T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2020/417
Karar No : 2023/8697
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI) : ... Bakanlığı
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri ...
İSTEMİN_KONUSU : Davacı tarafından, %92 ve %98 oranında ağır özürlü olan ikiz çocuklarının bakımını üstlendiğinden bahisle evde bakım hizmeti uygulamasından yararlandırılması için yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptaline ve her iki özürlü çocuğu için ayrı ayrı olmak üzere bakım ücretlerinin başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 27/06/2018 tarih ve E:2016/2540, K:2018/3729 sayılı bozma kararına uyularak, davanın reddi yolunda verilen 24/10/2019 tarih ve E:2019/1972, K:2019/1653 sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'nun Ek 7. maddesinde 2014 yılında yapılan değişiklik uyarınca ikinci engelli çocuğunun iki kişi sayılarak hesaplama yapılması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanun'un Ek 7. maddesinin, 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6518 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile değiştirilen 1. fıkrasında, "(...) Hanede birden fazla bakıma ihtiyacı olan engelli bulunması hâlinde, hane içinde kişi başına düşen ortalama aylık gelir tutarının hesaplanmasında birinci bakıma ihtiyacı olan engelliden sonraki her bakıma ihtiyacı olan engelli iki kişi sayılır. (...)" kuralına yer verildiği, söz konusu kural uyarınca, %92 ve %98 oranında ağır özürlü ikiz çocukları bulunan davacının ekonomik yoksunluk şartını sağlayıp sağlamadığı tespit edilirken, hanede bakıma ihtiyacı olan üç engelli kişinin bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakta olup, davacının dava konusu işlemin tesis edildiği tarihten sonra 19/02/2014 tarihinde yürürlüğe giren söz konusu düzenlemeden faydalanabilmesinin yeniden yapacağı bir başvuruyla mümkün olabileceği açıktır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı temyize konu kararının yukarıda belirtilen açıklama ile ONANMASINA,
3. Temyiz yargılama giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (on beş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.