T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/258
Karar No : 2022/5415
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Üniversitesi Rektörlüğü
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, üniversitesi bünyesinde döner sermaye işletmesi kurulan hizmet birimlerinde 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'na tabi gelir elde edildiği bu birimler tarafından kurumlar vergisinin beyan edilmediği ve ödenmediği yolunda düzenlenen vergi tekniği raporu dikkate alınmak suretiyle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 ve 2015 yılları için re'sen tarh edilen kurumlar vergisi ve kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; Üniversite bünyesinde döner sermaye işletmesi kurulan hizmet birimlerinde piyasaya yönelik tarım ve hayvancılık, mesleki eğitim, baskı, matbaa ve darphane, proje, araştırma ve geliştirme, eğitim ve danışmanlık, sınav, ölçme ve değerlendirme, muayene, ölçüm, kontrol ve denetim gelirleri adı altında elde etmiş olduğu gelirlerin vergiden muaf tutulup tutulmayacağının değerlendirilmesi gerektiği, söz konusu birimlerin kendilerine ait bütçelerinin bulunmadığı, dava konusu işlemin tesis edilmesine neden olan ve vergi tekniği raporunda detaylarına yer verilen kurs, eğitim, seminer, danışmanlık, bilirkişilik, proje gibi hizmetlerin tarım ve hayvancılığı, bilimi, fennî ve güzel sanatları öğretmek, yaymak, geliştirmek ve teşvik etmek amacıyla yapıldığının açık olduğu ve piyasaya yönelik olmasının 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nda öngörülen muafiyet kapsamından çıkarılmasını gerektirmeyeceği, anılan birimler tarafından elde edilen bu gelirlerin döner sermaye işletmesine aktarıldığı, alıntısı yapılan yasa hükmü uyarınca döner sermaye işletmelerinden elde edilen gelirlerin nereye aktarılacağının tek tek düzenlendiği, gelirlerin tahsisinden sonra artan miktar olması durumunda da bu tutarın ertesi yıl döner sermaye gelirine ekleneceği, kanuni zorunluluk olarak yapılan bu ödemelerin işletmenin gideri olarak kabul edilmesi gerektiği, dolayısıyla ortada vergilendirilecek herhangi bir gelir kaleminin bulunmadığı, bu birimler tarafından elde edilen ve döner sermaye işletmelerine aktarılan gelirlerin kanun ve yönetmelikler uyarınca tahsis yerlerinin belli olduğu ve vergiye tabi gelir elde etmeleri mümkün olmadığından, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dekanlığı tarafından elde edilen gelirlerin vergi muafiyetinden yararlanacağı açık olup, dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatlarında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Yüzüncü Yıl Üniversitesi bünyesinde döner sermaye işletmesi kurulan hizmet birimlerinde 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'na tabi gelir elde edildiği ve söz konusu birimlerin her birinin ayrı ayrı kurumlar vergisi mükellefi olması gerektiği halde 2013, 2014 ve 2015 yıllarında kar elde edilen birimler tarafından kurumlar vergisi ödenmediğinin tespit edildiği ve takdir komisyonuna sevk edilmesi gerektiğinin bildirilmesi üzerine takdir komisyonunca takdir edilen matrahlar üzerinden tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergilerinde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.