T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/2067
Karar No : 2023/1662
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Malmüdürlüğü/…
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, akaryakıt ticaretinden elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak 2013 yılı için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aynı yılın tüm dönemleri için re’sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahsup dönemi geçen ancak gecikme faizi hesaplanabilmesi için zorunlu olarak ihbarnamede yer aldığı ve tahakkuk ettirilmeyeceği anlaşılan geçici vergi hakkında karar verilemeyeceği, davacı tarafından 2013 yılında ...'a banka yoluyla 17.000-TL para transferi gerçekleştirildiği, söz konusu şahsın davacının çalışanı olduğu ve hesaplarını kullanarak belgesiz akaryakıt alış ve satışı yaptığından bahisle dava konusu tarhiyat yapılmış ise de ilgili şahsın ilgili hesap hareketlerinin içeriğinin akaryakıttan kaynaklanan ticari bir faaliyetten dolayı herhangi bir belge bulunmadığı ve davacı nezdinde yapılmış bir saptamanın olmadığı, davacıya ait para hareketlerinin kaçak akaryakıt bedellerinin transferleri olabileceğinin varsayıma dayalı olduğu, kayıtlara intikal ettirilmediği iddia edilen alış ve satışlarla ilgili olarak nakliye, kargo ve teslim belgesine ilişkin belgeler konusunda somut ve yeterli bir inceleme ve araştırma yapılmadığı gibi kayıt dışı bırakıldığı ileri sürülen emtiaların kime ne zaman satıldığı hususunda hukuken geçerli bir tespit bulunmadığı, …'ın ifadesine başvurulmadığı, davacının ve kardeşlerinin 2013 yılında ilgili şahsa para transferi yapmasının da ticari teamüllere göre tek başına belgesiz akaryakıt alım ve satımı yapıldığına kanıt olamayacağı gerekçesiyle geçici vergi hakkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : …’a ait para hareketlerinin içeriği ile davacının akaryakıt ticaretinden elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolundaki tespitlerin adına düzenlenen vergi inceleme raporuyla ortaya konulduğu dolayısıyla anılan rapor uyarınca yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İncelemenin eksik ve hatalı yapıldığı, varsayım ve kanaate dayalı vergi salınamayacağından dava konusu olayda re’sen tarh nedeninin bulunmadığı, … hakkında ileri sürülen hususlar ile Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan alınan hizmet dökümlerinin çelişkili olduğu, vergi inceleme raporunda, …’ın para gönderdiği kişilerin mal alım satımı gerçekleştiren kişiler olmadığı, hesaplarını üçüncü kişilere kullandırdığının ileri sürüldüğü, tarhiyat önerilirken ise kendi işletmelerinin fatura almadığı veya düzenlemediği şeklinde bir iddiada bulunulduğu, bu hususun tutarsızlık arz ettiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyiz istemine konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 03/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.