T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/3434
Karar No : 2022/4269
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Kereste ve Orman Ür. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından mükellefiyet kaydının açılması istemiyle yapılan başvuru üzerine, idarece mükellefiyet kaydının tekrar açılabilmesi için 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi uyarınca davacıdan tüm vergi borçlarının ödenmesi ve 1.021.038,47 TL tutarında teminat verilmesinin istenmesine yönelik … tarih ve E… sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin 1. fıkrası uyarınca; gerçek bir faaliyeti olmadığı halde münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiğinin vergi incelemesine yetkili olanlarca düzenlenen rapor ile tespit edilen ve mükellefiyetlerin resen terk edilen ticaret şirketlerinin yeniden mükellefiyetinin tesis edilebilmesi için tüm vergi borçlarının ödenmesi ve düzenlenmiş olan sahte belgelerde yer alan toplam tutarın % 10’undan az olmamak üzere yasanın kabul ettiği nev'iden teminat verilmesinin şart olduğu, dava konusu olayda da, davacının gerçek bir faaliyeti olmadığı halde münhasıran sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiğinin … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu ile ortaya konulduğu ve bu tespitlere dayalı olarak mükellefiyetin resen terkin edilmesi işleminin Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile hukuka uygun görüldüğü dikkate alındığında, mükellefiyetin yeniden tesis edilmesi için tüm vergi borçlarının ödenmesi ve raporda tespit edilen toplam sahte fatura tutarının (10.210.384,76) %10'unun (1.021.038,47 TL) teminat gösterilmesi yasal zorunluluk olduğundan bu yönde tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Sahte fatura düzenlenmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesindeki şartların gerçekleşmediği, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.