Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/10650 E. , 2022/3727 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/10650
Karar No : 2022/3727
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Alışveriş Merkezi Gıda Hizmetleri Tekstil Oto Sanayi Ticaret Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem : Dava; davacı şirket tarafından, Bursa İli, Osmangazi İlçesi, … Mahalle, … Caddesi, No:… adresinde bulunan parakende bakkal/tekel bayii olarak 24 saat açık bulundurulma izni ile faaliyet gösteren işyerlerinin saat 22:00'ye kadar içki satışı yapılabileceği ve saat 01:00'e kadar açık kalmasının uygun olacağına ilişkin … günlü … sayılı Encümen kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 10/8/2005 gün,, 25902 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin "Açılış ve kapanış saatleri" başlıklı 33. maddesinde; "Umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin açılış ve kapanış saatleri belediye sınırları içinde belediye encümeni, bu yerler dışında il encümeni tarafından tespit edilir. İskele, istasyon, hava meydanı, terminal, garaj, benzin istasyonu ve benzeri yerler ile kara, deniz ve hava ulaşım merkezleri ile fuar, panayır, sergi ve pazar kurulması gibi zorunluluk arz eden yer ve zamanlarda, sabahçı kahvesi ve benzeri diğer tesislere, bağlı olduğu kolluk kuvvetinin görüşü alınmak suretiyle yetkili idare tarafından geçici veya sürekli izin verilebilir." hükmüne yer verildiği, anılan Yönetmelik bir bütün olarak değerlendirildiğinde, perakende bakkal, tekel bayisi ve büfe gibi faaliyet konularına sahip işyerlerinin sıhhi müessese olduğu ve umuma açık istirahat ve eğlence yeri kapsamında nitelendirilemeyeceği, ayrıca, umuma açık istirahat ve eğlence yeri kapsamı dışında kalan sıhhi müesseselerin açılış ve kapanış saatlerinin sınırlandırılmasına ilişkin olarak anılan Yönetmelikte bir düzenleme bulunmadığı görülmekle birlikte, 5393 sayılı Kanunun 34/h maddesinde "umuma açık yerlerin açılış ve kapanış saatlerini belirlemek" görev ve yetkisinin belediye encümenine verildiği, bu bağlamda belediye encümenin, umuma açık iş yerlerinin açılış ve kapanış saatlerine ilişkin düzenleme yapma yetkisinin bulunduğu ve kanunun anılan maddesinde, umuma açık istirahat ve eğlence yeri olarak bir sınırlama bulunmadığı, olayda, Belediye Encümenin, "umuma açık yerlerin açılış ve kapanış saatlerini belirlemek" hususunda bir yetkisi olmakla birlikte, Osmangazi Belediye Encümeni'nin … gün ve … sayılı kararı ile 24 saat çalışma izni verilen davaya konu iş yerinde, bu iznin kaldırılmasına gerekçe olarak gösterilen Osmangazi İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün … günlü, … sayılı yazısında, davaya konu iş yerinde saat 22:00 dan sonra alkollü içki satıldığına, bu işyerinin açık kalmasının genel asayiş yönünden sıkıntı yarattığına dair somut ve objektif bir tespit bulunmadığı göz önüne alındığında dava konusu Encümen kararında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından; 6487 sayılı Yasa ile değişik 4250 sayılı Yasa'nın 6/6 maddesinde, "alkollü içecekler 22.00 ile 06.00 saatleri arasında perakende olarak satılamaz” şeklinde getirilen yasal değişikliğe uyum sağlamak, ilgili mevzuatın amir hükümlerinin uygulanmasını temin etmek için dava konusu işlemin tesis edildiği, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVALI İDARENİN TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davalı idare üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay'da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.