T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/4551
Karar No : 2023/420
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … İthalat ve İhracat Limited Şirketi
VEKİLİ : Av…
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına 2010 yılında tescilli 13 adet muhtelif tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesiyle tavizli vergi haddinden yararlanmak suretiyle ithal edilen "polyesterden tekstürize iplik" ticari tanımlı eşyanın Suriye menşeli olmadığının tespit edildiğinden bahisle tahakkuk ettirilen gümrük vergisi ile ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ve dampinge karşı vergi ile gümrük ve katma değer vergileri üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarına vaki itirazın düzeltilerek onanması suretiyle reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, menşe belgesinin ihracatçı tarafından sunulan yanlış verilere dayanılarak onaylandığı ve belgelerin yanlış onaylanmasının ihracatçı firmanın hatalı beyanından kaynaklandığı hususunun ortaya konulamadığı, ithalatçı firmanın kendisine düşen yükümlülükleri ihlal ettiğine dair hiç bir somut veri bulunmadığı anlaşılan olayda, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 198. maddesinin 4. fıkrasının yürürlükte olduğu dönemde tescil edilen beyanname muhteviyatı eşyaya ilişkin olarak tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Eşyaların Suriye menşei kazanmasına yetecek düzeyde işlem ve işçiliğe tabi tutulmamış olduğundan, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:.., K:… sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/02/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.