T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/1204
Karar No : 2024/1595
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : .. Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin . tarih ve E:., K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava Konusu İstem: Davacının % 99 engeli nedeniyle 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi uyarınca istisna hükümleri uygulanarak satın aldığı araca ilişkin olarak ibraz ettiği engelli raporundan sonra alınan sağlık kurulu raporuna göre istisna şartlarını taşımadığının tespit edildiğinden bahisle 2019 yılının Mart ayına ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim ve katma değer vergileri ile bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .. Vergi Mahkemesinin . tarih ve E:.., K:… sayılı kararıyla, özel tüketim vergisi mükellefinin motorlu taşıt ticareti yapanlar olduğu, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listede yer alan kayıt ve tescile tabi bir aracı iktisap eden engellinin hiç bir şekilde vergi idaresi ile muhatap kılınmadığı, anılan Kanun'un 4. maddesinin 2. fıkrasında Maliye Bakanlığı'na verilen yetkinin, sorumluluk yaratma yetkisi olarak düşünülemeyeceği ve davalı idarenin onayı ile satış işleminin gerçekleştirildiği, söz konusu normun T.C. Anayasası'nın 73. maddesinde yer alan temel ilkelere ve bu ilkelere egemen olan hukukun temel ilkelerine uygun olarak yorumlanmasının gerektiği, ikincil düzenlemelerle sorumluluk yaratılmasının vergilerin kanuniliği ilkesine aykırı olduğu, bu durumda vergi mükellefiyeti bulunmayan davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka uyarlık görülmediği; vergi ziyaı cezalı katma değer vergisine gelince, anılan vergi, hukuka aykırı olduğu sonucuna varılan özel tüketim vergisi matrahı üzerinden hesaplandığından, dayanağı kalmayan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde de hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının istisna şartlarını taşımadığının tespiti üzerine tesis edilen işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen kararın, dava konusu katma değer vergisi ile bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptaline ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Kararın, dava konusu özel tüketim vergisi ile bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;
Davalı idarece, davacının % 82 oranında engelli olduğu tespit edilen … tarih ve … sayılı engelli sağlık kurulu raporunun güncel sağlık raporu sayılması suretiyle dava konusu işlem tesis edilmiş ise de; davacının Sivas Numune Hastanesi tarafından düzenlenen .. tarih ve … sayılı raporda %99 engelli olduğunun tespit edildiği ve anılan raporda "sürekli" ibaresinin bulunduğu, dava konusu işlemler tesis edilmeden önce yine aynı hastane tarafından düzenlenen .. tarih ve … sayılı raporda önceki raporlarda yer alan teşhisler ile %96 oranında engelli olduğunun saptandığı, bu durumda, davacının rahatsızlığına yönelik teşhislerin bütün raporlarda aynı olduğu göz önüne alındığında, 16/12/2010 tarih ve 27787 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğin 13. maddesinde sürekli rapor bulunması halinde tekrar rapor istenilemeyeceğinin kurala bağlanmasına rağmen, davacının özür durumunda bir değişiklik olmaksızın düzenlenen rapora göre istisna şartlarını taşımadığından bahisle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptali yolundaki hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasında sonucu itibarıyla isabetsizlik görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin . tarih ve E:., K:…. sayılı kararının, dava konusu özel tüketim vergisi ile bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. Kararın, dava konusu katma değer vergisi ile bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.