T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/4104
Karar No : 2023/2177
TEMYİZ EDENLER:
1- (DAVACI) : … Medikal Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. …
2- (DAVALI) : … Bakanlığı adına … Gümrük Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava Konusu İstem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı beyanname muhteviyatı "kontakt lens solüsyonu" ticari tanımlı 3307.90.00.90.11 pozisyonunda beyan edilen eşyanın özel tüketim vergisinden muaf şekilde işlemlerinin gerçekleştirildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi ile bu vergiler üzerinden Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanan para cezasına ilişkin karara vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; Gümrük Giriş Tarife Cetvelinde yer alan tanımlar ve izahname notlarından; gümrük tarife tanımı açısından davacı tarafından ithal edilen "kontakt lens solüsyonu" ticari tanımlı, 3307.90.00.90.11 GTİP'li eşyanın ilave eczacılık veya dezenfektan maddeleri içersin içermesin, ilave tedavi edici ya da koruyucu özelliği olsun olmasın "diğer parfümeri, kozmetik ve tuvalet müstahzarı" olduğu, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (IV) sayılı listede "traş köpüğü ve traş kremi" tanımlı eşya dışında 33.07 tarife pozisyonunda yer alan traş öncesi, traş sırasında veya traştan sonra kullanılan müstahzarlar, vücut deodorantları, banyo müstahzarları, tüy dökücüler ve tarifenin başka yerinde yer almayan veya belirtilmeyen diğer parfümeri, kozmetik veya tuvalet müstahzarları, kapalı yerlerde kullanılan müstahzar deodorantlar (parfümlü veya dezenfekte edici vasfı olsun olmasın) tanımlı eşyanın %20 oran üzerinden özel tüketim vergisine tabi tutulduğu, bu itibarla, 4760 sayılı Kanun'un 12. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, özel tüketim vergisi, Kanun'a ekli listelerde yazılı malların karşılarında gösterilen tutar ve/veya oranlarda alınacağından, hem 33.07 tarife pozisyonuna, hem de Kanun'a ekli (IV) sayılı listede 33.07 pozisyonu için verilen tanıma giren 3307.90.00.90.11 GTİP'li "kontakt lens solüsyonu" isimli eşyanın, %20 özel tüketim vergisi oranı üzerinden vergiye tabi olduğu sonucuna ulaşıldığı, öte yandan ithale konu eşyanın özel tüketim vergisinden müstesna olduğuna ilişkin bir düzenlemenin de bulunmadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinafa konu kararın, özel tüketim vergisi ve özel tüketim vergisinin matraha dahil edilmesi suretiyle hesaplanan katma değer vergisi ek tahakkukuna vaki itirazın zımnen reddine dair hüküm fıkrasında hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen reddine, para cezasına ilişkin işlem bakımından ise; ithale konu eşyanın tarife uygulamasını etkileyen unsurlarında veya vergilendirmeye esas olan ölçülerinde veya kıymetinde bir aykırılık tespit edilemediğinden, diğer bir ifadeyle Gümrük Kanunu'nun 234. maddesi uyarınca para cezası kararı alınmasını gerektirecek koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından, mahkeme kararının para cezası yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kaldırılmasından sonra, dava konusu para cezası kararının ve ibraz edilen banka teminat mektubunun iadesi isteminin reddine dair işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, kontakt lens solüsyonlarının ithalatı aşamasında özel tüketim vergisi ve katma değer vergisinin ihtirazi kayıtla ödendiği; mahkeme kararına istinaden vergilerin geri alındığı, ancak istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesince verilen kararların bozulması üzerine, ödenen özel tüketim vergilerinin tekrardan davalı idareye ödendiği buna ilişkin dekontların sunulduğu; davalı idarece, ithalat sırasında eşyanın özel tüketim vergisinden muaf şekilde işlemlerin gerçekleştirilmesi nedeniyle tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davacı tarafından istemin reddi gerektiği savunulmuş, davalı idarece savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Davacı tarafından dosyaya sunulan ve 10/04/2020 tarihinde mahkeme kaydına alınan dilekçeyle, davacının dava konusu ek tahakkuk ve para cezası kararına karşı yaptığı itirazın Bölge Müdürlüğü'nce 18/02/2020 tarihinde kabul edildiğinin bildirildiği, bu hususta davacı iddiaları da değerlendirilmek suretiyle yeniden karar verilmesi gerektiği öte yandan kararda talebe ilişkin olmayan hüküm tesis edildiği anlaşıldığından kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY :
Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı beyanname muhteviyatı "kontakt lens solüsyonu" ticari tanımlı 3307.90.00.90.11 pozisyonunda beyan edilen eşyanın özel tüketim vergisinden muaf şekilde işlemlerinin gerçekleştirildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen özel tüketim vergisi ve katma değer vergisi ile bu vergiler üzerinden Gümrük Kanunu'nun 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca hesaplanan para cezasına ilişkin karara vaki itirazın zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dosyanın incelenmesinden, davacı tarafından dosyaya sunulan ve 10/04/2020 tarihinde mahkeme kaydına alınan dilekçeyle, davacının dava konusu ek tahakkuk ve para cezası kararına karşı yaptığı itirazın İstanbul Gümrük ve Dış Ticaret Bölge Müdürlüğü'nün … tarih ve … işlemi ile kabul edildiği bildirildiğinden, söz konusu dilekçe gözetilerek yeniden bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Öte yandan; davacının teminat mektubunun iadesine ilişkin bir talebi olmadığı ancak temyize konu kararda bu hususta hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında, kararda bu yönüyle de yargılama kurallarına uygunluk görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin kabulüne,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine 25/04/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.