T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/429
Karar No : 2022/9355
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte belge düzenlediğinden bahisle vergi tekniği raporuna dayanılarak takdir komisyonu kararına istinaden resen tarh edilen 2013/1-3, 4-6, 7-9 dönemleri üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle resen tarh edilen 2013 yılı üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve 2013/10-12 dönemi üç kat vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden, tespit edilen hususların bu mükellefin faaliyetinin gerçek olmadığını destekler mahiyette olması karşısında anılan mükellefin gerçek ticari muamele gerçekleştirmeyip münhasıran sahte fatura ticareti ile iştigal ettiğinin kabulü gerektiği sonucuna varıldığından, %2 komisyon geliri üzerinden yapılan dava konusu cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediği, diğer taraftan, mahsup dönemi geçmiş olması sebebiyle geçici vergi aslının aranmaması gerektiğinden dava konusu cezalı tarhiyatların geçici vergi asıllarında hukuka uyarlılık bulunmadığı, geçici vergi tarhiyatlarından kaynaklanan vergi ziyaı cezalarının iptali istemine ilişkin kısmı yönünden ise geçici vergiye bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı, vergi ziyaı cezalarının tekerrüre ilişkin kısmı bakımından ise tekerrüre esas fiilin 2014 yılında kesinleştiği anlaşıldığından, cezalara uygulanan tekerrür cezalarının hukuka uygun olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden davalı isitinaf başvurusunun reddi gerektiği, davacı istinaf istemi bakımından ise davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden sahte fatura ticareti yaptığı ileri sürülen davacının işyeri adresinde yapılan yoklamalarda yerinde olduğu, çalışan işçilerinin olduğu, beyannamelerini zamanında verdiği, form Ba-Bs bildirimleri arasında uyumsuzluk bulunmadığı, dolayısıyla davacı adına düzenlenen raporun faturaların sahte belge niteliğinde olduğunu ortaya koyacak nitelikte yeterli somut tespit içermediği anlaşıldığından, davacı isitinaf başvurusunun kabulü ile dava konusu tarhiyat ve cezalarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davalı idare istinaf başvurusunun reddine, davacı taraf istinaf başvurusunun kabulüne, davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2.Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.