Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2021/1764 E. , 2022/1738 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/1764
Karar No : 2022/1738
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Grup Lojistik Uluslararası Nakliyat İthalat İhracat Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2017 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 10 adet beyanname muhteviyatı eşyaların ithalinin gözetim belgesine tabi olmasına rağmen gözetim belgesi alınmaksızın ithalat işlemlerinin gerçekleştirildiğinden bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca gümrüklenmiş değer üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezası ve aynı maddenin 4. fıkrası uyarınca alınan gümrüklenmiş değerin kamuya geçirilmesine ilişkin kararlara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davaya konu işlemin ek tahakkuk kısmına ilişkin olarak, ihtilaf konusu beyannameler muhteviyatı eşyaların gözetime tabi olduğu halde gözetim belgesi ibraz edilmemesi ve gözetim kıymetinin eksik beyan edilmesi nedeniyle ek tahakkuk kararının alındığı belirtilmiş ise de İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ'de öngörülen değerin, 4458 sayılı Gümrük Kanunu hükümlerine göre belirlenmiş gerçek satış bedeli olmadığından ek tahakkuk kararında ve ek tahakkuk kararına vaki itirazın reddine dair dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı; para cezası ile mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin olarak da, her ne kadar dava konusu işlemlerde, gözetim belgesinin, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde düzenlenen, belli kuruluşların vereceği uygunluk veya yeterlilik belgesi kapsamında aranacak belgelerden sayılamayacağı kanaatine varıldığından gözetim belgesinin sunulmaması nedeniyle anılan beyannameler muhteviyatı eşyayla ilgili olarak Gümrük Kanunu'nun 235/1-c ve 235/4 maddeleri hükümleri uygulanamayacağından, düzenlenen para cezası kararı ve mülkiyetin kamuya geçirilmesi kararları ile söz konusu kararlara vaki itirazların reddine dair dava konusu işlemlerde de hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.