T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2021/4517
Karar No : 2022/5863
TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı-…
VEKİLİ : Av…
2-(DAVACI) … Demir Çelik İnşaat Nakliyat
San. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av…
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolunda hazırlanan vergi tekniği raporunu esas alan takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı; 2016 yılı kurumlar vergisi ile 2016 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve … sayılı vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının mal ve hizmet aldığı ve sattığını bildirdiği mükellefler hakkındaki olumsuz tespitlerin, ilgili yılda mal ve hizmet sattığını bildirdiği firmalar hakkında yapılan karşıt incelemelerin, ilgili yılda çalıştırılan işçi sayısı, araç, şube, deposu bulunmamasına rağmen faaliyet ve iş hacmiyle uyumlu olmayan yüksek miktarda işlem yaptığını beyan etmesi ve rapordaki diğer tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, davacının ilgili dönemde düzenlemiş olduğu belgelerin gerçek bir mal veya hizmet teslimine dayanmayan komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu sonucuna varıldığından dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı; geçici verginin ise, cari vergilendirme döneminin kurumlar vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen esaslara göre ve cari dönemin kurumlar vergisi oranında tarh ve tahakkuk ettirilen bir vergi olduğu, ayrıca 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120'nci maddesinin 4'üncü fıkrasına göre, mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi gerekmekte ise de, geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle, geçici vergi nedeniyle üç kat değil bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği, bu nedenle olayda, mahsup dönemi geçen geçici vergi aslının, Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 32'nci maddesi gereğince aranması mümkün olmadığından, dava konusu geçici vergi tarhiyatlarının hukuka aykırı olduğu, geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının, bir katının hukuka uygun olduğu, bir katı aşan kısımlarının ise hukuka aykırı olduğu sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, geçici vergi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Vergi müfettişinin sevk irsaliyelerinde bulunan araç plakalarını ve diğer yükleme ve ödeme bilgilerini incelemediği, mal alınan firmaların veya alt firmaların belgesiz mal almış veya sahte belge kullandıklarını bilmelerinin mümkün olmadığını, yapılan incelemede vergilendirmede vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyeti incelenmediği, düzenlenen raporun eksik incelemeye dayalı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacının komisyon karşılığı sahte belge ticareti yaptığının açık olduğu, bu nedenle yapılan cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Davalı idarece savunma verilmemiştir. Davacı tarafından verilen savunma yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.