T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 2021/1179
Karar No : 2023/6670
DAVACI : ... Birliği Merkez Konseyi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
DAVALI : ... Bakanlığı
VEKİLİ : ...
DAVANIN KONUSU : 11/03/2009 tarih ve 27166 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesinin (a) bendi ile Ek-1'in V, VI, VII, VIII nolu bölümlerindeki "mesul müdür iznine " ilişkin ibarelerin, 5. maddesinin (c) bendinin, 7. maddesinin 1. fıkrası ile 9. maddesinin 1. cümlesinin, 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Özel hastane bünyesinde bulunan laboratuarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsatname düzenlenir" ibaresinin, 10. maddesinin, 12. maddesinin, 14. madde ile eklenen Ek madde 5 in (c) bendinin, Ek Madde 5' in (e) bendinin 1. fıkrasının, 17. madde ile eklenen geçici madde 8' in (a), (b), (c) bentlerinin, 22. maddedeki "63. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve d bendleri" ibaresinin, 21. maddedeki Ek-1 ibaresi ile Ek-1'in III Uzman Tabip, IV-Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı, IX- Tabip başlıklı düzenlemelerin, Ek-1 in III- Uzman Tabip Genel Hastaneler kısmının, Ek-1'in IV- Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı bölümünde yer alan "kısmi zamanlı" ibaresinin, Ek- 1'in V, VI, VII, nolu bölümlerinde laboratuar uzmanlarına yönelik "mesul müdürün izniyle kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez" ibarelerinin, Ek-1'in XIX - Diğer Personel düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle; 4. maddenin (a) bendinin, 5. maddenin 1. fıkrasının, 5. maddenin (b) bendinin, 5. maddenin 4. fıkrasının, 14. madde ile eklenen Ek madde 5'in (g) ve (h) bentlerinin, 15. madde ile eklenen Ek madde 6'nın, Ek-1'in III-Uzman Tabip Dal Hastaneleri bölümün, Ek -1'in XV nolu bölümünün, Ek-1'in "NOT" bölümünün, Ek-1'in noksan düzenleme olduğundan bahisle iptali istenilmektedir.
DAVACININ_İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu düzenlemelerin yasal dayanağının olmadığı, üst hukuk normlarına aykırı olduğu ileri sürülerek iptali istenilmiştir.
DAVALININ_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, dava konusu edilen düzenlemelerin hukuka ve mevzuata uygun olduğu, bu nedenle davanın reddedilmesi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin dördüncü fıkrası gereği, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı doğrultusunda dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesi ile değiştirilen esas Yönetmeliğin 28. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Özel hastane bünyesindeki laboratuvarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsatname düzenlenir" ibaresi, 15. maddesi ile esas Yönetmeliğe eklenen Ek 6. madde, Ek-1 kısmının lll-Uzman Tabip, IV-Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı ve IX-Tabip başlıklı bölümleri ile aynı kısmın V, VI, VII nolu bölümlerinde yer alan laboratuvar uzmanlarına yönelik "... kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez" ibareleri yönünden davanın reddine, 5. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinin iptaline karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI : ...
DÜŞÜNCESİ : Dava, Türk Tabipler Birliği Merkez Konseyi Başkanlığı tarafından 27.03.2002 gün ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 11.03.2009 tarih ve 27166 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Yönetmeliğin;
5. maddesiyle değişik 19.maddesinin (a) bendi ile "Özel Hastanelerde Asgari Bulundurulacak Sağlık Personeli" başlıklı Ek-1'in V,VI,VII,VIII nolu bölümlerindeki "mesul müdürün izni"ne ilişkin ibarelerin,
5. maddesiyle değişik 19. maddesinin (c) bendinin,
7. maddesiyle değişik 23. maddesinin 1. fikrasının,
8. maddesinin 1.fıkrasıyla değişik 28.maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan "Özel hastane bünyesinde bulunan laboratuvarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsat düzenlenir" ibaresinin,
9. maddesiyle değişik 38. maddesinin 1.fıkrasının 1. tümcesinin,
10. maddesiyle değişik 65. maddesinin ,
12. maddesiyle değişik 68. maddesinin ,
14. maddesiyle eklenen Ek madde 5'in (c) bendinin ve (e) bendinin 1.fıkrasının,
17. maddesiyle eklenen Geçici Madde 8'in (a), (b), (c) bentlerinin,
Değişiklik yapan Yönetmeliğin 22. maddesindeki "63.maddesinin 1.fıkrasının (c) ve (d) bentleri" ibaresinin,
Yine Değişiklik yapan Yönetmeliğin 21. maddesindeki "Ek-1" ibaresi ile Ek-1'in III-Uzman tabip, IV-Anestezi ve reanimasyon Uzmanı, IX-Tabip başlıklı düzenlemelerin,
Ek-1'in III-Uzman Tabip Genel Hastaneler kısmının,
Ek-1'in IV-Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı bölümünde yer alan "kısmi zamanlı" ibaresinin,
Ek-1'in V,VI,VII nolu bölümlerinde laboratuar uzmanlarına yönelik "mesul müdürün izniyle kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez" ibarelerinin,
Ek-1'in XIX- Diğer Personel düzenlemesinin; hukuka aykırı olduğu,
Anılan Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair bahse konu Yönetmeliğin;
4. maddesinin (a) bendinin (ana yönetmeliğin 17.maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi),
5. maddesinin 1 . fıkrasının (ana yönetmeliğin 19.maddesinin birinci fıkrasının),
5. maddesinin (b) bendinin (ana yönetmeliğin 19.maddesinin "ikinci fıkrasının (b) bendinin),
5. maddesinin 4.fıkrasının (ana yönetmeliğin 19.maddesinin dördüncü fıkrasının,
14. madde ile eklenen Ek Madde 5'in (g) ve (h) bentlerinin,
15. madde ile eklenen Ek Madde 6'nın,
"Özel Hastanelerde Asgari Bulundurulacak Sağlık Personeli!ni düzenleyen Ek-1'in III-Uzman Tabip Dal Hastaneleri bölümünün,
Ek-1'in XV nolu bölümünün,
Ek-1'in "NOT" bölümünün ve Ek-1'in tamamının ise eksik düzenleme nedeni ile iptali istemiyle açılmıştır.
Bahse konu yönetmelikte 11.03.2009 tarihli R.G de yayımlanan yönetmelik ile iptali istenilen maddelerde değişiklik yapılmışsa da; iş bu dava açıldıktan sonra 23.09.2010/27708 sayılı R.G, ve 14.01.2011/27815 sayılı R.G, 27.05.2012/28305 sayılı R.G.11.07.2013/28704 sayılı R.G.21.03.2014/28948 sayılı R.G, 23.01.2015/29245 sayılı R.G'de yayımlanan yönetmeliklerle dava konusu edilen bazı hükümler mülga olmuş,bazıları ise kısmen yada tamamen değiştirilmiş ve bunlara dayanılarak tesis edilen herhangi bir uygulama işlemi de dava konusu yapılmamıştır.
Ana yönetmeliğin iptali istenilen 19. maddesinin (tümüyle) ,28.maddesinin üçüncü fıkrasının ,63.maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentlerinin, 65. maddesinin,68. maddesinin (mülga) , Ek-1'in; III-Uzman Tabi, IV-Anestesi ve Reanimasyon Uzmanı, IX-Tabip başlıklı düzenlemeleri, yine Ek-1'in IV-Kısmi zamanlı ibaresinin, V,VI,VIII nolu bölümlerindeki "mesul müdür........gerekmez" ibarelerinin, Ek-5'in (g) ve (h) bentlerinin, Ek-1'in III.bölümünün ve Ek-1'in NOT bölümünün değiştirildiği anlaşılmakta olup bu maddeler acısından karar verilmesine gerek kalmamıştır.
Değişikliğe dair Yönetmeliğin 4.maddesinin (a) bendine gelince,
Bu madde ile ana yönetmeliğin 17.maddesinin (a) bendi değiştirilerek, "a) (Değişik:RG-11/3/2009-27166) Özel hastanenin tıbbî, idarî ve teknik hizmetlerini mevzuata uygun olarak idare etmek ve denetlemek mesul müdürün görev ve sorumlulukları arasında sayılırken "mali"sorumluluğun yer almadığı anlaşılmaktadır. Oysa 2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanununun 19, 20, 21, 22.maddelerinde mesul müdürlerle ilgili düzenleme yapılmış 23.maddesinde, "Hususi hastanelerin müdürleri hastanelerin her türlü mali ve idari işlerinden mes'ul ve hastaların fenni şekilde tedavi ve istirahatlerini temine mecburdurlar."hükmüyle mesul müdürleri mali işlerden de sorumlu tutmuştur. Dolayısıyla yasayla verilen bu sorumluluğun yönetmelikle kaldırılması hukuka aykırıdır.
Değişikliğe ilişkin Yönetmeliğin 7.maddesinin 1.fıkrası ve 9.maddesinin 1.cümlesi birlikte incelendiğinde; bu madde ile ana yönetmeliğin 23.maddesinin birinci fıkrasında değişiklik yapılarak "Özel hastanelerde, faaliyet izin belgesinde kayıtlı klinik uzmanlık dalları için yeterli şekilde aydınlatılan ve havalandırılan poliklinik muayene odası ayrılır. Poliklinik muayene odalarında uzmanlık dalına uygun araç, gereç ve donanım ile hasta muayene masası, soyunma bölümü ve lavabo bulunur. Klinik uzmanlık dalları dışındaki dallarda kadrolu veya kısmi zamanlı çalışan uzman tabiplere yeterli sayıda ve genişlikte, yeterli şekilde aydınlatılan ve havalandırılan çalışma odaları ayrılabilir. "hükmü getirilmiş ve davacı tarafından ana yönetmeliğin 38.maddesinin birinci fıkrasında değişiklik yapılmasına dair 9.maddenin 1.cümlesi olan "Özel hastanede, bir poliklinik muayne odasında en fazla iki tabibin çalışmasına izin verilir." ibaresi ıle her uzmanlık dalı için ayrı muayne odası bulundurma zorunluluğundan vazgeçildiğinden bahisle iptali istenildiği dikkate alındığında, 38.maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesinde " (Değişik birinci fıkra:RG-11/3/2009-27166) (Değişik birinci cümle:RG-11/7/2013-28704) Bir poliklinik muayene odasında, çalışma süreleri belirlenmek kaydıyla birden fazla klinisyen hekimin çalışmasına izin verilir." düzenlemesi getirilmişse de bu düzenlemede aynı uzmanlık alanında iki hekimin aynı odayı aynı anda kullanmasına engel olacak bir hüküm olmadığından ve bu durumun da hasta haklarına aykılık sonucunu doğruracağından hukuka aykırı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Değişikliğe dair yönetmeliğin 14.maddesi ile ana yönetmeliğe"Özel hastanenin kalite ve verimliliğini artırmak amacıyla izin verilebilecek hususlar" başlıklı Ek 5.madde eklenerek birinci fıkrasının (c) bendinde, "Mevcut uzman tabipler tarafından kullanılmak ve uzmanlık dallarıyla ilgili olmak kaydıyla tıbbî hizmet birimleri ve alanlar ile cihazlar eklenebilir. Teknoloji yoğunluklu tıbbî cihazlardan eklenmesine izin verilecek olanlar, Planlama ve İstihdam Komisyonunun görüşü alınarak belirlenir. 11/3/2009 tarihine kadar kurulmuş ve işletilmekte olan teknoloji yoğunluklu tıbbî cihazlar, başka bir özel hastanede veya tıp merkezinde kullanılmak üzere devredilebilir." hükmü getirilmiştir. Bu hüküm, ruhsat almış özel hastanelere ilişkin kısıtlayıcı hükümleri kaldıran, denetime tabi tutulmadan yeni tıbbi hizmet birimleri ve alanların eklenilmesine yol açacak bir sonuç doğurabileceğinden hukuka uyarlık bulunmamamaktadır.
Değişikliğe ilişkin yönetmeliğin 15.maddesiyle ana yönetmeliğe eklenen "Planlama ve istihdam komisyonu" başlıklı Ek Madde 6'da 2012,2014 ve 2015 yıllarında değişiklik yapılmışsa da; davacının ileri sürdüğü eksik düzenlemenin hala mevcut olduğu görüldüğünden değerlendirme yapmak gerekmiştir. Ek Madde 6 "– (Ek:RG-11/3/2009-27166)Ek 4 üncü maddeye göre yapılacak planlamaların ilandan önce değerlendirilmesi, planlama çerçevesinde yürütülen uygulamalara yapılacak itirazların değerlendirilmesi ve Bakanlıkça ihtiyaç duyulacak diğer konularda görüş alınması amacıyla Planlama ve İstihdam Komisyonu oluşturulur.
(Değişik ikinci fıkra:RG-21/3/2014-28948) Komisyon, Bakanlık Müsteşarı veya görevlendireceği bir yetkili başkanlığında:
a) Genel Müdür veya yardımcısı,
b) Bakanlık Hukuk Müşavirliğinden bir temsilci,
c) Bakanlık Strateji Geliştirme Başkanlığından bir temsilci,
ç) Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumundan bir temsilci,
d) Türkiye Halk Sağlığı Kurumundan bir temsilci,
e) (Değişik:RG-23/1/2015-29245) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Türkiye Sağlık Kurumları Meclisinden iki temsilci,
f) (Değişik:RG-23/1/2015-29245) Yükseköğretim Kurulu Başkanlığından bir temsilci,
g) (Mülga:RG-23/1/2015-29245)
olmak üzere dokuz üyeden kurulur.
(Değişik fıkra:RG-27/5/2012-28305) Komisyona, yükseköğretim, planlama ve sosyal güvenlik uygulamaları ile ilgili konular için ilgili kurumlardan üye davet edilebilir.
(Değişik dördüncü fıkra:RG-21/3/2014-28948) İkinci fıkranın (c), (ç) ve (d) bentlerinde belirtilen Komisyon üyeliği için, asgari Daire Başkanı seviyesinde bir yetkili görevlendirilir. (f) ve (g) bendindeki üye için derneklerin her yıl temmuz ayı itibarıyla üye sayıları esas alınır.
Komisyon, çalışmalarına ve görüşlerine esas olmak üzere uygun gördüğü ilgili kurumlardan veya kişilerden görüş veya rapor isteyebilir......" hükmü yer almıştır. 2009 yılı değişikliğinde ve sonraki değişikliklerde Planlama ve İstihdam Komisyonunda, Türk Tabipler Birliğine yer verilmemiştir.3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununun 3.maddesinin (i) bendinde;" Sağlık hizmetlerinin yurt çapında istenilen seviyeye ulaştırılması amacıyla; bakanlıklar seviyesinden en uçtaki hizmet birimine kadar kamu ve özel sağlık kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları arasında koordinasyon ve işbirliği yapılır. Sağlık kurum ve kuruluşları coğrafik ve fonksiyonel hizmet alanları,verecekleri hizmetler, yönetim, hizmet ilişki ve bağlantıları gibi konularda tespit edilen esaslara uymak ve verilen görevleri yapmakla yükümlüdürler. Çağdaş tıbbi bilgi ve teknolojinin ülkeye getirilmesi ve teşviki sağlanır."hükmü getirilmiş 6023 sayılı Türk Tabipler Birliği Kanununun 1.maddesinde " (Değişik: 7/6/1985 - 3224/48 md.) (1) Türkiye sınırları içerisinde meslek ve sanatlarını icraya yetkili olup da sanatını serbest olarak yapan veya meslek diplomasından istifade etmek suretiyle resmi veya özel görev yapan tabiplerin katıldığı Türk Tabipleri Birliği; tabipler arasında mesleki deontolojiyi ve dayanışmayı korumak, (…)(1) ve meslek mensuplarının hak ve yararlarını korumak amacıyla kurulmuş kamu kurumu niteliğinde mesleki bir kuruluştur.", hükmü getirilmiş; 4.maddesinde, " Birlik, aşağıda yazılı hizmetleri yapmakla mükelleftir:
a) Halk sağlığına ve hastalara fedakarlık ve feragatle hizmeti ideal bilen meslek geleneklerini muhafaza ve geliştirmeye çalışmak,
b) Azalarının maddi ve manevi hak ve menfaatlerini korumak ve bunları halkın ve Devletin menfaati ile en iyi bir şekilde denkleştirmeye çalışmak,
c) Halkın sağlığını korumaya, azalarını muayyen refah seviyesine ulaştıracak gerekli iş sahaları bulmaya, İş Kanunu ile sosyal kanunların ve bunlara bağlı nizamname ve talimatname hükümlerinin tatbikatında meslek ve meslektaşların hak ve menfaatlerini korumaya ve her türlü iş tevziinin adilane bir surette düzenlenmesine çalışmak,
d) Halk sağlığı ve tıp meslekleri ile ilgili meseleler için resmi makamlarla karşılıklı işbirliği yapmak,
e) Halk sağlığını ve tıp mesleğini ilgilendiren işlerde resmi makamlardan yardım sağlamak" hükmü getirilerek toplum sağlığına yönelik bahse konu meslek kuruluşuna mükellefiyetler yüklenmiştir. Dolayısıyla toplum sağlığını doğrudan ilgilendiren "sağlık kurum ve kuruluşlarının planlaması"nda görev alacak Planlama ve İstihdam Komisyonunda davacı meslek kuruluşuna yer verilmemesi 6023 sayılı yasanın yukarıdaki hükmüne ve kamu yararına aykırılık teşkil etmektedir.
Anılan Yönetmeliğin Ek-1'inde "Özel Hastanelerde Asgari Bulundurulacak Sağlık Personeli" belirlenmiş olup; fizik tedavi ve rehabilitasyon kliniklerinde hekim dısında sadece FİZYOTERAPİSTlere, yer veren XV nolu bölüm ile yeterli sayıda hizmet personeli ve güvenlik görevlisinin DİĞER PERSONEL olarak belirtildiği XIX nolu bölüm incelendiğinde; Yataklı Tedavi Kurumları İşletme Yönetmeliğinin 143. maddesinde fizik tedavi ve rehabilitasyon teknisyeni,fizik tedavi ve rehabilitasyona muhtaç hastalara uzmanın veya fizyoterepistin uygun gördüğü tedavileri uygulamaya yetkili kılınmış olup; özel hastanelerde fizyoterapistin yanında sayılmaması eksik düzenleme kapsamındadır. XIX nolu bölümde DİĞER PERSONEL altında yeterli sayıda hizmet personeli ve güvenlik görevlisi şeklinde genel bir ifadeye yer verilmesinin eksik düzenleme olduğu, sonucuna ulaşılmış olup; hastanenin hangi hastalık yada hastalıklara hizmet verdiği hususlarına göre en az sayıların belirlenmesi gerekmekte olup, bunun tamamen özel hastaneye bırakılması kamu yararına aykırılık teşkil edecektir.
Açıklanan nedenlerle, ana yönetmeliğin 2009 yılı değişikliğne yönelik iptali istenilen 19. maddesinin (tümüyle), 28. maddesinin üçüncü fıkrasının ,63.maddesinin birinci fıkrasının (c) ve (d) bentlerinin, 65. maddesinin,68.maddesinin, Ek-1'in; III-Uzman Tabip, IV-Anestesi ve Reanimasyon Uzmanı, IX-Tabip başlıklı düzenlemeleri,yine Ek-1'in IV-Kısmi zamanlı ibaresinin, V,VI,VIII nolu bölümlerindeki "mesul müdür........gerekmez" ibarelerinin, Ek-5'in (g) ve (h) bentlerinin, Ek-1'in III.bölümünün ve Ek-1'in NOT bölümüne ilişkin KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA; Ana yönetmeliğin 17 maddesinin (a) bendi, 23. maddesinin birinci fıkrası, 38 maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinin, Ek madde 5'in birinci fıkrasının (c) bendinin, Ek Madde 6'nın, Ek-1'in XV ve XIX.bölümlerinin İPTALİ gerektiği, düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 28/01/2016 tarih ve E:2013/2776, K:2016/277 sayılı kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 01/11/2018 tarih ve E:2016/3769, K:2018/4435 sayılı kararıyla kısmen onanıp kısmen bozulması üzerine, bozulan kısım hakkında Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY :
Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 11/03/2009 tarih ve 27166 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesinin üzerine, davacı tarafından, anılan Yönetmeliğin bazı düzenlemelerinin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 28/01/2016 tarih ve E:2013/2776, K:2016/277 sayılı kararı ile; dava konusu Yönetmeliğin 4. maddesinin (a) bendinin, 5. maddesinin (b) bendinin, 8. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Özel hastane bünyesinde bulunan laboratuarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsatname düzenlenir" ibaresinin, 9. maddesinin 1. cümlesinin, 14. maddesi ile değişik Ek 5. maddesinin (e) bendinin 1. fıkrasının, 15. madde ile eklenen Ek Madde 6'nın, Ek-1'in V, VI, VII, VIII nolu bölümlerindeki "mesul müdür iznine" ilişkin ibarelerin, Ek-1'in III-Uzman Tabip, IV-Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı, IX-Tabip başlıklı düzenlemelerin, Ek-1'in III- Uzman Tabip Genel Hastaneler kısmı ile III-Uzman Tabip Dal Hastaneleri bölümün IV- Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı bölümünde yer alan "kısmi zamanlı" ibaresinin, Ek- 1'in V, VI, VII, nolu bölümlerinde laboratuar uzmanlarına yönelik "mesul müdürün izniyle kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez" ibarelerinin, Ek-1'in "NOT" bölümünün iptaline, 5. maddesinin 4. fıkrasının, 5. maddesinin 1. fıkrasının, 5. maddesinin (a) ve (c) bentlerinin, 7. maddesinin 1. fıkrasının, 10. maddesinin, 14. madde ile eklenen Ek madde 5'in (g) ve (h) bentlerinin, 21. maddedeki Ek-1 ibaresinin, 22. maddesindeki "63. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve d bendleri" ibaresinin, Ek-1'in XV. ve XIX. Bölümü ile Ek-1'in tamamının iptali istemi yönünden davanın reddine, 12. maddesi ve 17. maddesi ile eklenen geçici madde 8'in (a), (b), (c) bentlerinin iptali istemi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 01/11/2018 tarih ve E:2016/3769, K:2018/4435 sayılı kararı ile; Daire kararının dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 28. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Özel hastane bünyesindeki laboratuvarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsatname düzenlenir" ibaresi, 15. maddesi ile Özel Hastaneler Yönetmeliği'ne eklenen Ek 6. maddesi, Ek-1 kısmının lll-Uzman Tabip, IV-Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı ve IX-Tabip başlıklı bölümleri, 5. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde yer alan "... çalışacak ise mesul müdür iznine bağlı olarak çalışabileceğinin..." ibaresi, 21. maddesiyle değiştirilen Ek-1 kısmının V, VI, VII nolu bölümlerinde yer alan laboratuvar uzmanlarına yönelik "... kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez" ibarelerine ilişkin kısımlarının bozulmasına, dava konusu Yönetmeliğin 21. maddesiyle değişik Ek-1 Kısmının V, VI, VII, VIII nolu bölümlerinde yer alan "mesul müdürün izniyle" ibaresine ilişkin kısmının gerekçe değiştirilerek onanmasına, diğer maddelere ilişkin kısımlarının onanmasına karar verilmiştir.
Davacının karar düzeltme istemi Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 24/12/2020 tarih ve E:2019/1697, K:2020/3496 sayılı kararı ile reddedilmiştir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında, Danıştay dava daireleri kararlarına karşı Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği; 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde, idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen inceleneceği hükme bağlanmış; 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 4. fıkrasında ise, Danıştay dava dairelerine, ilk derece mahkemesi olarak verdikleri kararların temyizen bozulması halinde ısrar olanağı tanınmamıştır.
Buna göre, dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 28. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Özel hastane bünyesindeki laboratuvarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsatname düzenlenir" ibaresi, 15. maddesi ile Özel Hastaneler Yönetmeliği'ne eklenen Ek 6. maddesi, Ek-1 kısmının lll-Uzman Tabip, IV-Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı ve IX-Tabip başlıklı bölümleri, 5. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde yer alan "... çalışacak ise mesul müdür iznine bağlı olarak çalışabileceğinin..." ibaresi, 21. maddesiyle değiştirilen Ek-1 kısmının V, VI, VII nolu bölümlerinde yer alan laboratuvar uzmanlarına yönelik "... kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez" ibarelerine ilişkin kısımları yönünden İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.
İLGİLİ MEVZUAT :
3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanunu'nun 3. maddesinde, sağlık hizmetleriyle ilgili temel esaslar sayılmış olup, anılan maddenin 1/ (c) bendinde, bütün sağlık kurum ve kuruluşları ile sağlık personelinin ülke sathında dengeli dağılımı ve yaygınlaştırılmasının esas olduğu, sağlık kurum ve kuruluşlarının kurulması ve işletilmesinin bu esas içerisinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca düzenleneceği, 1/ (e) bendinde, tesis edilecek eğitim, denetim, değerlendirme ve oto kontrol sistemi ile sağlık kuruluşlarının tespit edilen standart ve esaslar içinde hizmet vermesinin sağlanacağı, 1/(i) bendinde, sağlık hizmetlerinin yurt çapında istenilen seviyeye ulaştırılması amacıyla; bakanlıklar seviyesinden en uçtaki hizmet birimine kadar kamu ve özel sağlık kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları arasında koordinasyon ve işbirliği yapılacağı, sağlık kurum ve kuruluşlarının coğrafik ve fonksiyonel hizmet alanlarının, verecekleri hizmetler, yönetim, hizmet ilişki ve bağlantıları gibi konularda tespit edilen esaslara uymak ve verilen görevleri yapmakla yükümlü oldukları belirtilmiştir. Anılan Yasanın 9. maddesinin 1/ (c) bendinde de, bütün kamu ve özel sağlık kuruluşlarının tesis, hizmet, personel kıstaslarını belirlemeye, sağlık kurum ve kuruluşlarını sınıflandırmaya ve sınıflarının değiştirilmesine, sağlık kuruluşlarının amaca uygun olarak teşkilatlanmalarına, sağlık hizmet zinciri oluşturulmasına, hizmet içi eğitim usul ve esasları ile sağlık kurum ve kuruluşlarının koordineli çalışma ve hizmet standartlarının tespiti ve denetimi ile bu Kanunla ilgili diğer hususların Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle tespit edileceği belirtilmiştir.
Dava konusu değişiklik tarihinde yürürlükte olan 181 sayılı Sağlık Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin; 2. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde, herkesin hayatını bedenen, ruhen ve sosyal bakımdan tam iyilik hali içinde sürdürmesini sağlamak için fert ve toplum sağlığını korumak ve bu amaçla ülkeyi kapsayan plan ve programlar yapmak, uygulamak ve uygulatmak, her türlü tedbiri almak, gerekli teşkilatı kurmak ve kurdurmak, 9. maddesinin birinci fıkrasının (h) bendinde, sanatlarını serbest olarak icra eden tabip ve tababet mensuplarının hizmetlerinin ve işyerlerinin sağlık ve teknik denetimini yapmak, ücret tarifelerini tesbit etmek Sağlık Bakanlığı'nın görevleri arasında sayılmıştır. Anılan Kararnamenin 43. maddesinde ise, Bakanlığın, kanunla yerine getirmekle yükümlü olduğu hizmetleri tüzük, yönetmelik, tebliğ, genelge ve diğer idari metinlerle düzenlemekle görevli ve yetkili olduğu belirtilmiştir.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Dava konusu Yönetmeliğin 8. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 28. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Özel hastane bünyesindeki laboratuvarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsatname düzenlenir" ibaresi yönünden :
2219 sayılı Hususi Hastaneler Kanunu'nun 16. maddesinde; "Her hususi hastanede yatak sayısına uygun şekilde seririyat laboratuvarı ve arıtma etüvü, verem sanatoryumlarında her türlü teşhis yapılacak kuvvette bir röntgen cihazı, cerrahi ve doğum ameliyelerini yapan hastanelerde muntazam ameliyathaneler bulunur. Bu tesisat bulunmayan hastaneler hasta alamazlar..." kuralına yer verilmiş; Özel Hastaneler Tüzüğü'nün "Ameliyathane, laboratuvar vb. hizmet yerleri" başlıklı 25. maddesinde ise; "Özel hastanelerde uzmanlık dallarının gereğine göre, yeterli sayıda ameliyathane, kroner bakım, uyandırma, ağrı, doğum, alçı, endoskopi odaları, laboratuvar vb. zorunlu hizmet yerleri ile hastanenin yatak sayısına ve işlevine uygun güç ve nitelikte en az 100 mA'lik bir röntgen aygıtının yer aldığı röntgen laboratuvarı bulunacaktır...." kuralı düzenlenmiştir.
Bu yasal düzenleme ile her özel hastanede yatak sayısına uygun şekilde klinik laboratuvarı bulunması zorunluluğu getirilmiştir. Yasada, bulunması gereken laboratuvarlar hususunda bir belirleme yapılmamış, bu konudaki boşluk ise Tüzük ile tamamlanmış ve özel hastanelerde uzmanlık dallarının gereğine göre yeterli sayıda laboratuvar bulunması gerektiği kurala bağlanmıştır.
Yine laboratuvarlara yönelik kurallar içeren 992 sayılı Seriri Taharriyat ve Tahlilat Yapılan ve Masli Teamüller Aranılan Umuma Mahsus Bakteriyoloji ve Kimya Laboratuvarları Kanunu'nun 1. maddesinde; muayyen ücret mukabilinde veya meccanen seriri taharriyat ve tahlilat yapılan veya masli teamüller aranılan umuma mahsus bakteriyoloji ve kimya Iaboratuvarların, yapılacak tahlilat ve taharriyatın cinsine göre ihtisas vesikasına malik ve Türkiye'de icrayı sanata mezun tabip, baytar, eczacı veya kimyagerler tarafından Sıhhiye ve Muaveneti İçtimaiye Vekaletinin müsaadesi istihsal edilmek suretiyle açılacağı, 2. maddesinde de; laboratuvar açacak her mütehassısın bu maddede belirtilen belgelerle birlikte mahalli sıhhiye ve muaveneti içtimaiye müdiriyetine başvuracağı hükme bağlanmıştır.
3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanun'un 1. maddesinde de; münhasıran röntgen şuaı vasıtası ile teşhis veya hem teşhis ve hem tedavi yahut radiyom veya radiyum emanasiyonu yahut radiyum mürekkebatile veya her türlü elektrik aletleri ile tedavi yapmak için müessese açmanın Sıhhat ve İçtimai Muavenet Vekaletinin iznine bağlı olduğu, 2.maddesinde; birinci maddede adı geçen müesseselerin yalnız ihtisas vesikası almış tabipler tarafından açılabileceği, 7. maddesinde; tabipler ve diş tabiplerinin muyanehanelerinde yalnız tedavileri altında bulunan hastalarda teşhis için kullanılmak üzere röntgen teşhis aletleri bulundurabilecekleri, bu cihazları kullanmak için hususi izin almalarına gerek olmadığı, ancak bu cihaz ve aletleri iyi kullanmaya muktedir olduklarını bir vesika ile isbata veya bir mütehassıs yanında en az üç aylık bir kurs veya staj yapmaya mecbur oldukları kurallarına yer verilmiştir.
Anılan yasal düzenlemelerde öngörülen amaç laboratuvar faaliyetlerinin bir uzman sorumluluğunda yürütülmesini sağlamak olup, hekimler tarafından açılacak laboratuvarların hekim adına ruhsatlandırılması gerektiği düzenlenmekle birlikte, özel hastaneler tarafından açılacak laboratuvarların ruhsatlandırılmasına ilişkin herhangi bir kurala yer verilmemiştir.
Yukarıda anılan yasal düzenlemeler uyarınca, laboratuvarın bir özel hastane tarafından açılması halinde de, faaliyetlerinin mutlaka bir uzman sorumluluğunda yürütülmesi gerekmekte olup, ruhsatının hastane adına olması bu zorunluğu bertaraf edici nitelikte bulunmamaktadır.
Nitekim laboratuvarın hastane adına ruhsatlandırılacağını kurala bağlayan dava konusu düzenlemenin devamında, laboratuvar hizmetlerinin, Yönetmeliğin 19. maddesinin 2. fıkrasının (a) ve (b) bendine göre çalışan ilgili laboratuvar uzmanın sorumluluğunda yürütüleceği, sorumlu uzmanın adı-soyadı, diploma ve uzmanlık belgesinin laboratuvar ruhsat başvurusu sırasında verileceği, bu uzman adına düzenlenen EK-12'deki personel çalışma belgesinde laboratuvar sorumlusu olduğunun ayrıca belirtileceği kurala bağlanmıştır.
Bu nedenle, özel hastaneler tarafından bünyelerinde açılacak laboratuvarların hastane adına ruhsatlandırılacağını kurala bağlayan dava konusu düzenlemede hukuka ve sağlık hizmetlerinin gereklerine aykırılık bulunmamaktadır.
Dava konusu Yönetmeliğin 15. maddesi ile Özel Hastaneler Yönetmeliği'ne eklenen Ek 6. madde yönünden,
Dava tarihi itibarıyla yürürlükte olan haliyle "Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin “Planlama ve istihdam komisyonu" başlıklı Ek 6. maddesinde; "Ek 4 üncü maddeye göre yapılacak planlamaların ilandan önce değerlendirilmesi, planlama çerçevesinde yürütülen uygulamalara yapılacak itirazların değerlendirilmesi ve Bakanlıkça ihtiyaç duyulacak diğer konularda görüş alınması amacıyla Planlama ve İstihdam Komisyonu oluşturulur.
Komisyon, Genel Müdürlüğün bağlı olduğu Müsteşar Yardımcısının başkanlığında aşağıdaki üyelerin katılımıyla oluşur:
a) Genel Müdür,
b) Genel Müdürlüğün ilgili Genel Müdür Yardımcısı,
c) Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürü,
d) Bakanlık I. Hukuk Müşaviri,
e) Bakanlık Strateji Geliştirme Başkanı,
f) Bakanlık Personel Genel Müdürü,
g) Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinden sağlık sektörüyle ilgili iki temsilci.
Ancak Bakanlık planlama ve istihdam komisyonuna Sosyal Güvenlik Kurumundan, Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığından ve Yüksek Öğretim Kurumundan komisyon üyesi olarak en az daire başkanı seviyesinde birer yetkili çağırabilir.
İkinci fıkranın (c) ilâ (f) bentlerinde belirtilen Komisyon üyeleri, kendi yerlerine Genel Müdür Yardımcısı veya Daire Başkanı seviyesinde bir yetkili görevlendirebilirler.
Komisyon, çalışmalarına ve görüşlerine esas olmak üzere uygun gördüğü ilgili kurumlardan veya kişilerden görüş veya rapor isteyebilir.
Toplantı daveti, toplantı tarihi, yeri ve gündemi ile birlikte en az beş iş günü öncesinden üyelere yazılı olarak bildirilir.
Komisyon, salt çoğunluk ile toplanır ve çoğunlukla karar alır.
Komisyonun kararları, tutanak haline getirilir ve toplantıya katılan üyelerce imzalanır. Karara muhalif olanlar, şerh koymak suretiyle kararları imza ederler. Muhalif görüş gerekçesinin, karar altında veya ekinde belirtilmesi zorunludur.
Komisyonun sekreterya hizmetlerini Genel Müdürlük yürütür.
Planlama çerçevesinde yürütülen uygulamalara yapılacak itirazların Komisyon tarafından değerlendirilmesi sırasında, itiraz sahibi veya yetkili temsilcisi davet edilerek dinlenebilir.” düzenlemesi yer almaktadır.
Davacı tarafından, dava konusu düzenleme ile Planlama ve İstihdam Komisyonunda Türk Tabipleri Birliği'ne yer verilmediği, Birliğin Komisyonda yer alması gerektiği, dava konusu maddenin bu açıdan eksik düzenlendiği ileri sürülmekte, davalı idare tarafından ise, Planlama ve İstihdam Komisyonu'nda hekimlere yönelik iş ve işlemlerin yürütülmediği, bu nedenle de davacı Birliğe komisyonda yer verilmesinin zorunluluk olmadığı savunulmaktadır.
Sağlık hizmetlerinin kaliteli, hakkaniyete uygun ve verimli şekilde sunulması, sağlık kurum ve kuruluşlarının hizmet kapasiteleri, sağlık insan gücü ile çağdaş tıbbi bilgi ve teknolojinin ülke düzeyinde dengeli dağılımının sağlanması, kaynak israfı ve atıl kapasiteye yol açılmaması amaçları doğrultusunda, faaliyetine ihtiyaç duyulan sağlık kurum ve kuruluşları ile bunlara ait sağlık insan gücü, tıbbi hizmet birimleri ve nitelikleri ile teknoloji yoğunluklu tıbbi cihaz dağılımı alanlarında kamu ve özel sektörü kapsayacak şekilde planlama yapılması, yapılacak planlamaların ilandan önce değerlendirilmesi, planlama çerçevesinde yürütülen uygulamalara yapılacak itirazların değerlendirilmesi ve Bakanlıkça ihtiyaç duyulacak diğer konularda görüş alınması amacıyla oluşturulan Planlama ve İstihdam Komisyonu'nun bu görev ve yetkileri değerlendirildiğinde; bu Komisyonda tabipler arasında mesleki deontolojiyi ve dayanışmayı korumak, tabipliğin kamu ve kişi yararına uygulanıp geliştirilmesini sağlamak ve meslek mensuplarının hak ve yararlarını korumak amacıyla kurulmuş bir kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşu olan Türk Tabipleri Birliği'nin temsilcisinin yer almasını gerektirecek bir görev alanının mevcudiyetinden söz etmek mümkün bulunmamaktadır.
Bu nedenle anılan düzenlemede davacının iddiaları bağlamında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Öte yandan, Planlama ve İstihdam Komisyonunu düzenleyen dava konusu Ek 6. madde hükmü, 25/08/2016 tarih ve 29812 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan değişiklikle yürürlükten kaldırılmış olup, planlama, Yönetmeliğin güncel haliyle, Bakanlık birimleri tarafından yapılmaktadır.
Dava konusu Yönetmeliğin Ek-1 kısmının lll-Uzman Tabip, IV-Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı ve IX-Tabip başlıklı bölümleri yönünden;
Yönetmeliğin EK-1 kısmı özel hastanelerde bulundurulacak asgari sağlık personeli düzenlemekte olup, EK-1'in dava konusu maddelerinde
"EK-1
...III-UZMAN TABİP
Genel hastaneler: Kadrolu çalışan üçü cerrahi uzmanlık dalında olmak üzere ayrı dallarda asgari altı klinik uzman tabip
Dal Hastaneleri: Hastanenin ana faaliyet dalında kadrolu çalışan asgari dört uzman tabip ile varsa ana faaliyeti ilgilendiren diğer uzmanlık dallarında kadrolu en az birer uzman tabip
IV-ANESTEZİ VE REANİMASYON UZMANI
Cerrahi uzmanlık dalı bulunan her hastane için tüm genel anestezi işlemlerine katılmak şartıyla kısmi zamanlı en az bir uzman
...
IX- TABİP
Acil ünitesinde en az dört tabip çalıştırılır. Mevcut kadrolu uzman tabipler, mesul müdürce düzenlenen nöbet listesine göre acil ünitesinde pratisyenlik yetkisini de kullanarak nöbet tutabilirler. Veya pratisyen tabip, aile hekimliği uzmanı veya acil tıp uzmanı istihdam edilebilir.
..." düzenlemelerine yer verilmiştir.
Davacı tarafından, bu düzenleme ile asgari personel sayısının hastane kapasitesinden bağımsız, tüm hastaneler için aynı sayıda belirlendiği, özel hastanelerde istihdam edilecek asgari hekim sayısının "yatak sayısı" gibi nesnel bir ölçüte göre belirlenmesi gerektiği yargı kararıyla ortaya konulmuş olduğu halde, davalı idare tarafından aynı konudaki hukuka aykırılıkta ısrar edilerek benzer bir düzenleme yapıldığı iddiasıyla düzenlemenin iptali talep edilmiştir.
Madde metninin başlığından da anlaşıldığı üzere bu kuralda yer verilen sayılar, özel sağlık kuruluşunda asgari olması gereken uzman tabip sayıları olup, özel hastaneler, vereceği hizmetin gerekleri, hasta kapasitesi gibi kriterleri dikkate alarak uzman sayısının arttırılması konusunda talepte bulunabilecektir.
Bu nedenle, anılan düzenlemelerde hukuka ve sağlık hizmetlerinin gereklerine aykırılık görülmemiştir.
Dava konusu Yönetmeliğin 5. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendine ilişkin kısmı yönünden;
Yönetmeliğin 19. maddenin 2. fıkrasında, tabiplerin özel hastanede hangi şekilde çalışabileceği düzenlenmiştir. Anılan fıkranın "a" bendinde, "Kadrolu çalışma: Tabip veya uzman tabibin, bir özel hastanede iş sözleşmesiyle çalışmasıdır. Sözleşmede, tabibin veya uzman tabibin haftanın hangi günlerinde ve günün hangi saatlerinde çalışacağı, nöbet tutup tutmayacağı ve başka bir sağlık kurum/kuruluşunda çalışıp çalışmayacağı, çalışacak ise mesul müdür iznine bağlı olarak çalışabileceğinin açıkça yazılması gerekir." düzenlemesi yer almaktadır.
Dava konusu Yönetmelik hükmünde, kadrolu çalışmanın tanımı yapıldıktan sonra, kadrolu tabibin başka bir sağlık kurum kuruluşunda çalışmasının, mesul müdürün iznine bağlı olduğu düzenlenmiştir.
Sağlık alanına ilişkin temel kuralların belirlendiği 1219 Sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunda, kadrolu çalışan bir hekimin başka bir sağlık kurum/kuruluşunda çalışabilmesi için herhangi bir makamdan yada kişiden izin alması gerektiği yönünde bir düzenleme bulunmamaktadır.
Bu nedenle temel haklardan olan çalışma hakkını, 1219 sayılı Yasaya aykırı olarak kısıtlayan maddedeki "...çalışacak ise mesul müdür iznine bağlı olarak çalışabileceğinin..." ibaresinde hukuka uyarlık görülmemiştir.
Öte yandan, 6023 sayılı Türk Tabipleri Birliği Kanunu'nun 5. maddesinin 1. fıkrasında; "Özel kurum ve iş yeri tabipleri, çalıştıkları yerlerin sağlık hizmetlerinin başka bir yerde ikinci bir görev yapmalarına elverişli bulunduğu tabip odaları idare heyetince kabul edilmedikçe, her ne surette olursa olsun diğer bir kurum ve işyeri tabipliğini alamazlar." kuralı mevcut olup, bu kural uyarınca; bir özel sağlık kuruluşunda çalışan tabibin başka bir yerde ikinci bir görev yapması tabip odaları idare heyetinin kabulüne bağlı olup, dava konusu Yönetmelikte buna ilişkin bir ibareye yer verilmemesi, meslek kuruluşuna yasayla verilen bu yetkiyi ortadan kaldırmakta ve Yönetmelik hükmünü bu yönden hukuka aykırı kılmamaktadır.
Dava konusu Yönetmeliğin Ek-1 Kısmının V, VI, VII nolu bölümlerinde yer alan laboratuvar uzmanlarına yönelik "... kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez" ibareleri yönünden;
Yönetmeliğin EK-1 Kısmının V, VI, VII, VIII nolu maddeleri:
"V-BİYOKİMYA VE KLİNİK BİYOKİMYA UZMANI
Hasta kabul ve tedavi edilen uzmanlık dallarına göre en az bir uzman (Laboratuvarın sorumluluğunu aksatmayacağını yazılı olarak beyan etmek kaydıyla, mesul müdürün izniyle kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez)
VI-MİKROBİYOLOJİ VE KLİNİK MİKROBİYOLOJİ UZMANI
Hasta kabul ve tedavi edilen uzmanlık dallarına göre en az bir uzman (Laboratuvarın sorumluluğunu aksatmayacağını yazılı olarak beyan etmek kaydıyla, mesul müdürün izniyle kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez)
VII-RADYODİAGNOSTİK UZMANI
Ağız ve diş sağlığı ile göz hastalıkları dal hastaneleri haricindeki hastanelerde en az bir uzman (Laboratuvarın sorumluluğunu aksatmayacağını yazılı olarak taahhüt etmek kaydıyla, mesul müdürün izniyle kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez)
VIII-Yönetmeliğin 28 inci maddesinin ikinci fıkrasının (c) ve (d) bendinde belirtilen laboratuvarlar var ise ilgili dalda bir uzman tabip (Hastane bünyesine kurulmuş ise, laboratuvarın sorumluluğunu aksatmayacağını yazılı olarak taahhüt etmek kaydıyla, mesul müdürün izniyle kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez) " şeklinde düzenlenmiştir.
Yukarıda da değerlendirildiği üzere, özel hastaneler bünyesinde kurulması zorunlu olan birtakım laboratuvarlar mevcut olup, bu laboratuvarlardaki faaliyetin bir laboratuvar uzmanı sorumluluğunda yürütülmesi zorunludur. Bunun sonucu olarak da, hastane bünyesinde kurulacak labratuvarlarda, asgari bir uzmanın kadrolu çalıştırılması gerekmektedir. Ancak kadrolu olarak çalışacak bu uzmanın sorumluluklarını aksatmamak kaydıyla kısmi zamanlı çalışmasına engel teşkil eden veya bunu izne bağlayan herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.
Öte yandan, özel hastanelerin ilgili yasal mevzuata ve Özel Hastaneler Yönetmeliğine uygun olarak laboratuvar hizmetlerini hizmet alımı yoluyla dışarıdan gördürmesi halinde hastane bünyesinde ayrıca sayılan uzmanların istihdamının gerekmeyeceği de tabii olup, dava konusu edilen düzenlemelerin bu kısmında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 11/03/2009 tarih ve 27166 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 8. maddesi ile değiştirilen esas Yönetmeliğin 28. maddesinin 3. fıkrasında yer alan “Özel hastane bünyesindeki laboratuvarlar için ilgili mevzuata göre hastane adına ruhsatname düzenlenir" ibaresi, 15. maddesi ile esas Yönetmeliğe eklenen Ek 6. madde, Ek-1 kısmının lll-Uzman Tabip, IV-Anestezi ve Reanimasyon Uzmanı ve IX-Tabip başlıklı bölümleri ile aynı kısmın V, VI, VII nolu bölümlerinde yer alan laboratuvar uzmanlarına yönelik "... kısmi zamanlı çalışabilir veya laboratuvar kurdurmak suretiyle hizmet alımı durumunda hastane bünyesinde ayrıca istihdamı gerekmez" ibareleri yönünden DAVANIN REDDİNE,
2. 11/03/2009 tarih ve 27166 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 5. maddesi ile değiştirilen Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin 19. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendinde yer alan "... Çalışacak ise mesul müdür iznine bağlı olarak çalışabileceğinin ..." ibaresinin İPTALİNE,
3. Sonucu itibarıyla dava kısmen ret, kısmen iptal, kısmen karar verilmesine yer olmadığına sonuçlandığından, davacı tarafından yapılan ve ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam ... TL yargılama giderinin takdiren ... TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına, geriye kalan ... TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, davalı idare tarafından yapılan ... TL yargılama giderinin yarısı olan ... TL'nin davalı idare üzerinde bırakılmasına, ... TL'nin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
4. Davanın kısmen retle sonuçlanan kısmı için ilk kararda davalı idare lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılarak, işbu kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine,
5. Davanın kısmen iptalle sonuçlanan kısmı için ilk kararda davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin kaldırılarak, işbu kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre duruşmalı işler için belirlenen ... TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,
6. Posta gideri avansından artan tutar varsa kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde taraflara iadesine,
7. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 08/11/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.