen 2019 yılında uygulanan tarifelerin 2020 yılında sistem kullanımı için %33 oranında, sistem işletimi için ise %221 oranında artırıldığı, tarifelerdeki değişikliğin teknik ve ekonomik nedenlere dayanmayan kısmının, iletim hatlarını kullanmak mecburiyetinde olan kişilerin mülkiyet haklarına ölçüsüz bir müdahale oluşturduğu, mülkiyet hakkına ölçüsüz müdahale eden bir idari işlemin kamu yararı kavramı ile hukuka uygun hâle dönüştürülemeyeceği, Yöntem Bildiriminde yer alan maliyet unsurlarından yatırımlar dışında kalanların, ülkedeki genel fiyat değişimleri paralelinde ve buna yakın oranlarda artacağı veya azalacağı, yapılan yatırımların yalnızca amortisman yönüyle bir maliyet unsuru olduğu dikkate alınırsa, yapılan artışın maliyet unsurundaki artış ile açıklanamayacağı, 2019 yılında sistem işletim tarifesi 1,40-TL iken 2020 yılında %221 artışla 3,10-TL olduğu, 2020 yılı Yöntem Bildiriminde tek tek maliyet unsurlarının belirtilmediği, en son 2016 yılı Yöntem Bildiriminde maliyetlerin, kontrol edilebilir maliyetler olarak, personel maliyetleri, sistem işletiminde kullanılan vasıtalara ait giderler, bakım maliyetleri, finans, insan kaynakları, eğitim gibi sair giderler; kontrol edilemeyen maliyetler olarak, elektrik kalite hizmet maliyeti, sistem kullanıcılarından alınan yan hizmetleri maliyeti, enerji akışı kısıtlarının giderilmesi için alınan hizmetlerin sayıldığı, hemen tamamı "hizmet alımı"ndan ibaret olan bu giderlerde meydana gelebilecek artışların ülkedeki fiyat artışlarına bağımlı bir artış olacağı, dolayısıyla artışta kamu yararı güdülmediğinin anlaşıldığı, sistem kullanım tarifesinin, rüzgar enerji santrallerinin bulunduğu 2. ve 5. bölgede %33 artışla sırasıyla 34.764,81-TL/MW-Yıldan 46.426,15-TL/MW-Yıla; 37.081,69-TL/MW-Yıldan 49.520,20-TL/MW-Yıla çıkarıldığı, Kurul'un yetkisini özellikle mülkiyet hakkı yönünden ölçülü kullanmak ve tesis ettiği işlemlerde kamu yararı ile kişilerin bireysel olarak yüklendikleri külfet arasında bir denge oluşturmak zorunda olduğu, işletim tarifelerinde yıllık enflasyonun yaklaşık 175 katına ulaşan ve "enflasyon" nedeniyle duyulan ihtiyacın çok üzerine çıkan bu artışın, EPDK'nın yetkisini ölçülülük ilkesine aykırı kullandığını ve işlemin mülkiyet hakkını ihlâl edici olduğunu gösterdiği ileri sürülmüştür.
DAVALI ... 'NIN SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği ileri sürülmüştür.
Esasa ilişkin olarak ise, iletim tarifesi içerisinde yer alan bedellerin TEİAŞ'ın ilgili faaliyetleri yürütebilmesi için gerekli olan maliyetlerden hareketle belirlendiği, tarifede tüm maliyet ve hizmet bedellerinin olduğu, 2019'a kıyasla 2020 tarifelerinin yüksek olmasının esaslı sebebinin TEİAŞ'ın 2020 yılı gelir tavanında yapılan artış olduğu, TEİAŞ tarafından, iletim kayıpları için 2 milyar TL, sıfır bakiye düzeltme tutarı için 500 milyon TL, ihale sistemine geçilen yan hizmetler için 1.800 milyon TL, kapasite mekanizması için 2.200 milyon TL maliyet öngörüldüğü, sistem kullanım ve işletim gelir farkı düzeltme bileşenlerinin sırasıyla 720 milyon TL ve -810 milyon TL olarak hesaplandığı, ayrıca ARGE bütçesi olarak da 21.8 milyon TL'nin gelir tavanında yer aldığı, iletim tarifelerinin Kurul'un maliyet esaslı tarife belirleme yetkisi kapsamında belirlendiği, üreticiler için onaylanan fiyatlarda gerçekleşen artışa enflasyon oranı ile sınırlama getirilmesinin mantıklı olmadığı, bir metodoloji çerçevesinde belirlenen tarife hesaplamaları açısından uygulanabilir de olmadığı, enflasyon oranının tarife hesaplamalarında dikkate alınan unsurlardan yalnızca biri olduğu, gelir tavanı bileşenleri ve nitelikleri dikkate alındığında fiyat artışının doğrudan enflasyon oranları ile karşılaştırılmasının doğru olmadığı, 2019-2020 yılları sistem kullanım ve sistem işletim fiyatlarında kullanıcıların kapasite kullanım oranlarına bağlı olarak değişmekle birlikte %40-45 bandında bir artış meydana geldiği, 1/7/2020 tarihinde revize edilen tarife kapsamında davacıyı olumsuz etkileyen bir durumun da olmadığı, 2019 yılı sistem işletim tarifesi 1,40-TL iken revize tarifede bu tutarın 0,73-TL olduğu, kamu yararını gözetmek durumunda oldukları, görevlerinin tarifenin uygulanacağı şirketlerin mali yapılarını korumak değil, tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılmasını sağlamak, tarifesi düzenlenen şirketin düzenlenen faaliyetini sürdürebilmesi için gereken gelir ihtiyacını mevzuat çerçevesinde belirlemek olduğu, Kanun'un amacını gözeterek iletim tarifesi içerisinde dikkate alınan unsurların üreticilere ve tüketicilere yansıtılması hususunda makul bir dengeyi gözetmek olduğu, Covid-19 salgını nedeniyle 2020 yılının Mart ayından itibaren enerji tüketiminin beklenen seviyenin altında kalması sonucunda enerji tüketimiyle direkt ilişkili olan gelir tavanı kalemlerinde maliyet azalması gerçekleştiği, bu nedenle TEİAŞ tarafından 01/07/2020 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere gelir tavanı ve tarifelerin revize edilmesinin talep edildiği, 2020 yılı ikinci çeyreğinde iletilen enerjinin azalması ile hat kapasitelerinin daha az zorlanması sonucunda kayıp enerji miktarının azaldığı ve ayrıca enerji fiyatının (piyasa takas fiyatı) düşmesi sonucunda iletim sistemi kayıpları için öngörülen tutarın altında bir gerçekleşme olduğu, aynı dönemde hat kapasitelerinin daha az zorlanması sonucunda ihtiyaç duyulan rezerv kapasiteler ve 0 ve 1 kodlu talimatların da azalma gösterdiği ve yan hizmetler ile sıfır bakiye düzeltme tutarı için öngörülen tutarın altında bir gerçekleşme olduğu, her ne kadar iki yıl sonra gelir farkı düzeltme bileşeni ile düzeltme yapılabilecek ise de, söz konusu düzeltmelerin hemen yapılmasının uygun görüldüğü, revize edilen gelir tavanının öncekine göre toplamda 900 milyon TL daha düşük olduğu, bunun da tarifelerde fiyat azalışını beraberinde getirdiği, sistem işletim tarifesinde 2019 yılına göre %48 azalış gerçekleştiği, sabit nitelikteki sistem kullanım tarifesinde herhangi bir revizyon olmamakla birlikte değişken nitelikteki tarife bakımından 2019 yılına göre tarifede yapılan artışın %20 civarına, bir kullanıcı için ortalama iletim birim maliyetinde gerçekleşen artışın 2019'a göre %18-28 bandına gerilediği, davanın reddi gerektiği savunulmuştur.
DAVALI ... 'IN SAVUNMASI :
Öncelikle, usule ilişkin olarak, davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği ileri sürülmüştür.
Esasa ilişkin olarak ise, gelir tavanı düzenlenirken, gelir tablosu değerlerinin (gelir ve giderler) dikkate alındığı, en son yıl gerçekleşen değerlerin (2018-2019-2020 beşinci uygulama dönemi yılları için 2017 yılı gerçekleşen değerler) program yıllarına sabit olarak çekildiği, ancak yıllar itibarıyla farklılık arz edecek hesaplarda muhtemel değişikliklere yer verildiği, 2019 yılı mali yatırım bütçesi harcamalarının 2.996 milyon TL, yatırım bütçesi harcamalarına ilave kamulaştırma harcamalarının ise 602 milyon TL olarak gerçekleştiği, 2019 mali yılı işletim bütçesinin ise 2.809 milyon TL gerçekleştiği, 2019 yılında 6.122 milyon TL gelir tavanına karşılık toplam 6.408 milyon TL yatırım ve işletme bütçeleri kapsamında gelirin üzerinde harcama gerçekleştiği, 2019 yılında 6.240 milyon TL ticari kredi kullanıldığı, 81 milyon TL finansman maliyeti oluştuğu, yatırım ve işletme bütçesi harcamalarının finansmanının sistem kullanım ve sistem işletim bedeli tahsilatı ile ancak mümkün olduğu, bu nedenle nakit ihtiyacının karşılanmasının önemli olduğu, aksi hâlde üretim tesislerinin sisteme irtibatının sağlanmasında güçlükler yaşanacağı, gelir gereksinimi EPDK tarafından belirlenirken sadece yatırım ve işletme bütçelerinin finansmanının esas alındığı, tarifelerin enflasyon oranına endeksli olmadığı, kendilerinin EPDK tarafından yürürlüğe konulan mevzuata uymakla yükümlü olduğu, tarife bileşenlerinin mevzuat uyarınca belirlendiği, kâr amacı gütmeyen bir iktisadi devlet teşekkülü olunduğundan büyüyen bir iletim şebekesinde gerekli yatırımları yapmakla sorumlu olunduğu, ülke genelinde arz güvenliğinin sağlanabilmesi ve kaliteli elektrik sunulabilmesi için yapılması zaruri yatırımların dikkate alındığı, Yönetmeliğin 29. maddesi uyarınca enflasyon oranı olarak tüketici fiyat endeksi değişim oranının kullanıldığı, Yönetmelik maddesinin izleyen yıl yürürlüğe girecek tarifelerin cari yıl tarifesine TÜFE değişim oranı uygulanarak hesaplanacağını düzenlemediği, sistem işletim tarifesindeki artışın %221 değil %121 olduğu, artışın asıl nedeninin Yöntem Bildirimi'nin 1.7 maddesinde açıklanan maliyetlerdeki ve dolayısıyla gelir tavanındaki artış olduğu, 2016-2017-2018-2019-2020 yıllarında yürürlükte bulunan Yöntem Bildirimlerinin 1.7, 5.2 ve 5.4 maddelerine bakılacak olursa; 10/12/2015 tarihli Kurul kararı ile iletim kayıpları ve sıfır bakiye düzeltme tutarının 2016 yılında gelir tavanı kapsamına alındığı, 2017'de bir değişiklik yapılmadığı, 2018 yılında ise uygulamada yaşanan değişiklikler ve ihtiyaçlara paralel olarak TEİAŞ maliyetlerine yan hizmetler ve kapasite mekanizması maliyetleri adı altında mevzuat değişikliklerinden kaynaklı yeni maliyetlerin dâhil edildiği, her ay gerçekleştiği oranda tüm iletim sistemi kullanıcılarına yansıtılan Evrensel Kalite Hizmet Bedeli maliyetinin aylık faturanın bir kalemi olmaktan çıkarılarak direkt olarak gelir tavanına dâhil edildiği, 2019 ve 2020 yıllarında Yöntem Bildiriminin ilgili maddelerinde herhangi bir değişikliğe gidilmediği, Yöntem Bildiriminin 1.7 maddesinde tek tek açıklanan maliyetlerin (iletim sistemi varlıklarına ilişkin yapılan yatırımlar ve iletim sisteminin işletme, bakım, yan hizmetler, iletim sistemi kayıpları, sıfır bakiye düzeltme tutarı ve kapasite mekanizması ile ilgili mevzuat gereğince TEİAŞ tarafından yürütülen faaliyetlere ilişkin maliyetler) ve EPDK tarafından belirlenen gelir paylaşım oranları göz önüne alınarak mevzuat hükümleri doğrultusunda tarifelerin hesaplandığı, tarifelerin enflasyon oranında artış göstermesi gerektiği yönünde bir yoruma gidilerek tarifelerdeki artışa itiraz edilmesinin mevzuata aykırı olduğu, davanın reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ : Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI ...'UN DÜŞÜNCESİ :
Dava, davacı şirket tarafından, 29/12/2019 tarih ve 30993 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 26/12/2019 tarih ve 9034 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.
6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "İletim Faaliyeti" başlıklı 8. maddesinin "TEİAŞ ın görev ve yükümlülükleri" alt başlıklı ikinci fıkrasının (b) bendinde; "Bu Kanun kapsamında yürüttüğü faaliyetlere ilişkin tarife tekliflerini Kurumun belirlediği ilke ve standartlar çerçevesinde hazırlamak ve Kurumun onayına sunmak." hükmü yer almaktadır.
Elektrik Piyasasında düzenlemeye tabi tarifelerin Tarifeler Yönetmeliği uyarınca gelir düzenlemesine tabi lisans sahibi tüzel kişiler tarafından gelir ve tarife düzenlemesi çerçevesinde yapılacak hesaplamalara ilişkin usul ve esaslar, Elektrik Piyasasında Gelir ve Tarife Düzenlenmesi Kapsamında Düzenlemeye Tabi Unsurlar ve Raporlamaya İlişkin Esaslar Hakkında Tebliğ ile düzenlenmekte ve Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliğinin 8. maddesi gereği TEİAŞ'ın iletim sistemi tarifesine esas alınacak gelir tavanına ilişkin usul ve esaslar da, İletim Sistemi Gelirlerinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ ile belirlenmektedir.
29/12/2019 tarih ve 30993 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26/12/2019 tarih ve 9034 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu Kararı ile TEİAŞ iletim sistemi, kullanım ve işletim tarifelerinin 14 bölge bazında üreticiler ve tüketiciler için Sistem Kullanım ve Sistem İşletim Tarifelerini Hesaplama ve Uygulama Yöntem Bildirimi çerçevesinde ne şekilde hesaplanacağı belirlenmiş, 01/01/2020 tarihinden itibaren de uygulanmıştır.
Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliğinde 28/03/2015 tarih ve 29309 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan değişiklikte "Sıfır Bakiye Düzeltme Tutarı" başlıklı Geçici 26. maddesi ile "İletim Kayıplarının TEİAŞ tarafından satın alınması" başlıklı Geçici 27. maddesinin eklendiği, sıfır bakiye düzeltme tutarının 01.01.2016 tarihinden itibaren TEİAŞ'a bırakıldığı için tarifenin bir unsuru olarak öngörüldüğü, yapılan düzenleme gereğince sıfır bakiye düzeltme tutarının TEİAŞ'ın yük almalarından oluşan gideri ile yük atmaları ve enerji dengesizliklerinden elde edilen gelir arasındaki fark olarak tespit edildiği, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu gereğince de bu iletim sistemi kısıtlarından da, gerekli yatırımı yapmak ve işletmekle yükümlü kılınmış TEİAŞ'ın sorumlu bulunduğu anlaşılmıştır.
Dava konusu olayda; iletim tarifesi içinde yer alan bedellerin, TEİAŞ'ın ilgili faaliyetlerini yürütebilmesi için gerekli olan maliyetlerden hareketle belirlendiği, onaylanan tüm tarifelerde olduğu gibi iletim tarifesinde de tarife konusu faaliyete ilişkin, tüm maliyet ve hizmet bedellerinin yer aldığı, TEİAŞ'ın 2020 yılı gelir tavanında yapılan artışa uygun olarak, 2020 yılındaki sistem kullanım ve sistem işletim tarifelerinin de, bir önceki yıla kıyasla görece daha yüksek olduğu, diğer taraftan, enflasyon oranının, tarife hesaplamalarında dikkate alınan unsurlardan biri olmasına karşılık, tarife kapsamında onaylanan fiyattaki artışların tek sebebi olmadığı açıktır.
İletim tarifesi, 6446 sayılı Kanun uyarınca düzenlemeye tabi bir tarife olup, yine düzenlemeye tabi olan iletim faaliyetinin yürütülebilmesi adına yapılan mal ve hizmet maliyetlerinden hareketle oluşturulmuştur. İletim sistemleri bütün şebekelerin ana omurgasını oluşturmakta, bu nedenle sistem dengesinin ve kararlılığının izlenmesi, gerçek zamanlı sistem dengesinin ve kararlılığının, yan hizmetler ve dengeleme güç piyasası kapsamında sağlanmanın iletim sistemi işletmecileri tarafından icra edilmektedir.
Diğer taraftan; 2020 yılının Mart ayından itibaren etkisini göstermekte olan Covit-19 salgını nedeniyle, enerji tüketiminin beklenen seviyenin altında kalması sonucunda, enerji tüketimim ile direkt ilişkili olan gelir tavanı kalemlerinde maliyet azalması gerçekleşmesi, bu azalmaya göre de iletim gelir tavanının ve iletim tarifelerinin 01/07/2020 tarihinde itibaren revize edilmesi yolundaki TEİAŞ talebi üzerine, dava konusu tarifenin 01/07/2020 tarihinden itibaren uygulanmak üzere revize edilmesine ilişkin alınan, 02/07/2020 gün ve 9434 sayılı karar, 03/07/2020 tarihli ve 31174 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış, 2020 yılının ikinci çeyreğinde, iletilen enerjinin azalması ile hat kapasitelerinin daha az zorlanması sonucu kayıp enerji miktarının azalması ve bununla birlikte enerji fiyatının da düşmesi sonucunda, iletim sistemi kayıpları için öngörülen tutarın altında bir gerçekleşme olduğu, aynı dönemde yine ihtiyaç duyulan rezerv kapasitelerinde azalma olduğu ve yan hizmetler ile sıfır bakiye düzeltme tutarı için, öngörülen tutarın altında bir gerçekleşme olmuştur.
Belirtilen nedenlerle, 29/12/2019 tarih ve 30993 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 26/12/2019 tarih ve 9034 sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Sistem kullanım ve sistem işletim gelir tavanlarının ve bu gelir tavanlarına göre sistem kullanıcılarına uygulanacak sistem kullanım ve sistem işletim tarifelerinin belirlenmesi amacıyla, 2018-2020 beşinci uygulama dönemi kapsamında 13/12/2017 tarih ve 7510 sayılı Kurul kararı ile onaylanan gelir gereksinimleri dışında, TEİAŞ'ın ilgili mevzuat gereğince sunmakla yükümlü olduğu hizmetlere ilişkin (sıfır bakiye düzeltme tutarı, iletim kayıpları, yan hizmetler, kapasite mekanizması) maliyet öngörüleri ve 2018 yılı sistem kullanım ile sistem işletim gelir farkı düzeltme bileşeni verileri ve 2020 yılı Yöntem Bildirimi TEİAŞ tarafından 16/12/2019 tarih ve 516610 sayılı yazı ile EPDK'ya gönderilmiştir.
TEİAŞ tarafından gönderilen tarife teklifi EPDK Tarifeler Dairesi Başkanlığı'nca değerlendirilmiş ve sonuç olarak 24/12/2019 tarih ve 57681 sayılı Müzekkere-İnceleme ve Değerlendirme Raporu hazırlanmıştır.
Kurul'un 26/12/2019 tarih ve 9033 sayılı kararı ile TEİAŞ'ın 2020 yılı sistem kullanım ve sistem işletim gelir tavanları onaylanmıştır. Aynı tarihli ve 9034 sayılı Kurul kararı ile de, TEİAŞ tarafından 01/01/2020 tarihinden itibaren uygulanacak iletim sistem kullanım ve sistem işletim tarifeleri, İletim Sistemi Sistem Kullanım ve Sistem İşletim Tarifelerini Hesaplama ve Uygulama Yöntem Bildirimi çerçevesinde üreticiler ve tüketiciler için (14 bölge bazında) onaylanmıştır.
Bakılan dava 29/12/2019 tarih ve 30993 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 9034 sayılı Kurul kararının 2. ve 5. tarife bölgesi yönünden Üretim Sistem Kullanım ve Sistem İşletim Bedeline ilişkin kısmının iptali istemiyle açılmıştır.
İNCELEME VE GEREKÇE:
USUL YÖNÜNDEN:
Davalı idarelerin usule yönelik itirazları geçerli görülmemiştir.
Öte yandan, dava dilekçesinde 9034 sayılı Kurul kararının bir bütün olarak iptali istenilmiş ise de, dava dilekçesi içeriğinden davacı şirketin tesislerinin 2. ve 5. bölgede bulunduğu anlaşıldığından, iptal isteminin anılan Kurul kararının 2. ve 5. bölgeye ilişkin kısmıyla sınırlı olarak incelenmesi gerektiğine karar verilerek esasın incelenmesine geçilmiştir.
ESAS YÖNÜNDEN:
İLGİLİ MEVZUAT:
6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun "İletim Faaliyeti" başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında, elektrik enerjisi iletim faaliyetinin, lisansı kapsamında münhasıran TEİAŞ tarafından yürütüleceği, TEİAŞ'ın, bu Kanunla belirlenen faaliyetler dışında bir faaliyetle iştigal edemeyeceği, iletim faaliyetiyle birlikte yürütülmesi verimlilik artışı sağlayacak nitelikteki piyasa dışı bir faaliyetin yürütülmesinin Kurumun iznine tâbi olduğu, iletim sistemi teknik ve teknik olmayan kayıplarını karşılamak amacıyla ve yan hizmetler piyasası kapsamında elektrik enerjisi veya kapasitesi satın alınması veya kiralanması ile iletim sistemi teknik ve teknik olmayan kayıplarını karşılamak için sözleşmeye bağlanan enerjinin, gerçekleşmeler nedeniyle fazlasının satışının bu hükmün istisnası olduğu; ikinci fıkrasında, TEİAŞ'ın, şebeke, dengeleme ve uzlaştırma ve yan hizmetler hakkındaki yönetmeliklerin uygulanmasını gözetmek, piyasa işletim lisansı kapsamında yan hizmetler piyasasını ve dengeleme güç piyasasını işletmek, gerçek zamanlı sistem güvenilirliğini izlemek, sistem güvenilirliğini ve elektrik enerjisinin öngörülen kalite koşullarında sunulmasını sağlamak üzere gerekli yan hizmetleri belirlemek ve bu hizmetleri ilgili yönetmelik hükümleri doğrultusunda sağlamak hususunda görevli ve yükümlü olduğu; 17. maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendinde, TEİAŞ tarafından hazırlanacak olan iletim tarifesinin; üretilen, ithal veya ihraç edilen elektrik enerjisinin iletim sistemi üzerinden naklinden yararlanan tüm kullanıcılara eşit taraflar arasında ayrım gözetmeksizin uygulanacak fiyatları, hükümleri ve şartları içereceği, TEİAŞ’ın yapacağı şebeke yatırımlarının ve iletim ek ücretlerinin iletim tarifesinde yer alacağı kurala bağlanmıştır.
Dava konusu kararların alındığı tarihte yürürlükte olan, 22/08/2015 tarih ve 29453 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan mülga Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 4. maddesinin birinci fıkrasının (n) bendinde, iletim sistemi işletim bedelinin, TEİAŞ bünyesindeki Milli Yük Tevzi Merkezi tarafından sunulan hizmet maliyetleri, yatırım maliyetleri, yan hizmetlere ilişkin maliyetler dikkate alınarak hesaplanan bedeli; (o) bendinde, iletim sistemi kullanım bedelinin, iletim hizmetinin sunulması sırasında oluşan maliyetlerden mevzuat kapsamında uygun görülenler dikkate alınarak hesaplanan bedeli; (ö) bendinde, ilgili mevzuatın, elektrik piyasasına ilişkin kanun, yönetmelik, lisans, tebliğ, genelge ve Kurul kararlarını ifade ettiği; 7. maddesinde, iletim tarifesinin, iletim sistemi kullanım bedeli, iletim sistemi işletim bedeli ile tarifenin uygulanmasına ilişkin usul ve esaslardan oluşacağı, iletim tarifesi içerisinde yer alan bedellerin iletim şirketinin ilgili faaliyetleri yürütebilmesi için gerekli olan maliyetlerden hareketle belirleneceği, iletim ek ücretinin iletim tarifesinde yer alacağı, iletim sistemi kullanım bedeli ve iletim sistemi işletim bedelinin, 11/08/2002 tarihli ve 24843 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İletim Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ hükümleri esas alınarak hesaplanacağı; 16. maddesinde, her bir tarife türüne ilişkin parametreler ile bu parametrelerin tespitinde dikkate alınacak ve alınmayacak harcamalar, gelirler ve diğer unsurların, bu Yönetmeliğe dayanılarak çıkarılan Tebliğler ile ilgili mevzuattaki diğer hükümlere uygun olarak belirleneceği; 22. maddesinin birinci fıkrasında, tarife önerisindeki fiyat yapısının sabit ve/veya değişken bileşenlerden oluşabileceği; üçüncü fıkrasında, tarife önerisi kapsamındaki fiyatların; a) Bölgesel özellikler, b) Gerilim ve güç seviyeleri, c) Gün içi ve yıl içi dönemler dikkate alınarak düzenlenebileceği; 29. maddesinde, tarife hesaplamalarında enflasyon oranı olarak Tüketici Fiyat Endeksi değişim oranının dikkate alınacağı kuralı yer almıştır.
30/12/2015 tarih ve 29578 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan İletim Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in 5. maddesinin birinci fıkrasında, "İletim bedelleri, TEİAŞ’ın iletim sistem kullanım faaliyetini yürütebilmesi için gerekli olan maliyetlerden hareketle belirlenir."; ikinci fıkrasında, "İletim bedelleri; iletim sistem kullanım bedelleri, sistem işletim bedelleri ve ilgili mevzuat çerçevesinde oluşabilecek diğer bedellerden oluşur. Bu kalemlerin kapsamı ve her bir kullanıcı grubuna bu kalemlerden hangisi/hangilerinin uygulanacağı yöntem bildiriminde belirlenir. Yöntem bildirimi, TEİAŞ tarafından hazırlanarak Kuruma sunulur. Kurul yöntem bildirimini aynen veya değiştirerek onaylar."; 12. maddesinin birinci fıkrasında, "İletim sistemi kayıplarının TEİAŞ tarafından karşılanacak şekilde satın alınması ve/veya 14/04/2009 tarihli ve 27200 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Elektrik Piyasası Dengeleme ve Uzlaştırma Yönetmeliği ve diğer ilgili mevzuat kapsamında yürütülen faaliyetler sonucu doğan giderlerin, mevzuatta farklı bir düzenleme bulunmadığı durumda, gelir düzenlemeleri yoluyla karşılanması esastır."; ikinci fıkrasında, "Birinci fıkra kapsamındaki giderlerden Kurumca uygun bulunanlar işletme giderleri içerisinde dikkate alınır. Bu giderlerden işletme giderlerine dâhil edilmeyenler gelirleri maliyetlerini karşılayacak şekilde gelir tavanına ilave edilerek iletim bedelleri yoluyla karşılanabilir veya usul ve esasları yöntem bildiriminde düzenlenmek şartıyla ilgililere ayrıca yansıtılabilir. Bu giderlerden gelir tavanına dâhil edilenlerin öngörülen değerleri ile gerçekleşmeleri arasında oluşacak farklar, gelir farkı düzeltme bileşeni yoluyla tarifelerde dikkate alınır."; 14. maddesinin ikinci fıkrasında, "11/08/2002 tarihli ve 24843 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İletim Sistemi Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğe yapılan atıflar bu Tebliğe yapılmış sayılır."; üçüncü fıkrasında, "11/08/2002 tarihli ve 24843 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İletim Sistemi İşletim Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğe yapılan atıflar bu Tebliğe yapılmış sayılır." kuralına yer verilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Aktarılan kurallardan, iletim bedelinin, TEİAŞ'ın iletim sistem kullanım faaliyetini yürütebilmesi için gerekli olan maliyetler göz önünde bulundurularak belirlendiği, iletim sistemi kullanım bedelinin ve iletim sistemi işletim bedelinin, İletim Gelirlerinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ hükümleri esas alınarak Kurul tarafından belirlendiği, tarife hesaplamalarında, enflasyon oranı olarak Tüketici Fiyat Endeksi değişim oranının dikkate alındığı anlaşılmaktadır.
Yatırım Maliyetine Dayalı Fiyatlandırma Yöntemi (YMDFY) ile iletim sistemi sistem kullanım tarifeleri 22 bölge bazında ilk kez 2003 yılında hesaplanmıştır. Bu yöntemde, verilen hizmetler, bu hizmetlerin verilmesine ilişkin artan maliyetleri yansıtacak şekilde fiyatlandırıldığında, kullanıcılara etkin ekonomik sinyaller sağlanabilmektedir. Sistem kullanım fiyatları, iletim sisteminin farklı yerlerindeki kullanıcılarının sistemi kullanım miktarlarını marjinal olarak artırmaları ya da azaltmalarının TEİAŞ’ın maliyetlerine olan etkilerini yansıtacak şekilde tasarlanmıştır. 2004 ve 2005 yıllarında 22 bölge bazında tarifeler artırılmıştır.
2006-2008 birinci uygulama döneminde, 2006 yılında TEİAŞ'ın hazırlayıp EPDK'nın onayladığı herhangi bir tarife bulunmamaktadır. 2007 ve 2008 yıllarında da 22 bölge bazında tarifeler artırılmıştır. 2003-2008 dönemindeki tarifelerin ortak özelliği, 22 bölge bazında uygulanması ve üretimin fazla ya da az, benzer şekilde tüketimin fazla ya da az olduğu bölgelerde tarifenin değişiklik göstermesidir. Dolayısıyla, YMDFY'nin hem üreticilere hem de tüketicilere yatırım ve tüketim tercihlerini yapabilmelerine yönelik sinyal etkisi verdiği açıktır.
2009-2011 ikinci uygulama döneminde, 2009 yılında mevcut tarife bölge sayısı 14'e indirilmiş, 4628 sayılı Kanun'un Geçici 14. maddesi uyarınca üreticilerin ilgili üretim bağlantılarına %50 indirim uygulanacağı belirtilmiştir. 2010 ve 2011 yıllarında da 2009 yılındaki bölge sayısı korunmuş ve tarifeler üretim veya tüketim yoğunluğuna göre artırılmıştır.
2012-2014 üçüncü uygulama döneminde, tarife bölgeleri ve bu bölgelere ait üretici ve tüketici tarifeleri belirlenmesi çalışmaları, TÜBİTAK Uzay Enstitüsü Güç Sistemleri Analiz Grubu tarafından gerçekleştirilmiştir.
2015-2017 dördüncü uygulama döneminde, Yönetmelik değişikliğiyle birlikte iletim kayıpları ve Sıfır Bakiye Düzeltme Tutarı (SBDT) kalemleri TEİAŞ'ın iletim tarifesinin birer unsuru olarak yer almıştır. Her iki kalem, 14 tarife bölgesinde üreticilere ve tüketicilere tahsis edilen kapasite miktarı üzerinden sabit bileşenli olarak belirlenmiştir. Ancak, 01/05/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere 21/04/2016 tarih ve 6234 sayılı Kurul kararıyla, iletim tarifesinin tahsis edilen kapasite miktarı üzerinden sabit ve sisteme verilen veya sistemden çekilen enerji miktarı uyarınca değişken bileşenli olarak uygulanmasına karar verilmiştir.
2018-2020 yılları ise beşinci uygulama dönemidir. Bu dönemde 26/11/2017 tarih ve 30252 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01/02/2018 tarihinde yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Yan Hizmetler Yönetmeliği kapsamında TEİAŞ tarafından sunulan primer frekans kontrolü, sekonder frekans kontrolü gibi yan hizmetler için ihale sistemine geçilmiştir. Ayrıca 20/01/2018 tarih ve 30307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Elektrik Piyasası Kapasite Mekanizması Yönetmeliği uyarınca kapasite mekanizması bütçesi önerisi sunulmuştur. Daha önce kullanıcılara ayrıca fatura edilmekte olan yan hizmetler ve kapasite mekanizması harcamaları 2018 yılından itibaren TEİAŞ gelir tavanı hesabına dâhil edilmiştir.
Dairemizin E:2020/1166 sayılı dosyasında verilen 15/09/2020 tarihli ara kararıyla, davalı EPDK'dan, 9033 ve 9034 sayılı Kurul kararlarına istinaden yürürlüğe giren TEİAŞ iletim sistemi sistem kullanım ve sistem işletim tarifelerinin belirlenmesine ilişkin tüm kalemler (alt başlıklar hâlinde) bir önceki yıla ilişkin kalemlerle karşılaştırma yapılmak suretiyle tablo şeklinde ayrıntılı olarak istenilmiştir.
Ara kararına verilen cevabi yazıda, dava konusu tarifenin 01/07/2020 tarihine kadar uygulandığı belirtilmiş, yazıda yer alan 2019-2020 iletim tarifelerinde dikkate alınan maliyet kalemleri başlıklı tabloda ise, TEİAŞ'ın 2019 yılına ilişkin toplam gelir tavanının 10 milyar 672 milyon TL, 2020 yılına ilişkin toplam gelir tavanının 15 milyar 9 milyon TL olduğu, sistem kullanım gelir tavanının 9 milyar 898 milyon TL'den 13 milyar 445 milyon TL'ye, sistem işletim gelir tavanının ise 774 milyon TL'den 1 milyar 563 milyon TL'ye çıktığı görülmüştür.
Diğer taraftan, aynı ara kararıyla, davalı TEİAŞ'dan, İletim Gelirinin Düzenlenmesi Hakkında Tebliğ'in 5. maddesinde düzenlenen iletim sistem kullanım faaliyetinin yürütülebilmesi için gerekli olan maliyet kalemlerinden dava konusu tarife kapsamında dikkate alınan unsurlar (alt başlıklar hâlinde) bir önceki yıl ile karşılaştırma yapılmak suretiyle tablo şeklinde ayrıntılı olarak istenilmiştir.
TEİAŞ tarafından ara kararına istinaden verilen cevabi yazı ekinde, 2015-2016-2017-2018-2019-2020 Dönemi Gelir Tavanı ve Harcama Karşılaştırma Tablosu ile 2019-2020 Yılları Tarifelerine Esas TEİAŞ Gelir Tavanları ve Yüzdesel Artışlarını gösteren tablolar sunulmuştur. Tabloların incelenmesinden, 2018 yılı toplam gelir tavanı 8 milyar 337 milyon TL olarak belirlenmişken, toplam harcamanın 9 milyar 416 milyon TL olarak gerçekleştiği, nitekim 2019 yılı toplam gelir tavanı 10 milyar 673 milyon TL olarak belirlenmişken toplam harcamanın 12 milyar 133 milyon TL olarak gerçekleştiği, dolayısıyla önceki iki senede sırasıyla 1 milyar 78 milyon TL ve 1 milyar 460 milyon TL olmak üzere öngörülen gelir tavanından fazla harcama gerçekleştiği anlaşılmıştır.
9033 sayılı Kurul kararı uyarınca onaylanan TEİAŞ'ın 2020 yılına ilişkin sistem kullanım gelir tavanı 13.445.933.259,00-TL ve sistem işletim gelir tavanı 1.563.939.153,00-TL olup, dava konusu 9034 sayılı Kurul kararıyla ise, mezkûr gelir tavanları kullanılarak Yöntem Bildirimi çerçevesinde hesaplanan ve 01/01/2020 tarihinden itibaren uygulanacak iletim sistem kullanım ve sistem işletim tarifeleri onaylanmıştır.
TEİAŞ'ın 2020 yılı sistem kullanım ve sistem işletim gelir tavanları, sistem kullanım ve sistem işletim gelir gereksinimleri (sırasıyla 8.503.947.609,00-TL ve 74.190.514,00-TL), sistem kullanım ve sistem işletim gelir farkı düzeltme bileşenleri (sırasıyla 720.173.954,00-TL ve -810.251.361,00-TL), ilgili mevzuat gereğince yürütülen faaliyetlerden iletim kayıplarının karşılanması (2 milyar TL), sıfır bakiye düzeltme tutarına ilişkin yükümlülükler (500 milyon TL), yan hizmetler için öngörülen maliyetler (1.8 milyar TL), kapasite mekanizması bütçesi (2.2 milyar TL) ile ARGE bütçesinden (21.811.697,00-TL) oluşmaktadır.
Davalı EPDK tarafından TEİAŞ'ın sistem kullanım ve sistem işletim gelir tavanları bağlamında yapılan incelemede, gelir gereksinimleri için 13/12/2017 tarih ve 7510 sayılı Kurul kararı ile onaylanan tutarlar Ekim 2020 TÜFE değerine getirilmek suretiyle, iletim kayıpları için 2017-2018-2019 yılları gerçekleşmelerine bakarak ve bütçe öngörüsüne göre %2,5'un üzerinde iletim kaybının yıllara sari iletim kayıplarını dikkate alarak, sıfır bakiye düzeltme tutarı için 2017-2018-2019 yılları gerçekleşmelerine bakarak ve özellikle 2018 yılında yan hizmetlerde yeterli iyileşme sağlanamamasından kaynaklanan dalgalanma dikkate alınarak, yan hizmetler için 2018 ve 2019 yılı gerçekleşmelerine bakarak ve 2020 yılı için primer ve sekonder rezerv miktarları ile bu rezerv kapasiteler için yaklaşık hesaplanan bedeller dikkate alınarak, kapasite mekanizması için 2018 ve 2019 yılı gerçekleşmelerine bakarak, gelir farkı düzeltme bileşenleri için Tebliğde yer alan hesaplama yöntemine uygun olarak 2018 yılı bileşenleri hesaplanarak, ARGE bütçesi için ise 08/06/2017 tarih ve 7020 sayılı Kurul kararıyla onaylanan Düzenleyici Yaklaşım Belgesi ve Düzenleyici Eylem Planı uyarınca sistem kullanım işletme giderlerinin %1'i oranında belirlenen tutarlar uygun bulunarak onaylanmıştır.
Sistem kullanım ve sistem işletim tarifelerinin hesaplanmasına esas olan TEİAŞ'ın gelir tavanına esas gelir gereksinimi, işletme giderleri ve yatırım harcamalarına karşılık elde etmesi gereken yatırım bileşeninden oluşmaktadır. Bunlar, iletim sistemi verileri (iletim hatları, trafo kapasiteleri, trafo sayıları, personel sayıları) ve geçmiş yıllara ilişkin giderler dikkate alınmak suretiyle onaylanmaktadır. Sonuç olarak, gelir tavanında yer alan maliyet unsurları açısından, önceki yıl gerçekleşmelerine bakılarak makul görülen tutarlar 2020 yılı gelir tavanı hesabına dahil edilmiştir. Nitekim gelir tavanına haricen belirlenen kapasite mekanizması, sıfır bakiye düzeltme tutarı, yan hizmetler, iletim kayıpları gibi tutarlar bir sonraki belirlemede yalnızca gerçekleşme değerleri karşılanacak şekilde düzeltilmektedir.
Onaylanan gelir tavanları kullanılarak, davalı EPDK tarafından TEİAŞ'ın 01/01/2020 tarihinden itibaren uygulanacak iletim sistem kullanım ve sistem işletim tarifeleri ve bu tarifelerin sistem kullanıcılarına uygulanma şekli, yöntem bildirimi çerçevesinde belirlenmiştir. Buna göre gelir tavanlarının üretici ve tüketicilere yansıtılma oranı, enerji (MWh, değişken) ve güç (MW, sabit) üzerinden yansıtılma oranı ile sistem kullanım faaliyeti için YMDF çerçevesinde bölgesel olarak belirlenen fiyatlar temel alınmıştır. Gelir tavanlarının üretici ve tüketicilere eşit oranda uygulanması dışında bir uygulamaya mevcut durumda ihtiyaç duyulmadığından ve bölgesel fiyat sinyallerinin her iki kullanıcı grubu için sürdürülmesi dikkate alınarak üretici/tüketici oranının %50-%50 olarak devam etmesi uygun bulunmuştur.
Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nde, tarife önerisindeki fiyat yapısının sabit ve/veya değişken bileşenlerden oluşabileceği, değişken bileşenler olarak enerji (aktif-reaktif), kilovat (kW) cinsinden güç veya bağlantı kapasitesi gibi unsurların bulunduğu belirtilmiştir. Ayrıca fiyatların, bölgesel özellikler, gerilim ve güç seviyeleri ile gün içi ve yıl içi dönemler dikkate alınarak düzenlenebileceği öngörülmüştür. Sabit ve/veya değişken bileşenler sayma yoluyla belirlenmemiş ise de, tarifede yer alan veya alacak maliyet unsurlarının yapısının zaman içerisinde değişkenlik göstermesi böyle bir belirlemenin zorluğunu ortaya koymaktadır. Ancak mevcut durumda, yatırım kaynaklı olarak öngörülen maliyetlerin (yatırım bileşeni, yatırım farkı düzeltme bileşeni ve kapasite mekanizması) sabit, kısa vadede geri dönüşü beklenen maliyetlerin ise (işletme giderleri, iletim kayıpları, sistem işletimine ilişkin sıfır bakiye düzeltme tutarı ve yan hizmetler) değişken karakterli bileşen olarak değerlendirildiği anlaşılmaktadır.
Sistem kullanım faaliyetinin yatırıma dayalı olan sabit bileşeninin bölgesel olarak dağıtılması için kullanılan YMDF modeli uyarınca, üretimin/tüketimin yoğun olduğu bölgelerde üretim/tüketim fiyatları yüksek olarak belirlenerek üreticilerin/tüketicilerin yatırımlarını fiyatların daha düşük olduğu farklı bölgelere kaydırmaları teşvik edilmekte ve iletim sisteminin optimum kullanımı ile TEİAŞ tarafından yapılacak yatırımların optimum olarak dağıtılması sağlanmaya çalışılmaktadır. Her üç yılda bir bölgeler ve fiyatlar tekrar hesaplanmış olmakla birlikte, 2018-2020 beşinci uygulama dönemi için dördüncü uygulama dönemi şebeke modelinin kullanılmasına devam edilmiştir. Sonuç olarak uygulanan yöntemle, üretimin az tüketimin fazla olduğu bölgelerde üretim; üretimin fazla tüketimin az olduğu bölgelerde tüketim teşvik edilecek şekilde tarifelerin belirlendiği, bölgesel tarife farklılığının bu nedenle oluştuğu, ancak aynı iletim tarife bölgesi içinde yer alan kullanıcılara farklı ücret uygulamasının olmadığı anlaşılmaktadır.
Davacı tarafından, iletim tarifelerinde mevzuatta belirtilen enflasyon oranında artış kuralına uyulmadan fahiş oranda artış gerçekleştirildiği ve iletim tarifelerindeki artışın TEİAŞ'ın maliyetlerindeki artıştan kaynaklanmadığı ileri sürülmüş ise de, tarifedeki artışın TEİAŞ'ın gelir tavanındaki artıştan kaynaklandığı, dolayısıyla tarifenin Kurul'un maliyet esaslı tarife belirleme yetkisi kapsamında belirlendiği, enflasyon oranının tarife hesaplamalarında dikkate alınan unsurlardan yalnızca birisi olduğu, buna göre, tarife hesaplamalarında enflasyon oranı olarak Tüketici Fiyat Endeksi değişim oranınının dikkate alındığı anlaşılmaktadır. Davacı şirkete ait tesisin bulunduğu 2. ve 5. bölgelerin iletim tarifeleri incelendiğinde, üretim yönünde sabit sistem kullanım tarifesi sırasıyla 46.426,15-TL/MW-Yıl ve 49.520,20-TL/MW-Yıl, değişken sistem kullanım tarifesi 9,93-TL/MWh, değişken sistem işletim tarifesi ise 3,10-TL/MWh olarak hesaplanmıştır.
Bu itibarla, yukarıda yapılan değerlendirmeler çerçevesinde, davalı EPDK'nın TEİAŞ'ın gelir tavanı ve buna bağlı olarak iletim sistemi kullanım ve işletim tarifelerini belirleme yetkisini kullanırken, tüketicilere kaliteli, sürekli ve düşük maliyetli elektriğin ulaştırılmasını sağlamayı ve TEİAŞ'ın faaliyetini sürdürebilmesi için gereken gelir ihtiyacını mevzuat çerçevesinde belirlemeyi esas aldığı, 6446 sayılı Kanun'un amacı gözetilerek iletim tarifesi içerisinde dikkate alınan sabit ve değişken bileşenli maliyet unsurlarının, üreticilere ve tüketicilere yansıtılması hususunda makûl bir dengenin gözetildiği ve üretimin az, tüketimin fazla olduğu bölgelerde üretim; üretimin fazla, tüketimin az olduğu bölgelerde tüketim teşvik edilecek şekilde tarifelerin belirlendiği anlaşıldığından, dava konusu Kurul kararının 2. ve 5. tarife bölgesine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Öte yandan, 2020 yılında ortaya çıkan Covid-19 salgını nedeniyle, yılın ikinci çeyreğinde, kayıp enerji miktarının azalması ve enerji fiyatının da düşmesi nedeniyle iletim sistemi kayıplarında öngörülen tutarın altında bir gerçekleşme olması, iletilen enerjinin azalması ve ilkbahar döneminde feyezan yaşanmaması ile hat kapasitelerinin daha az zorlanması sonucunda yan hizmetler ve sıfır bakiye düzeltme tutarı için öngörülen tutarın altında bir gerçekleşme olması sebepleriyle, 02/07/2020 tarih ve 9433 sayılı Kurul kararı ile gelir tavanları revize edilerek 900 milyon TL düşürülmüş, aynı tarihli ve 9434 sayılı Kurul kararı ile de 01/07/2020 tarihinden itibaren uygulanacak iletim sistem kullanım ve sistem işletim tarifeleri revize edilerek sistem kullanıcıları lehine olacak şekilde değiştirilmiştir. 2. ve 5. bölge tarifesi uygulanan üreticiler bakımından değişken sistem kullanım bedeli 9,93-TL/MWh'den 8,59-TL/MWh'ye, değişken sistem işletim bedeli ise 3,10-TL/MWh'den 0,73-TL/MWh'ye indirilmiştir. Buna göre, TEİAŞ'ın gelir tavanına etki eden maliyet unsurlarında gerçekleşen bir azalışın tarifelere yansıtılarak, üretim faaliyetinde bulunan üreticiler lehine sonuçlar doğurabildiği görülmektedir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVANIN REDDİNE,
2. Ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ..-TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına,
3. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ...-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelere verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'na temyiz yolu açık olmak üzere, 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.