T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2020/3684
Karar No : 2023/2560
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Akaryakıt İşletmeciliği İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi
…
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, 2015 yılının Eylül ayının (1.) ve (2.) dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği ve inceleme raporlarının incelenmesinden, mükellef kurumun belirli bir mala tahsis edilmiş mağazalarda motorlu kara taşıtı ve motosiklet yakıtının (benzin,mazot,dizel,biodizel,lpg,cng vb.) perakende ticaretini yaptığı, yasal defterlerinin noter tasdiklerinin yapılmış olduğu, 05/09/2015 ve 09/09/2015 tarihlerinde yapılan son dolumlara ilişkin belgelerin ibraz edildiği, 09/09/2015-17/09/2015 tarihleri arasında ise mükellef kurumun yasal belgeleri arasında dolum yapabileceği başka bir alış belgesinin bulunmadığı, bu nedenle şirket tarafından 41.051 litre motorinin belgesiz olarak alındığı, UE-1T raporlarına göre 15-16-17/09/2015 tarihlerinde mükellef kurumun 59.332,53 litre belgesiz akaryakıt dolumunda bulunduğu, bu tarihlere ilişkin otomasyon kayıtlarından tespit edilen toplam 16.759.66 litre satışın düşülmesi üzerine, 05/09/2015-14/09/2015 tarihleri için belgesiz alınan 24.291,34 litre motorin üzerinden hesaplanacak özel tüketim vergisinin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 4. maddesinin 2. fıkrası gereği mükellef kurum adına re'sen tarh edildiği, vergi tekniği ve inceleme raporlarında yer verilen tespitlerin değerlendirilmesinden mükellef kurumun 2015 yılında gerçekleştirdiği 83.613,88 litre mal alışı için özel tüketim vergisi beyan etmediği sonucuna ulaşıldığından, davacı hakkında re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde ve 12/10/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılan vergi ziyaı cezalı damga vergisi nedeniyle 5 yıl içinde vergi ziyaı ceza kesilmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanabilecek olması karşısında 2015 yılının Eylül dönemine ilişkin olan vergi ziyaı cezasının 213 sayılı Kanun'un 339. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle arttırılan kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. fıkrası uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren şartların olayda bir arada gerçekleşmediği gerekçesiyle tekerrür uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergileri yönünden davanın reddine, özel usulsüzlük cezasının ise iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Şirketin belgesiz mal aldığının raporlarla tespit edilmiş olduğu, özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 12/05/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.