T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/2753
Karar No : 2022/5061
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Müüdürlüğü
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Yapı Limited Şirketi ve Oran İnşaat Limited Şirketi İş Ortaklığı
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idarece yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, 15/12/2016 tarihli teslimlere ilişkin satış faturalarının 31/12/2016 tarihinde süresinden sonra ve eksik tutarla düzenlediğinden bahisle 2016 yılının Aralık ve 2017 yılının Ekim dönemleri için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının; 2016 yılında 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 2. fıkrası kapsamında yapmış olduğu teslimler nedeniyle iade talebinde bulunduğu dönemle ilgili yeminli mali müşavir raporunun incelenmesinden, … ada … parseldeki inşaat ile ilgili teslim tutanakları 15/12/2016 tarihli olmasına rağmen satış faturalarının 31/12/2016 tarihinde düzenlendiği, inşaatın toplam maliyeti üzerinden yapılan hesaplamalarda arsa sahiplerine 9.008.713,50-TL tutarında eksik fatura düzenlendiği ve arsa sahiplerine dairelerle birlikte teslimi yapılan ankastre ürün bedellerinin 31/12/2016 tarihli faturalara dahil edilmediğinin tespit edildiği, söz konusu eksikliklerin kendisine bildirilmesi üzerine davacının 2016 yılının Aralık dönemi beyannamesini düzelttiği, malın teslimi veya hizmetin yapıldığı tarihten itibaren azami yedi gün içerisinde düzenlenmeyen faturalar hiç düzenlenmemiş sayılacağından düzenlenmeyen tutar üzerinden 2016 yılının Aralık dönemi kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 31/12/2016 tarihli faturalara dahil edilmediği bildirilen ankastrelerle ilgili olarak 30/10/2017 tarihinde 1.482.691,24-TL tutarında 200 adet faturanın düzenlenerek 2017 yılının Ekim dönemi katma değer vergisi beyannamesi ile beyan edildiği dolayısıyla eksik fatura düzenleme fiilinin 2016 yılında gerçekleştiği, bu cezanın dayanağı olan tutanakta da davacı adına 2016 yılı için özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerektiğinin belirtildiği ve 2016 yılına ilişkin olarak ... tarih ve ... sayılı ihbarnamede azami tutarda özel usulsüzlük cezasının ise kesildiği görüldüğünden, dava konusu 2017 yılının Ekim dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle 2016 yılının Aralık dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, 2017 yılının Ekim dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı şirketin arsa sahiplerine dairelerle birlikte teslim ettiği ankastre ürünlerinin 31/12/2016 tarihli faturalara dahil edilmemesi nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.