T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/284
Karar No : 2023/2412
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Tasfiyesi sona eren ... Elektronik İletişim Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin tasfiye memuru olan davacı adına re'sen tarh edilen 2016 yılının Aralık ayına ilişkin özel tüketim vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, asıl borçlu şirketin 19/12/2016 tarihinde tescil ve 23/12/2016 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde ilan edilen genel kurul kararı ile tasfiye sürecine girdiği, davacının tasfiye memuru olduğu, 28/07/2017 tarih ve 9377 sayılı Türkiye Ticaret Sicili gazetesinde tasfiyenin tamamlandığı, 11/07/2017 tarihli tasfiye sonu beyanında firmanın alacağı ve borcunun olmadığı, tasfiye döneminde elde edilen herhangi bir gelir veya kar olmadığından tasfiye memurunca dağıtılmış herhangi bir tutar bulunmadığının tescil ve ilan edildiğinin anlaşıldığı; tasfiye edilerek tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinen, bu suretle, hukuk alemindeki varlığını yitirmiş olması nedeniyle adına işlem tesis edilmesi mümkün bulunmayan şirket hakkında yapılacak her türlü cezalı tarhiyatın, tasfiye dönemine ilişkin olarak, müteselsilen sorumlu olmak üzere, tasfiye memuru adına yapılması mümkün ise de, tasfiye memurunun sorumluluğunun dağıtılan kar ile sınırlı olduğu; olayda, şirketin tasfiyesinin tamamlanması sonucunda dağıtılan herhangi bir kar veya gelir bulunmadığından, davacı adına tasfiye memuru sıfatıyla yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.