T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/1172
Karar No : 2022/5158
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Elektrik Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Belediye Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından Zonguldak İli, Merkez İlçesi, … Köyü, … Ada, … no'lu parselde kayıtlı taşınmazda bulunan … Trafo Merkezindeki şalt sahası ve kumanda binalarının muafiyet kapsamında olduğundan bahisle ödediği emlak vergilerinin geçmişe dönük iadesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı tarafından 25/01/2019 tarihinde verilen emlak vergisi beyannamesinde Zonguldak İli, Merkez İlçesi, … Köyü … Ada, … no'lu parselin toplam 41,935 m² olduğu, taşınmazda 2014 yılından itibaren daimi muafiyet bulunduğu, muafiyet dışında kalan beyan alanının ise 26.601,24 m² olduğu, beyannamenin muafiyet kapsamında olmayan 26.601,24 m²'ye ilişkin olduğunun görüldüğü, Mahkemelerinin 14/02/2020 tarihli ara kararı ile davacıdan söz konusu beyanname de dikkate alınmak suretiyle taşınmazda 2014 yılından itibaren uygulandığı belirtilen muafiyetin sebebi, muafiyet uygulanan alanın yüzölçümü, alanda ne gibi binaların yer aldığı (kumanda binası, bina, şalt sahası ve direklerin..), bunların ayrı ayrı yüzölçümleri, muafiyet uygulanmayan alanda ne tür yapı ve binaların olduğu hakkında bilgi verilmesinin istenildiği, davacı tarafından verilen cevapta, muafiyet alanı içerisinde şalt sahası, kumanda binası ve direk alanlarının bulunduğu, 26.601,26 m² muafiyet dışı alanda ise ...'e ait kül pompa binası, ambar ve işyeri binasının yer aldığının belirtildiği,
1319 sayılı Emlak Vergisi Kanunu'nun dava konusu olayla birlikte değerlendirilmesinden; elektrik üretim kurumu olan davacı tarafından elektrik üretimi ve nakli amacıyla kullanılan elektrik direği, şalt sahası, transformatör, regulatör, trafo, düzenleyici ve kesiciler veya bu amaca hizmet eder nitelikte diğer cihazların bulunduğu yerler emlak vergisinden muaf iken elektrik üretimi ve nakli dışında kalan, depo, arsa, yemekhane, lojman, güvenlik veya buna benzer nitelikteki taşınmazların ise muafiyet kapsamında değerlendirilmesinin mümkün bulunmadığı, ara karara verilen cevapta; taşınmaza 2014 yılından bu yana muafiyet uygulandığı, muafiyet uygulanan alan içerisinde davacı tarafından muafiyet kapsamında değerlendirilmesi gerektiği iddia olunan şalt sahası ve kumanda binasının beyan edildiği, muafiyet dışında kalan alanda ise elektrik üretimi ve nakli amacıyla kullanılan herhangi bir yapının da bulunmadığı anlaşıldığından davacı başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Taraflarına ait trafo merkezinin imar planındaki vasfı değişerek trafo merkezi alanı olarak kesinleşmesine rağmen davalı belediyenin termik santral vasfı ile fazladan emlak vergisi tahsil ettiği, ... Trafo Merkezinin şalt sahası ve kumanda binalarının muafiyet kapsamında değerlendirilmesi gerektiği iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 27/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.