T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/387
Karar No : 2023/3217
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Anonim Şirketi
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından,193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan verginin %5'i oranına isabet eden tutardan haksız olarak faydalanıldığından ilgili beyannamenin bu yönde düzeltilmesi ve belirtilen eksikliklerin tamamlanması halinde 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde iadesi gereken 183.445,04 TL geçici verginin 2018 yılı gelir (stopaj) vergisi borcuna mahsuben iadesi yönündeki başvurunun yerine getirileceği yönündeki … tarih ve … sayılı işlem üzerine Ekim 2018 dönemine ait gelir (stopaj) vergisinin ve fer'isinin tahsili amacıyla adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği amme alacağının davacı şirketin 23/11/2018 tarihinde verdiği Ekim 2018 dönemine ait muhtasar beyanname üzerine tahakkuk eden vergilerden oluştuğu, davacı tarafından 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan verginin %5'i oranına isabet eden tutardan haksız olarak faydalanıldığından ilgili beyannamenin bu yönde düzeltilmesi ve belirtilen eksikliklerin tamamlanması halinde 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde iadesi gereken 183.445,04 TL geçici verginin 2018 yılı gelir (stopaj) vergisi borcuna mahsuben iadesi yönündeki başvurunun yerine getirileceğine yönelik … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davanın Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı reddedildiği, söz konusu işlem üzerine ihtirazi kayıtla verilen 04/02/2019 tarihli düzeltme beyannamesi sonucu 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde iadesi gereken 183.445,04 TL'nin davacının Ekim 2018 dönemi gelir (stopaj) vergi borcuna mahsup edildiğinden dava konusu ödeme emrinin 183.445,04 TL'lik kısmının konusuz kaldığı, davacının 2017 dönemine ait kurumlar vergisi beyannamesinde hesaplanan geçici vergiden doğan mahsuben iade talebinin, … tarih ve … sayılı işlem ile şarta bağlandığı, anılan iade hakkının söz konusu işlemle şarta bağlanması sonucunda dava konusu ödeme emrinin 183.445,94 TL'lik kısmı yönünden davanın açılmasına davalı idarenin sebebiyet verdiğinden yargılama giderlerinin bu kısım yönünden davalı idareye yüklenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin, Ekim 2018 dönemine ait gelir (stopaj) vergisinin 183.445,94-TL'lik kısmı yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, diğer kısmı yönünden dava reddedilmiş, tarafların haklılık oranına göre paylaştırılmış, karşılıklı vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : İhraç kayıtlı teslimler gerçekleştirdiği, Nisan 2016 dönemine ait katma değer vergisi beyannamesinde 27.171,22TL tecil edecek katma değer vergisi beyan edildiği, 14/12/2016 döneminde düzeltme beyannamesi verilerek tecil edilecek katma değer vergisi tutarının düşürüldüğü, tecil edilen katma değer vergisi olarak beyan edilen tutar ile ödenecek katma değer vergisi toplamının 14/12/2016 tarihinde Nisan 2016 dönemine ilişkin düzeltme beyannamesi verilmesi sonucunda değişmemesi sebebiyle düzeltme beyannamesi ile çıkan ödenecek katma değer vergisine ait bir tahakkuk fişi bulunmadığı, Nisan 2016 dönemine ilişkin 26/05/2017 tecil vadeli 1.313,44TL tutarındaki katma değer vergisi ile Mayıs 2016 dönemine ait 26/06/2017 tecil vadeli ve 3.888,11 TL tutarındaki katma değer vergisinin 1.175,53 TL'lik kısmının terkini sonucu kalan 2.712,58 TL’lik kısmının davacı tarafça … Anonim Şirketi’ne dahilde işlem izin belgesi kapsamında yapılan satışlara ait olup bu şirket tarafından söz konusu belgeye dahil edilmediğinden tecil edilen katma değer vergisinin terkininin yapılmadığı ancak ödemesinin gerçekleştirildiği, Kasım 2016 dönemine ait 26/12/2017 tecil vadeli 24.949,35, Ocak 2017 dönemine ait 26/02/2018 tecil vadeli 13.696,69 TL tutarlı katma değer vergisi borcuna konu dönemlerde ... Makine Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’ne dahilde işleme izin belgesi kapsamında yapılan satışlara ait dahilde işleme izin belgesi için müşterisi tarafından 14/08/2019 tarihine kadar süre uzatımı alındığı, konuyu açıklayan dilekçenin ilgili vergi dairesine sunulduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca …-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2023 tarihinde oyçokluğuyla kesin olarak karar verildi.
(X)-KARŞI OY :
Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/09/2023 tarih ve E:2020/3473, K:2023/3216 sayılı kararının "Karşı Oy"unda açıklanan hukuksal nedenler ve gerekçe uyarınca temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyoruz.