T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2020/933
Karar No : 2022/4808
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, ortağı olduğu şirkete birden çok defa borç vermek suretiyle elde edilen, ticari kazanç niteliğindeki faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2013 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacının ortağı olduğu şirkete birden çok kez borç para verdiğinin sabit olduğu, büyük miktarlarda verilen paranın menfaatsiz olarak verilemeyeceğinin açık olduğu, aile şirketi dahi olsa şirkete verilen borç para nedeniyle şirket tarafından faiz ödemesinin yapılacak olmasının ticari teamüllerin gereği olduğu, nitekim, şirket ortağının bu finansmanı sağlamaması halinde finansmanı karşılayacak kuruluştan alınan borç para karşılığında faiz ödenmesinin gerekeceği, her ne kadar davacı tarafından, faiz geliri elde edilmediği ileri sürülse de, günün ekonomik koşullarına göre önemli miktarda paranın karşılıksız olarak alınıp verilmesinin iktisadi, ticari ve teknik icaplara aykırı olduğu göz önüne alındığında, ispat külfetinin bu durumun aksini iddia eden davacıya ait olduğu, davacının, ortağı olduğu şirket hakkında düzenlenen kurumlar vergisine ilişkin inceleme raporunda şirkete verilen paraların şahsi parası olduğu yönünde beyanda bulunması, dava dilekçesinde de borç para vermediğine ilişkin herhangi bir beyanının bulunmaması, hesaplanan miktarlara ve faiz oranlarına itirazının bulunmaması, şirkete borç para vermediğinin ve verdiği borçlar nedeniyle faiz geliri elde edilmediğine ilişkin iddiasını ispatlar nitelikte bilgi ve belgeler sunulmadığı için davacının ortağı olduğu şirkete birden fazla kez borç para verdiği sonucuna ulaşıldığından, vergi inceleme raporundaki tespitler dikkate alınarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusu dilekçesinde ileri sürülen nedenlerin mahkeme kararının dayandığı gerekçeler karşısında yerinde ve kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte olduğu görüldüğünden, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiş, işin esasının incelenmesinden, 2013 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararının Dairelerince kaldırılarak, davanın kabulüne ve vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılmasına karar verildiğinden dava konusu geçici vergi ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı adına 2013 yılının tüm dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Şirket ortağı olarak şirkete birden çok defa borç verilmesinin ticari kazanç kapsamında değerlendirildiği, bu nedenle elde edilen faizin faturalandırılması gerektiği, bu faaliyetten elde edilen gelir için beyanname verilmediği, tutulması gereken defterlerin tutulmadığı ve tasdik ettirilmediği, vergi ziyaı cezalı geçici vergisi tarhiyatının yasaya ve usul hükümlerine uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Nitekim, bir kat vergi ziyaı cezalı 2013 yılı gelir vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden Vergi Mahkemesi kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunu kabul edip Vergi Mahkemesi kararını kaldırarak davayı kabul eden …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararına yönelik davalının temyiz başvurusu, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 13/10/2022 tarih ve E:2020/932, K:2022/4825 sayılı kararıyla reddedilmiş ve bu karar onanmıştır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın …Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.