Danıştay 9. Daire Başkanlığı 2020/50 E. , 2022/2004 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/50
Karar No : 2022/2004
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Üniversitesi Rektörlüğü
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: … Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü İktisadi İşletmesi adına bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak; 2014 yılı için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2014/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri için geçici vergi aslı üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; dava dosyasının incelenmesinden … Üniversitesi Döner Sermaye İşletme Müdürlüğü hakkında 2014 yılı vergilendirme dönemine ilişkin olarak yapılan inceleme sonucunda … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporunun düzenlendiği, bu raporda yer alan birimler adına 2012 yılı itibariyle ayrı ayrı kurumlar vergisi mükellefiyeti tesis edildiği, davacı Üniversiteye bağlı Eğitim Bilimleri Enstitüsü adına da mükellefiyet tesisi ile birlikte dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığının anlaşıldığı, uyuşmazlıkta; davalı idare tarafından düzenlenen raporda davacı kurumun bünyesinde eğitim ve öğretim hizmetinde bulunan birimlerin iktisadi kamu kuruluşu sayılmasını gerektiren faaliyetlerin kapsamına ilişkin herhangi bir tespitte bulunulmadığı, sadece … Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi mizan tablosundaki verilerden hareketle davacı Rektörlüğün uyuşmazlık konusu biriminin iktisadi faaliyetinin bulunduğunun ileri sürüldüğü, bu faaliyetlerin 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanun'un 4'üncü maddesi belirtilen istisna halleri kapsamında olup olmadıkları yönünde de somut bir araştırma ve tespitin yapılmadığı, bu nedenle, kurum bünyesinde yer alan uyuşmazlığa konu birimin, iktisadi işletme faaliyeti kapsamında sayılabilecek nitelikte faaliyet yürüttüğünün açık ve anlaşılır bir şekilde ortaya konulamadığının ve kurumlar vergisi mükellefiyeti tesis edilirken, 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 56'ncı maddesinin (b) bendinde belirtilen "üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitülerinin genel bütçeye dahil kamu kurum ve kuruluşlarına tanınan mali muafiyetler, istisnalar ve diğer mali kolaylıklardan aynen yararlanacağı" hükmünün de yeterince irdelenmediğinin görüldüğü, salt mizan tablosundaki verilerden hareketle yeterli tespitler içermeyen vergi inceleme raporu raporuna dayanılarak yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı ile kurum geçici vergisi asıllarına bağlı olarak kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Fakülte veya yüksekokullarda eğitim/öğetim faaliyeti dışında piyasaya yönelik hizmetler sunulması halinde kurumlar vergisi mükellefiyetinin doğacağı, döner sermaye birimleri farklı faaliyet konularında iştigal ettiğinden iktisadi işletmelerin her birinin ayrı ayrı mükellefiyet kaydı olması gerektiği, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.