T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/1963
Karar No : 2023/1229
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü) - …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …Boya Yapı Kimyasalları ve Madeni Yağ İthalat İhracat İnşaat Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının da aralarında bulunduğu 12 firma hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla, davacı şirket tarafından 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan white spirit ürününün, aynı Kanun'un 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında (I) sayılı listeye dahil olmayan boya-alkid üretiminde kullanılacağı taahhüt edilerek alınmasına rağmen amacına uygun kullanılmayıp kaçak akaryakıt olarak piyasaya sürüldüğünün tespit edildiğinden bahisle 2012 yılının Ağustos ayının (1.) dönemine ilişkin tecil edilen özel tüketim vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, davacı tarafından satın alınan white spirit ve baz yağının üretimde kullanılmadan doğrudan veya basit karışımla akaryakıt olarak satıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında tecil terkin uygulaması kapsamında alınmayan özel tüketim vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrasında, tecil terkin hükümlerine uyulmaması halinde, malların tecil terkin işlemi dışındaki amaçlarla tesliminde tarh edilmesi gereken vergi tutarından, daha önce tahsil edilen verginin mahsubundan sonra kalan tutarın, vade tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesinde belirlenen gecikme zammı ile birlikte alıcıdan tahsil edileceğinin hükme bağlandığı, aynı Kanun'un 14. maddesinin 1. fıkrasında, özel tüketim vergisi beyanlarının mükellefin katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu vergi dairesine verileceği, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasında ise, katma değer vergisinin, mükellefin iş yerinin bulunduğu yer vergi dairesince tarh olunacağının düzenlendiği; bu durumda, tahsilata yönelik işlemin, alıcı olan davacının katma değer vergisi yönünden bağlı bulunduğu Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından yapılması gerekirken, satıcı …Dış Ticaret Anonim Şirketi'nin bağlı olduğu Anadolu Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında davacı adına düzenlenen ödeme emrinde yetki yönünden hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından ileri sürülen iddiaların "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilemeyeceği, kesinleşen alacağın tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Dosyanın incelenmesinden, davacının 03/02/2012 tarihi itibarıyla Tepecik Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olduğu anlaşıldığından, dava konusu işlemi tesis etmeye yetkili idarenin adı geçen vergi dairesi olarak düzeltilerek kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Her ne kadar vergi dava dairesince, ödeme emrinin, davacının bağlı bulunduğu Yüreğir Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenmesi gerektiği belirtilmişse de; dosyanın incelenmesinden, davacının 03/02/2012 tarihinden itibaren Tepecik Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olduğu anlaşılmaktadır.
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.…Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.