T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2021/5013
Karar No:2023/4083
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Köyü Muhtarlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : …Valiliği
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Rize ili, İkizdere ilçesi, …Köyü adına kayıtlı, … ada, … parsel ve … ada, …parsel numaralı taşınmazların mera alanı olarak kabul edilerek kiralanmasına yönelik 26/04/2021 tarihinde Rize İl Tarım Müdürlüğü'nce yapılan ihalenin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce verilen kararda;
26/04/2021 tarihinde Rize İl Tarım Müdürlüğü'nce yapılan ihalenin mevzuatta aranılan usulü yükümlülüklere uyulmak suretiyle 4342 sayılı Mera Kanunu ile Mera Yönetmeliği'ne dayanılarak 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu’nun 51. maddesinde yer alan pazarlık usulü ile yapıldığı; her ne kadar davacı tarafından, köy tüzel kişiliğine ait mera ve ihtiyaç fazlası meralara ilişkin fiili bir tespit yapılmadığı, sadece basit bir kroki üzerinde sınırlar belirtilmek suretiyle kiraya verilecek alanların belirlendiği, krokide belirtilen alanların ihtiyaç fazlası mera olup olmadığı, özel mülkiyete konu edilip edilmediğinin de belli olmadığı, köy sınırları içerisindeki mevcut mera alanlarının köydeki canlı hayvan sayısı için yeterli olmadığı ileri sürülmüş ise de, ilgili alana yönelik olarak davalı idare tarafından gerekli inceleme ve araştırmalar yapılmak suretiyle gerekli teknik rapor ve tahdit rapor düzenlendiği, köy bünyesinde bulunan canlı hayvan sayısı tespit edilmek suretiyle köy arazisi açısından değerlendirme yapılmak suretiyle fazlalık alanların tespit edildiği, Rize ili, İkizdere ilçesi, … Köyü adına kayıtlı 39.101 dekarlık alanın tescilli yaylak olduğu ve yalnızca 504 dekarlık alanın kiraya verildiği ve kiraya verilen alanın tescilli tüm yaylak alanının %1,3'üne denk geldiği, hayvan kayıt sisteminde köyde kayıtlı hayvan sayısının ihtiyaç alanının 5514 dekar olduğu, köy muhtarı tarafından bildirilen 300 adet büyükbaş ve 600 adet küçükbaş hayvan olduğu durumda dahi ihtiyaç duyulan otlak alanının 6840 dekar olduğu, bu durumda dahi ihtiyaç fazlası alanın 32261 dekar olduğu, kaldı ki kiralayan göçer çiftçi ailenin hayvan sayısının 28 adet olduğu ve tüm alanın 504 dekarlık kısmının kiraya verildiği, yapılan inceleme ve hazırlanan raporların davacının iddia ettiğinin aksine teknik elemanlar ve uzman kişiler tarafından gerekli araştırmalar yapılmak suretiyle hazırlandığı anlaşıldığından davacının bu iddiasına itibar edilmediği; yine davacı tarafından, mevzuat hükümlerine göre kiralama işlemlerinde önceliğin taşınmazın bulunduğu köyde ikamet edenlere, bunun mümkün olmaması hâlinde en yakın köyde bulunan kişilere ait olduğu ileri sürülmüş ise de, 26/04/2021 tarihinde Rize İl Tarım Müdürlüğü'nce yapılan kiralama ihalesinin Mera Yönetmeliği’nin 13. maddesine binaen mevsimlik kiralama yöntemiyle yapılan kiralama olduğu ve ilgili madde hükmünde açıkça yer aldığı şekliyle; ''(...) b) Mera, yaylak ve kışlaklar otlatma mevsimi dikkate alınarak ihale ile göçerlere kiralanır. Kiralamada öncelik aynı il nüfusuna kayıtlı göçerlere verilir. Onların talepleri karşılandıktan sonra, başka il nüfusuna kayıtlı göçerlerin talepleri karşılanır.'' denilerek öncelik hususunun bu suretle düzenleme altına alındığı, dolayısıyla gerek yapılan mevsimlik kiralama ihalesinde taşınmazın bulunduğu köy veya en yakın köy halkına herhangi bir öncelik tanımadığı, gerekse de ihaleyi kazanan şahısların Rize ili nüfusuna kayıtlı olduğu ve bu suretle mevzuatta aranılan aynı il nüfusuna kayıtlı göçer olma şartını sağladığı açık olduğundan, davacının bu iddiasına da itibar edilmediği belirtilmiştir.
Bu durumda, Rize ili, İkizdere ilçesi, … köyü adına kayıtlı, … ada, … parsel ve … ada, … parsel numaralı taşınmazların mera alanı olarak kabul edilerek … ve … adlı şahıslara kiralanmasına yönelik 26/04/2021 tarihinde Rize İl Tarım Müdürlüğü'nce yapılan ihalede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle, dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, köy tüzel kişiliğine ait mera ve ihtiyaç fazlası meralara ilişkin fiili bir tespit yapılmadığı, sadece basit bir kroki üzerinde sınırlar belirtilmek suretiyle kiraya verilecek alanların belirlendiği, krokide belirtilen alanların ihtiyaç fazlası mera olup olmadığı, özel mülkiyete konu edilip edilmediğinin de belli olmadığı, köy sınırları içerisindeki mevcut mera alanlarının köydeki canlı hayvan sayısı için yeterli olmadığı, mevzuat hükümlerine göre kiralama işlemlerinde önceliğin taşınmazın bulunduğu köyde ikamet edenlere, olmaması hâlinde en yakın köyde bulunan kişilere ait olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyize konu kararın hukuka uygun olduğu, yapılan kiralamanın Mera Yönetmeliği’nin 13. maddesine binaen mevsimlik kiralama yöntemiyle yapıldığı ve bu sebeple öncelik hakkının yalnızca aynı il nüfusuna kayıtlı göçerler için olduğu ve ihaleyi alan şahısların da bu şartı sağladığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Posta giderleri avansından artan tutarın davacıya iadesine,
5. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı Kanun'un 20/A maddesinin ikinci fıkrasının (i) bendi uyarınca kesin olarak (karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere), 17/10/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.