T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/1691
Karar No : 2023/1913
TEMYİZ EDENLER: 1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ: Av. …
2-(DAVACI) … Petrol Ürünleri Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: : Davacı adına, akaryakıt satışından elde ettiği kazancının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016 yılı için re’sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğü ekipleri ile birlikte yapılan akayakıt denetiminde akaryakıt istasyonunda bulunan iki adet ödeme kaydedici cihaz ve bunların arabirim ünitelerinin mühürsüz olduğu, ödeme kaydedici cihaz ve arabirim ünitelerine müdahale olmasına rağmen mühürlemelerin yapılmadığı, ruhsata işlenmediği, ikinci nüsha ve Z raporlarının incelenmesinde manuel konuma geçildikten sonra satış gerçekleştirildiği, ikinci nüshalardaki satış kayıtlarının yırtıldığı, mali hafızadan silindiği, arabirim üniteleri ve yazar kasalara müdahaleler olduğu hususlarının saptandığı, davacıdan BA formuyla mal aldığını bildiren 79 mükellef hakkında yapılan karşıt incelemelerden söz konusu mükelleflerin davacıdan akaryakıt aldığının anlaşıldığı, rapordaki diğer tespitlerden davacının bir kısmını kayıt ve beyan dışı bıraktığı sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, Mahkemelerince verilen ara kararıyla istenilmesine karşın tekerrüre esas alınan cezanın dosyaya sunulmadığı, somut tespit olmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
Davalı idare tarafından, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ile özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, eksik incelemeye dayalı olarak vergi inceleme raporunun düzenlendiği, 64 mükellef hakkında karşıt inceleme yapılmadığı, gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği, tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu kurala bağlandıktan sonra bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin ve vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesi dışında her türlü delille ispatlanabileceği, 134. maddesinin 1. fıkrasında ise vergi incelenmesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu hüküm altına alınmıştır. Vergiyi doğuran olayla ilgisi tabi ve açık olan 64 mükellef hakkında karşıt inceleme yapılmaksızın yapılan tarhiyatın değinilen kısmı hukuka uygun düşmediğinden, kararın, tarhiyatın, karşıt inceleme yapılmayan kısımlara isabet eden kısmı yönünden bozulması; kararın diğer kısımlarına yöneltilen temyiz istemlerinin reddi ile kararın söz konusu kısımlarına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.