Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/1204 E. , 2022/847 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/1204
Karar No : 2022/847
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 yılı hesaplarının Ba-Bs formları ve Vedop kayıtları çerçevesinde incelenmesi sonucu düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, mal ve hizmet alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle, söz konusu faturalardan kaynaklanan katma değer vergisi indirimlerinin reddi ve beyanlarının yeniden tanzimi suretiyle 2009/6-12 dönemleri için tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine verilen kararda; Kozyatağı Vergi Dairesi mükellefi ... Sanat Gösterileri Yay. Rek. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporunda, davacı şirkete sahte fatura temin ettiği yolunda herhangi bir ifade olmadığı, davalı idarece adı geçen mükellefçe davacıya fatura düzenlendiğine ilişkin bir tespitin yapılamadığı, bu şirket ile davacı şirket arasında sahte fatura düzenlenmesi ve kullanılması yolunda irtibat bulunduğunun ispat edilemediği ve re'sen tarh sebebi açıkça ortaya konulamadığından bu faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddi ile yapılan cezalı tarhiyatta, 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezası bakımından ise, belirtilen yasa hükmünde yer alan unsurlar uyuşmazlık konusu olayda bir arada gerçekleşmediğinden, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, yapılan cezalı tarhiyat ile kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
Davalı idarenin temyiz dilekçesinde kararın özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı yönünden ileri sürdüğü iddialar kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalı idarenin, kararın ... Sanat Gösterileri Yay. Rek. Turz. San. Tic. Ltd. Şti.'nden alınan faturalardan kaynaklı cezalı tarhiyatın kaldırılmasına ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak açıklanmış, 229. maddesinde de, fatura; satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesika, şeklinde tanımlanmıştır.
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.
Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef, üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığım öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımakta, bu bağlamda, Kanunda ve Kanunla verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan yasa altı düzenleyici işlemlerde öngörülen şekil şartları ile kayıt ve belge nizamına sıkı sıkıya bağlılık sözkonusu olmaktadır.
Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve hizmet ifasına ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.
Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçekte yapılmış mal mübayasını ve hizmet ifasını da göstermesi gerekmektedir.
Davacıya ihtilaflı dönemde fatura düzenleyen, ... Sanat Gösterileri Yay. Rek. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda; şirketin sanat gösterilerini gerçekleştirmek için tiyatro, sinema, gazino, dans vs. stüdyoları ile her türlü eğlence ve dinlenme yerleri inşa etmek için 25/06/2002 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, defter ve belge isteme yazısının en son kanuni temsilcisi olan ...'e tebliğ edilemediğinden incelemenin tarh dosyası üzerinden yapıldığı, 14/06/2002 tarihinde kurulan şirketin 08/07/2004, 05/10/2004 ve 26/06/2006 tarihlerinde ortaklık yapısı değişerek en son ortaklarının ... ile ... olduğu, iş yeri adresinde 07/02/2008 tarihinde yapılan yoklamada, 60 m2 büyüklüğündeki adresin ofis olarak kullanıldığı, bir miktar büro malzemelerinin olduğunun tespit edildiği, 24/12/2009 tarihli yoklamada, şirketin adresten bir buçuk yıl önce ayrıldığının tespit edildiği, başka bir adreste faaliyette bulunduğuna dair bilgi edinilemediğinden mükellefiyetinin 30/10/2009 tarihi itibari ile resen terk ettirildiği, şirket ortağı ...'in ortak olduğu diğer şirket hakkında da sahte belge düzenlenmekten dolayı vergi tekniği raporu bulunduğu, şirketin 2009 yılında Ba bildirim formu ile alım bildirdiği 2 mükellef hakkında sahte belge düzenlenmekten dolayı vergi tekniği raporu bulunduğu, 2008 yılında toplam 1.488.877,45 TL, 2009 yılında toplam 1.258.870,70 TL tutarında KDV matrahı beyan ettiği, mükelleften 2008 yılında 1.891.933,00 TL, 2009 yılında 3.178.670,00 TL, 2010 yılında 249.443,00 TL tutarında alım yapıldığını Ba formları ile bildiren mükellefler olduğu, adına tahakkuk eden vergilerin tamamına yakınını ödenmediği tespit ve değerlendirmelere dayanılarak bu mükellefin 2008, 2009, 2010 yıllarında düzenlediği faturaların sahte belge olarak kabul edilmesi gerektiğine kanaat getirildiği anlaşılmaktadır.
Vergi Mahkemesi kararında, söz konusu mükellef hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporunda davacıya fatura düzenlendiğine dair ifadenin bulunmadığı, bu hususun idarece tevsik edilemediği belirtilmişse de, VTR ekinde yer alan BS bildiriminde davacıya toplam 75.070 TL'lik 22 adet fatura düzenlendiğinin beyan edildiği görülmektedir. Her ne kadar davacıya defter ve belgelerin ibrazına ilişkin idarenin ... tarihli ve ... sayılı yazısı tebliğ edilememişse de, davacının, tebligat için kendisine verilen randevuya icabet etmediği, Mahkeme aşamasında da iddialarını ispat edecek defter ve belgelerini sunmadığı görülmektedir.
Bu durumda davacıya fatura düzenlediğini beyan eden mükellef hakkındaki anılan rapor ve ekli belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, şirketin adresinde yapılan yoklamada faaliyette bulunmamasına rağmen yüksek tutarlı KDV matrahları beyan etmesi ve şirketten yüksek tutarlı alımlar yapıldığını BA formları ile bildiren mükelleflerin bulunması, şirket ortak ve temsilcisine ulaşılamaması, iş yerinde evvelce yapılan yoklamada herhangi bir ticari emtia bulunmamasına rağmen emtia içerikli faturalar düzenlenmiş olması yolundaki tespitler karşısında anılan mükellefin gerçek ticari muamele gerçekleştirmeyip 2008, 2009 ve 2010 yıllarında münhasıran sahte fatura ticareti ile iştigal ettiğinin kabulü gerektiği sonucuna varıldığından kararın anılan mükellef tarafından düzenlenen faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddiyle yapılan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmında isabet görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kısmen kabul, kısmen reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının ONANMASINA,
3. Mahkeme kararının vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmının BOZULMASINA,
4. Bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 17/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.