T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/3690
Karar No : 2022/3169
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... İdaresi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) :... İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU :... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirkete, Toplu Konut İdaresi Başkanlığı tarafından ihale edilen "İstanbul ili Kayabaşı 16.Bölge 764 Konut, 1 Kafeterya, 1 Adet Kreş, 1 Adet Sağlık Ocağı, 1 Adet Cami, 3 Adet Büfe ile Altyapı ve Çevre Düzenlemesi İşi" nedeniyle 28/05/2010-31/03/2015 tarihileri arası hak ediş ödemelerinden kesilen toplam 379.588,65-TL damga vergisinin iadesi istemiyle yapılan düzeltme şikayet başvurusunun reddine ilişkin işlemin iptali ile kesilen damga vergilerinin yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesi ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda davacı tarafından üstlenilen yapım işinin işe ilişkin idari şartnamede de yer aldığı üzere 775 sayılı Gecekondu Kanunu kapsamında bulunduğu, hakediş ödemelerinin de söz konusu yapım işinin bir aşamasını oluşturduğu, ihale sürecinin davacı açısından ihale edilen yapım işinin tamamlanması, Başkanlık açısından ise işin teslim alınması ve ihale tutarının tamamının ödemesinin yapılması ile sonuçlanacağı, bu haliyle yapım işi ile yapım işi dolayısıyla yapılan hakediş ödemelerinin bütünlük arzettiği, ihale dokümanlarının gerçekleştirilecek işle birlikte ödemeleri de düzenlediği, ihale konusu iş ile ödemenin ayrı safhalar olarak düşünülemeyeceği, sonuç itibariyla hakediş ödemesinin ve ödemeye ilişkin kağıtların da 775 sayılı kanunda belirtilen sözleşme, beyanname ve benzeri belgeler kapsamında bulunduğu ve isabet edecek vergilerden muaf olduğu sonucuna varıldığı, bu durumda, damga vergisinden muaf olan hakediş ödemesinden 31.03.2015 tarihinde kesilmek suretiyle damga vergisi tahsil edilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı; 28.05.2010 ile 26/07/2012 tarihleri arasında yapılan hak ediş tutarları üzerinden kesilen damga vergilerinin ise kesintinin yapıldığı 2010-2011-2012 takvim yıllarını izleyen takvim yılları başından itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra 31/10/2019 tarihinde yapılan başvuruyla iadesi istenildiğinden, işlemin buna ilişkin kısmında mevzuata aykırılık görülmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü, kısmen reddine, dava konusu işlemin 31/03/2015 tarihli hakedişten kesinti suretiyle tahsil edilen damga vergisine ilişkin kısmının iptaline ve söz konusu damga vergisinin tahsil tarihinden iadenin yapılacağı tarihe kadar işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine; davanın, 28/05/2010 ila 26/07/2012 tarihleri arasında yapılan hak ediş tutarları üzerinden kesilen damga vergilerine ilişkin kısmının ise reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Hukuki yorum gerektiren konu hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun vergi hatalarına ilişkin hükümlerinin uygulanamayacağı, 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 33. maddesinde damga vergisinden istisna kağıtlar sayılırken hakediş ödemeleri nedeniyle düzenlenen kağıtlara yer verilmediği, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.