T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/46
Karar No : 2023/2581
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) ... İdaresi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. ...
2- (DAVACI) ...
VEKİLİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularını, Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmü uyarınca yeniden inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacının, çalıştığı şirket tarafından iş akdinin feshedilmesi üzerine kendisine ödenen 1.043.156,25-TL anlaşma bedeli (ek ödeme) ile 116.828,25-TL ihbar tazminatının istisna kapsamında olduğu iddiasıyla sözü edilen tutarlar üzerinden işverence tevkif edilerek ödenen gelir (stopaj) vergisinin 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da yer alan faiziyle birlikte iadesi için yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Çalışma ilişkisini sona erdiren işveren tarafından davacıya yasal bir zorunluluk olmaksızın yapılan ödemenin ücret niteliğinde olmaması ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca gelir vergisinden müstesna tutulması karşısında söz konusu ek ödemeden gelir vergisi tevkifatı yapılması açık bir vergilendirme hatası olduğundan, dava konusu işlemin anlaşma bedeli (ek ödeme) üzerinden tevkif edilen gelir vergisine ilişkin kısmında hukuka uygunluk görülmediği, ayrıca, davacının tasarrufundan yoksun kaldığı sözü edilen tutara kesinti tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun hükümleri uyarınca kanuni faiz yürütülmesi gerektiği, öte yandan, ihbar sürelerine uyulmaksızın iş verenin iş akdini feshetmesi halinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nda belirtilen sürelerle ilgili olarak tazminat adı altında işçiye yapılan bir ödeme niteliğinde olan ihbar tazminatının, işsizlik sebebiyle ve sosyal güvenlik kapsamında yapılan bir ödeme olmayıp, 193 sayılı Yasa'nın 61.maddesine göre ücret vasfında olduğundan dava konusu işlemin ihbar tazminatı üzerinden tevkif edilen gelir vergisinden kaynaklanan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin, anlaşma bedelinden kaynaklanan gelir vergisi kesintisine ilişkin kısmı iptal edilerek sözü edilen tutarın kesintinin yapıldığı tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiş, ihbar tazminatına isabet eden gelir vergisi kesintisi yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay üçüncü Dairesince, Vergi Dava Dairesi kararının, dava konusu edilmeyen ödemeler yönünden hüküm kurulmasının yargılama hukukuna uygun düşmediği ve anlaşma bedeli ile ek ödeme olarak belirtilen kalemlerin brüt tutarları üzerinden gelir vergisi tevkif edildiğinden bu husus gözetilmek suretiyle yeniden karar verilmek üzere bozulması üzerine bu kapsamda yapılan incelemede, çalışma ilişkisini sona erdiren işveren tarafından davacıya yasal bir zorunluluk olmaksızın yapılan anılan ödemenin ücret niteliğinde olmaması karşısında, söz konusu anlaşma bedeli ödemesinden gelir vergisi tevkifatı yapılması açık bir vergilendirme hatası olup tevkif edilen verginin yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine yönelik işlemin bu kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, 193 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince ücret ve ücret sayılan ödemelerin ortak özelliğinin, bu ödemelerin çalışanın işverene bağlılığı ve hizmeti karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilebilen menfaatler olması olduğu dolayısıyla ücret veya farklı ad altında ödenip ücret niteliği taşıyan ödemelerden ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. ve devamı maddeleri uyarınca davacıya ödenen ve ücret olarak niteliği taşıdığı değerlendirilen ihbar tazminatı üzerinden tevkifat yapılacağı sonucuna ulaşıldığından dava konusu işlemin bu kısmında ise hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvuruları kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının sözü edilen hususlara ilişkin hüküm fıkraları kaldırıldıktan sonra işlemin, anlaşma bedeline isabet eden kısmı iptal edilmiş, ihbar tazminatı ve ek ödeme adı altında yapılan kısma ilişkin kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, olayda vergilendirme ve hesap hatası bulunmadığı, işverence karşılan vergi nedeniyle davacının mal varlığında bir eksilme olmadığı, davacıya işsizlik tazminatı adı altında yapılan toplu ödemenin ücret vasfı taşıdığı, lehlerine verilmiş yargı kararlarının bulunduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, herhangi bir hizmetin karşılığı olmayan ihbar tazminatının ücret niteliğinde olmadığı, iş akdinin sona erdirilmesi nedeniyle ödenen ihbar tazminatı üzerinden vergi kesintisi yapılamayacağı, prim ödemelerinin ücret olarak değerlendirilemeyeceği ileri sürülerek aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz istemlerinin gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.