T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/3477
Karar No : 2022/2412
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Organize Sanayi Bölgesi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Türkiye Vakıflar Bankası T. A. O. Atatürk Organize Sanayi Şubesinden sanayi parseli oluşturmak amacıyla temin edildiği belirtilen kredi nedeniyle ödenen faiz üzerinden 2013 yılının Eylül döneminde davacıdan kesinti yoluyla tahsil edilerek beyan edilip ödenen banka ve sigorta muameleleri vergisinin iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uyulmak suretiyle; 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu kapsamında kurulan ve faaliyet gösteren organize sanayi bölgelerinin, aynı Kanun'un 21. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, Kanun'un uygulanması ile ilgili işlemlerde her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu dikkate alındığında, kuruluş amacı doğrultusunda sanayi parselleri oluşturmak amacıyla satın alınan arazi nedeniyle temin edilen kredi için ödenen faiz üzerinden hesaplanarak tahsil edilen banka ve sigorta muameleleri vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüyle tahsil edilen tutarın davacıya iadesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu'nun 28. maddesine göre bankaların her ne şekilde olursa olsun yaptığı tüm muameleler dolayısıyla kendi lehlerine her ne ad altında olursa olsun nakden veya hesaben aldıkları paraların banka ve sigorta muameleleri vergisine tabi olduğu, verginin mükellefinin banka olduğu, matrahın da lehe alınan para tutarı olduğu, 4562 sayılı Kanun'da kabul edilen vergi muafiyetinin doğrudan doğruya organize sanayi bölgesi tüzel kişiliğine ilişkin olan mükellefiyetle ilgili bulunduğu, dolayısıyla verginin mükellefi organize sanayi bölgesi ise muafiyetin söz konusu olacağı, olayda kredi kullandırma işlemini yapanın banka olduğu ve bankanın verdiği krediye bağlı işlemin muafiyet kapsamında değerlendirilemeyeceği, bankanın kendi lehine aldığı paranın banka ve sigorta muameleleri vergisine tabi olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.