T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/3070
Karar No : 2023/2277
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : Tasfiye Halinde … Turizm ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı "…" adlı yata ait özel tüketim vergisi ödenmeden kayıt ve tescil edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak 2008 yılı Haziran dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasına ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle; işlemin resen tarh edilen özel tüketim vergisine ilişkin kısmına hasren yapılan yargılama sonucunda, "..." isimli deniz taşıtının tescilinin ''Ticari Yat'' olarak yapıldığı, aynı hususun denize elverişlilik belgesinde de yer aldığı, bu özellikleriyle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı Listenin 89.03 G.T.İ.P. numarasında yer alan yatlar kapsamında değerlendirilerek, 4760 sayılı Kanun'un 12. maddesinde özel tüketim vergisinin, Kanuna ekli listelerde yazılı malların karşılarında gösterilen tutar ve/veya oranlarda hesaplanmasının gerektiği sonucuna varılarak, özel tüketim vergisi uyuşmazlığına konu edilen eşyanın II sayılı listede G.T.İ.P numaraları yazılı eşya kapsamına girmesi nedeniyle dava konusu işlemin vergiye ilişkin kısmında aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Deniz taşıtının "ticari yat cinsi gezinti gemisi" niteliğinde olduğu, sicil belgesinde "ticari yat" ibaresinin bulunmasının özel tüketim vergisi ödenmesini gerektirmeyeceği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 29/05/2019 tarih ve E:2016/2809, K:2019/3728 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Hüküm altına alınan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL'den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, Mahkemece karara bağlanan harcın mahsubundan sonra, kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/05/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.