T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/2764
Karar No : 2022/5692
TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) …Vergi Dairesi Başkanlığı-…
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
2-(DAVACI) …Çorapçılık San. ve Tic. A.Ş.
İflas İdaresi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : …Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2014/Ekim- Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen geçici vergi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla; davacı şirket tarafından vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davada Mahkemelerinin …tarih ve E:…ve K:…sayılı kararıyla reddedildiği, bu durumda söz konusu gerekçe ve sebepler, aynı sebepten kaynaklanıp bu dosyada dava konusu edilen kurum geçici vergiye ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezası için de geçerli olduğundan, dava konusu vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın geçici vergi aslı ile ilgili kısmına gelince; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 14/3-d maddesinde, dava dilekçelerinin idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olup olmadığı yönünden inceleneceği, 15/1-b maddesinde ise; 14. maddenin 3/d bendinde yazılı halde davanın reddine karar verileceği hükme bağlandığı, olayda geçici vergi, uyuşmazlığa ilişkin dönem için bulunan matrah farkını da ihtiva etmesi ve ertesi takvim yılında verilmesi gereken beyannameye göre hesaplanması gereken geçici vergi olduğundan tarh edilmesine karşın, aslının aranmayacağı, buradan hareketle de, dava konusu edilen tarhiyatların davacı şirkete bildirimi niteliğinde olan vergi/ceza ihbarnamelerinin sonunda, mahsup dönemi geçtiği için geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceğinin belirtildiği, dolayısıyla davalı idarece yukarıda yer verilen kural uyarınca tarh edilen geçici vergilerin aslı aranmayacağı belirtildiğinden, dava konusu edilen geçici vergi asılları yönünden hüküm kurulması halinde hukuksal sonuç doğurması olanaklı bulunmadığından, dava konusu edilen geçici vergi aslının esası hakkında karar verilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından kısmen yapılan istinaf başvurusu üzerine; aynı sebepten dolayı davacı şirket adına re'sen tarh edilen cezalı kurumlar vergisine karşı açılan davanın reddine ilişkin …Vergi Mahkemesi'nin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun Dairelerinin 22.02.2021 tarih ve E:2020/311, K:2021/246 sayılı kararı ile reddedildiği, istinafa konu mahkeme kararının, vergi ziyaı cezasına yönelik kısmının usul ve esas bakımından hukuka uygun olduğundan, bu kısma yönelik istinaf başvurusunun reddine, Mahkeme kararının, geçici vergi aslına ilişkin kısmı yönünden yapılan incelemede ise; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesinin dördüncü fıkrasında; yapılan incelemeler sonucunda, geçmiş dönemlere ait geçici verginin %l0'u aşan tutarda eksik beyan edildiğinin tespiti halinde, eksik beyan edilen bu kısım için re'sen veya ikmalen geçici vergi tarh edileceği, mahsup süresi geçtikten sonra, kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceği hükmü uyarınca tahakkuk ettirilmeyeceği net olan, mahsup dönemi geçtikten sonra yapılan geçici vergi aslı tarhiyatı hakkında karar verilmesine yer olmadığı ve davanın reddi yönünde verilen mahkeme kararının bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle, davacı istinaf başvurusunun bu kısım yönünden kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi aslına yönelik kısmının kaldırılmasına, geçici vergi aslı yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Müflis şirketin yaptığı bütün satışların gerçek olduğu, kayıtdışı hasılatı bulunmadığı, vergi inceleme raporunda yer alan tablodaki sayısal verilerle yeminli mali müşavirce hazırlanan kurumlar vergisi tam tasdik raporundaki farkın nereden kaynaklandığının somut olarak ortaya konulamadığı, inceleme raporunun şahsi kanaate dayalı ve varsayımsal olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: İdarelerinin kusurlu olmadığı, ihbarnamede gerekli bilgilendirme yapıldığı, bu nedenle geçici vergi aslı yönünden incelenmeksizin redde hükmedilmesi gerektiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı tarafından savunma verilmemiştir. Davacının savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddine yönelik Vergi Mahkemesi kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin …Bölge İdare Mahkemesi …Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhine onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de …Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın …Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.