T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/1755
Karar No : 2022/5052
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) …
VEKİLİ: Av. …
2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği, belgesiz emtia satışı yaptığı ve gerçekte yapmadığı giderlerle ilgili sahte faturaları kayıtlara aldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014 yılı için re'sen salınan gelir vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği ve bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı sonucuna varıldığından %2 komisyon geliri üzerinden ve kayıt dışı hasılat elde ettiğinden bahisle toptan satışlar için emsal bedelin belirlenmesinde uygulanan maliyet bedeli esasına göre maliyet bedeline %5 kâr ilave edilmek suretiyle ve 2014 yılında gerçekleşmeyen giderlerin 2014 takvim yılına ait gelir vergisi matrahında indirim konusu yapılamayacağından hareketle bulunan matrah farkı esas alınarak yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2013 yılına ait olup 2014 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınamayacağı gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularının, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davacı tarafından, tekstil sektöründe nakit sıkıntısı olduğundan alacakların 1-2 yıl gibi sürelerde tahsil edilebildiği, kayıt dışı satışa ilişkin somut tespit bulunmadığı, vergisel ödevlerin yerine getirildiği, usulüne uygun bir yoklama bulunmadığı, alışlarının büyük bir kısmının gerçek kabul edildiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davalı idare tarafından, 2013 yılına ait olup 2014 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının tekerrüre esas alınmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Davalı idarenin temyiz isteminin reddi; davacı temyiz isteminin kısmen reddi, kısmen kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği, belgesiz emtia satışı yaptığı ve gerçekte yapmadığı giderlerle ilgili sahte faturaları kayıtlara aldığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak yeniden düzenlenen gelir tablosu uyarınca bulunan matrah farkı üzerinden dava konusu verginin salındığı ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak üç kat vergi ziyaı cezasının kesildiği anlaşılmıştır.
İLGİLİ MEVZUAT:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341. maddesinde, vergi ziyaı cezasının, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesini veya eksik tahakkuk ettirilmesini ifade edeceği, 344. maddesinin 1. fıkrasında, 341. maddede yazılı hallerde vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde, mükellef veya sorumlu hakkında ziyaa uğratılan verginin bir katı tutarında vergi ziyaı cezası kesileceği, 2. fıkrasında, vergi ziyaına 359. maddede yazılı fiillerle sebebiyet verilmesi halinde bu cezanın üç kat, bu fiillere iştirak edenlere ise bir kat olarak uygulanacağı hükme bağlanmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Temyiz istemlerine konu yapılan Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu vergi ziyaı cezasının, belgesiz emtia satışından kaynaklanan bölümünün bir katı tutarını aşan kısmı dışındaki hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.
Belgesiz emtia satışının, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde sayılan eylemlerden biri olmadığı dikkate alındığında, söz konusu fiille kaybına sebebiyet verilen vergi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilemeyeceğinden, Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu vergi ziyaı cezasının, belgesiz emtia satışından kaynaklanan bölümünün bir katı tutarını aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı temyiz isteminin kısmen reddine, davalı idare temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının; dava konusu vergi ziyaı cezasının, belgesiz emtia satışından kaynaklanan bölümünün bir katı tutarını aşan kısmı dışındaki hüküm fıkralarının ONANMASINA,
3. Davacı temyiz isteminin kabulüne,
4. Kararın; dava konusu vergi ziyaı cezasının, belgesiz emtia satışından kaynaklanan bölümünün bir katı tutarını aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının BOZULMASINA,
5. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına, 30/11/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.