Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2020/742 E. , 2022/2699 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2020/742
Karar No : 2022/2699
TEMYİZ EDENLER :1- (DAVALI)… Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
2- (DAVACI)…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU:… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, …, …İnşaat Mermer Bilgisayar Gıda Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, …Tesisat Mühendislik İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ve … Alüminyum İnşaat Plastik Doğrama Mobilya Metal Sanayi Ticaret Limited Şirketi'yle birlikte bankalar nezdinde cirolarını artırmak ve kredibilitelerini yükseltmek amacıyla karşılıklı olarak fatura düzenledikleri yolunda saptamaları içeren vergi tekniği raporunun esas alındığı vergi inceleme raporu uyarınca 2014 yılının tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı ile …, …İnşaat Mermer Bilgisayar Gıda Tekstil Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, … Tesisat Mühendislik İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi ve … Alüminyum İnşaat Plastik Doğrama Mobilya Metal Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporlarında yer alan saptamalardan karşılıklı olarak düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimine dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından, davacının bu firmalara düzenlediği faturalar ile bu firmaların davacıya düzenledikleri faturalar içeriği tutarların yurtiçi satışlar ve satılan ticari mallar maliyeti hesaplarından çıkartılması sonucu yeniden düzenlenen beyan tablosu uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı gerekçesiyle geçici vergi aslı kaldırılmış, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge Mahkemesi kararının özeti:
Vergi Mahkemesi kararının, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrası ile geçici verginin kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvuruları, kararın değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
Yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği gerekçesiyle geçici verginin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen davacı istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının ilgili hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra vergi ziyaı cezasının geçici vergi tutarının bir katını aşan kısmı kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, mahsup dönemi geçmiş geçici vergi asıllarına ilişkin gecikme faizi ile vergi ziyaı cezasının tahakkuk ve tahsilinin sağlanabilmesi için geçici vergi aslının tarh edilerek tahakkukunun sağlanmasının zorunlu olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yer alan fiillerle vergi ziyaına yol açıldığından geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, tacirlerin faaliyet alanları dışında emtia alıp satmalarını yasaklayan herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığı, karşılıklı fatura düzenlenen kişiler ile aralarındaki ticari ilişkinin gerçek alım satıma dayandığı, sadece ... adlı kişinin beyanlarından yola çıkılarak yapılan tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMASI :
Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3 Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.