T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/1832
Karar No : 2022/3741
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, taşınmaz satışlarının ticari faaliyet kapsamında bulunduğu ve elde ettiği geliri kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak, re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı; 2012 yılı gelir vergisi, 2012/Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemine ilşkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla;davalı idarece davacı tarafından satıldığı ileri sürülen gayrimenkullerin doğrudan ticari amaçla satıldığının kabulü mümkün olmayıp, takdir komisyonu tarafından, davacının ticari amaçla gayrimenkul alım satım faaliyetinde bulunduğu hususunun ortaya konulabilmesi bakımından, davacı tarafından satıldığı ileri sürülen gayrimenkulün vasfı ile hangi tarihte ne kadara alındıkları, hangi amaçla hangi tarihte ne kadara satıldıkları yönünde davacı, alıcılar ve satıcılar nezdinde yapılacak araştırma sonucu tapu ve banka kayıtlarının bu durumu tasdik edip etmediği de değerlendirilerek varılacak sonuca göre matrah takdir edilmesi gerekirken, davacının iki adet gayrimenkulü ticari amaçla sattığı kabul edilerek alım-satım bedelleri konusunda da hiçbir inceleme ve araştırma yapılmadan ve 170.000,00-TL'lik matrah farkına ne şekilde ulaşıldığını somut olarak ortaya koyan belgeler dosyaya sunulmadan sadece gayrimenkullerin alım-satım bedelleri arasında 2 yıl gibi sürede 5 ve 12 kat gibi hayatın olağan akışına aykırı artışlar olduğunu gösteren tapu kayıtlarındaki alım-satım bedelleri esas alınarak takdir edilen matraha istinaden yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığından davanın kabulüne vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve geçici verginin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının vergi tekniği raporuna dayalı olarak takdire sevk edildiği, takdir komisyonunca yapılan işlemin vergi kanunları dahilinde olduğu, gayrimenkul alım satımın vergilendirilmesi gerektiği ile ilgili çeşitli kararlar olduğu gerekçesiyle kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, … tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.