T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/348
Karar No : 2023/2742
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Systems Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2012 yılında Almanya mukimi ilişkili şirkete yapılan gayri maddi hak bedeli ödemeleri üzerinden yapılan kurumlar vergisi stopajının %10 değil, %20 stopajı olarak yapılması gerektiğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2012/1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 dönemleri için tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurum (stopaj) vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararda; olayda cezalı tarhiyatın sebebi olarak kurumlar vergisi tevkifatının %20 yerine %10 olarak uygulanması suretiyle verginin eksik ödenmesi gösterilmiş ise de; Almanya ile Türkiye arasında akdedilen Gelir Üzerinden Alınan Vergilerde Çifte Vergilendirmeyi ve Vergi Kaçakçılığını Önleme Anlaşmasının, 19/09/2011 tarihinde imzalandığı, 16/01/2012 tarih ve 2012/2695 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile onaylanarak 24/01/2012 tarih ve 28183 sayılı Resmi Gazetede yayımlandığı dolayısıyla vergiyi doğuran olayın meydana geldiği 2012/1-7 dönemlerinde ilgili kişiler açısından hüküm ifade ettiğinin açık olduğu ayrıca bu Anlaşmanın 30/2 maddesinde, 01/01/2011 tarihi ve sonraki vergilendirme dönemlerine ilişkin vergiler için hüküm ifade edeceğinin açıkça belirlenmiş olması karşısında vergi tevkifatının Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması hükümleri dikkate alınarak %10 oranında uygulanmasında hukuka aykırılık aksi yönde değerlendirme ile yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, Almanya ile Türkiye arasındaki Çifte Vergilendirmeyi Önleme Anlaşması'nın 19/09/2011 tarihinde imzalandığı ancak onay belgelerinin teati edildiği gün olan 01/08/2012 tarihinde yürürlüğe girdiği, bu nedenle 2012/1-7 dönemi için anlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, yapılan gayri maddi hak bedeli ödemeleri üzerinden 2009/14593 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile belirlenen %20 oranında kurumlar vergisi stopajı yapılması gerekirken eksik beyan edilen tutarın tahsili amacıyla yapılan tarhiyatların hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davacı tarafından, kararın hukuka uygun olduğu zira 24/01/2012 döneminde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ÇVÖA nın 30/2. maddesinde 01/01/2011 dönemi ve sonrası vergilendirme dönemlerinden itibaren hüküm ifade edeceğinin açıkça düzenlendiği belirtilerek anılan uluslararası anlaşmaya göre %10 oranında yapılan tevkifatın hukuka uygun olduğu belirtilerek söz konusu kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.