T.C.
D A N I Ş T A Y
ONİKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/5476
Karar No : 2022/4325
DAVACI : …
VEKİLİ : Av. …
DAVALILAR: 1- …
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri …
2- … Bakanlığı
VEKİLİ : Av. …
DAVANIN KONUSU : Dışişleri Bakanlığında bilgisayar işletmeni olarak görev yapan davacı tarafından;
1. 06/10/2006 tarihinden itibaren Hannover Başkonsolosluğunda görevlendirilmesi nedeniyle kendisine ödenmeyen sürekli görev yolluğunun, eşya nakil giderlerinin ve diğer parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle 20/12/2011 tarihinde yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarihli ve … sayılı işlemin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının 06/10/2006 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine,
2. Dava konusu işlemin dayanağı olan 06/06/1978 tarihli ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların 24/04/2007 tarih ve 2007/12061 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla değişik 4. maddesinde yer alan "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." ibaresinin iptaline,
karar verilmesi istenilmektedir.
DAVACININ İDDİALARI :
Dışişleri Bakanlığında 31/03/1997 ila 14/10/2006 tarihine kadar merkez memuru olarak görev yapmakta iken 06/10/2006 ila 10/10/2006 tarihleri arasında Hannover Başkonsolosluğunda geçici olarak görevlendirildiği, bu görevlendirmenin sürekli bir görevlendirme olduğunun şifahen bildirildiği, ancak Devlet memurlarına ödenecek mali haklardan kaçınmak için geçici bir görevlendirme yapıldığı, 11/10/2006 tarihinde hizmet sözleşmesi imzalatılarak 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli statüye geçirildiği, 15/10/2006 ila 30/11/2011 arası Hannover Almanya Başkonsolosluğunda 4 /B' li sözleşmeli personel olarak çalışmakta iken, 23/11/2010 tarihinde merkez teşkilatında görevlendirilme isteğinde bulunduğu, 03/05/2011 tarihli olurla açıktan atama iznine istinaden Genel İdare Hizmetleri Sınıfında 3. dereceli bilgisayar işletmeni olarak 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atandığı, 06/10/2006 tarihinden itibaren Hannover Başkonsolosluğu'na şeklen geçici görev adı altında gönderilmesine rağmen, kısa bir süre sonra sözleşmeli statüye geçirildiği ve orada daimi olarak çalıştırıldığı, sadece uçak bileti ve maaş avansının ödendiği, başka herhangi bir masrafı karşılanmadan 30/11/2011 tarihine kadar yurt dışında sözleşmeli olarak kesintisiz çalıştırılmasının sürekli görev kapsamında çalıştırıldıgının göstergesi olduğu; ayrıca, Danıştayın sözleşmeli personele sürekli görev yolluğu ödenmeyeceğine ilişkin düzenlemenin yürütülmesini durdurduğu ileri sürülerek 06/10/2006 tarihinden itibaren Almanya Hannover de görevlendirilmesine ilişkin yurt dışı sürekli görev yolluğunun, harcırahlarının eşya nakil giderlerinin muadil memurlara ödenen kapsamda yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
DAVALILARIN SAVUNMASI :
Davalı Cumhurbaşkanlığı savunmasında;
Usule ilişkin olarak; Davanın esasına girilmeksizin süre aşımından reddi gerektiği, davacının 2006 yılındaki yurt dışı görevlendirmeden dolayı 2011 yılında idareye başvurduğu 27/12/2011 tarihli işlem ile reddi üzerine 13/01/2012 tarihinde dava açtığı, 2006 yılındaki görevlendirmeden dolayı dava açma sürelerini geçirdiği,
Esasa ilişkin olarak; 6245 sayılı Kanun'un 10. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde, yurt içinde veya yurt dışında görev yapmakta iken veya yurt içinde veya yurt dışında sürekli bir göreve atanan yada yabancı ülkelerde memuriyet merkezi değiştirilen memur ve hizmetlilere sürekli görev yolluğu verileceği kuralına yer verildiği, dolayısıyla sürekli görev yolluğunun, sadece memurlar ve hizmetlilere verileceğinin kurala bağlandığı; sözleşmeli personele sürekli görev yolluğu ödenmesinin mümkün olmadığı, davacının mensubu olduğu Dışişleri Bakanlığında Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına ilişkin Esaslara tabi olarak görev yapan personelle Tip sözleşmesi imzalanmakta olduğu, Dışişleri Bakanlığında Tip sözleşmeye dayanarak sözleşmeli çalışan personelin Harcırah Kanunu'na tabi olmadığı, Harcırah Kanunu'nda harcırah ödenecek personel arasında yer almayan davacıya sürekli görev harcırahının ödenmesine imkan bulunmadığı ileri sürülerek, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
Davalı Dışişleri Bakanlığı savunmasında;
Usul yönünden; Davacının 2006 yılındaki yurt dışı görevlendirmesinden dolayı 2011 yılında idareye başvurduğu, 27/12/2011 tarihli işlem ile istemin reddi üzerine 13/01/2012 tarihinde dava açtığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usul Kanunu'nda yer alan 60 günlük dava açma süresi geçirildiğinden, davanın süreaşımından reddi gerektiği,
Esasa İlişkin olarak; Davacının yurt dışı teşkilatında görevlendirilmesi ile merkez teşkilatında görevlendirilmesi işlemlerinin harcırah mevzuatı yönünden aynı hükümlere tabi olduğu, 6245 sayılı Harcırah Kanunu 10. maddesi birinci fıkrası (4) numaralı bendinin 12/08/2003 tarihli ve 25197 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 4969 sayılı sayılı Kanunla 22/07/2003 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırıldığı, sözleşmeli personele herhangi bir şekilde harcırah ödenmesinin mümkün bulunmadığı, yurt dışında Türk uyruklu sözleşmeli olarak görevlendirilen kişilerin özlük haklarının 06/06/1978 tarihli ve Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasları düzenleyen Bakanlar Kurulu Kararı kararı gereğince “tip hizmet sözleşmesi" ile belirlendiği, sözleşmeli çalışacak personele ücret dışında herhangi bir ödeme yapılamayacağı ileri sürülerek, davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların bozulması halinde ısrar olanağı bulunmadığından, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun bozma kararında yer alan gerekçelerle, davanın davacı hakkında tesis edilen bireysel işlemin iptali istemi ile davacının 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atama işlemi nedeniyle hakettiği parasal haklarının 06/10/2006 tarihinden itibaren işletilecek işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
DANIŞTAY SAVCISI: …
DÜŞÜNCESİ : Dışişleri Bakanlığında bilgisayar işletmeni olarak görev yapan davacı tarafından 06/10/2006 tarihinden itibaren Hannover Başkonsolosluğunda görevlendirilmesi nedeniyle kendisine ödenmeyen sürekli görev yolluğunun, eşya nakil giderlerinin ve diğer parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle 20/12/2011 tarihinde yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve bu işlemler nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının 06/10/2006 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi ile dava konusu işlemin dayanağı olan 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan, Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 24/04/2007 tarih ve 2007/12061 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla değişik 4. maddesinde yer alan; "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." ibaresinin iptali istenilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, Danıştay Onikinci Dairesinin 24/09/2019 tarih ve E:2018/8184, K:2019/6601 sayılı kararıyla; davanın, 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 4. maddesinde yer alan, "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." düzenlemesinin iptali istemine ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının, tarafına yolluk ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Dışişleri Bakanlığının 23/12/2011 tarihli işleminin iptaline, 06/10/2006 tarihinden itibaren Hannover Başkonsolosluğunda görevlendirme işlemi nedeniyle hakettiği yolluğun idareye başvuru tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca davacıya ödenmesine, 20/12/2011 tarihinden önceki fazlaya ilişkin faiz istemi yönünden davanın reddine karar verildiği, bu kararın davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nca yapılan temyiz incelemesi sonucu 11/03/2021 gün ve E:2020/3391, K:2021/466 sayılı kararla, Danıştay Onikinci Daire kararının, iptal ve kabule ilişkin hüküm fıkraları yönünden bozulduğu anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında; Danıştay dava daireleri kararlarına karşı Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde; Danıştay idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen inceleneceği, 2577 sayılı Yasanın 49. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde, bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümlerinin kıyasen uygulanacağı, hükme bağlandığından; ilk derece mahkemesi sıfatıyla bakılan davalarda verilen kararların, temyiz incelemesi sonucunda ilgili dava daireleri kurulunca; usul veya esas bakımından yeniden bir araştırma, inceleme yapılmasını veya maddi ve hukuki olayın yeniden yorumlanmasını gerektirmeyecek sebeplerden biri nedeniyle bozulması durumunda, ilk kararı veren Danıştay dava
dairesine “ısrar hakkı” tanınmamıştır. Dolayısıyla, kararı bozulan Danıştay dava dairesinin bu tür bozma kararlarına uyması yasa gereğidir.
Bu durumda 2577 sayılı Yasanın anılan maddeleri uyarınca Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların bozulması halinde ısrar olanağı bulunmadığından, İdari Dava Daireleri Kurulu'nun bozma kararında yer alan gerekçelerle, davanın davacı hakkında tesis edilen bireysel işlemin iptali istemi ile davacının 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atama işlemi nedeniyle hakettiği parasal haklarının 06/10/2006 tarihinden itibaren işletilecek işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Dairemizin, 24/09/2019 tarih ve E:2018/8184, K:2019/6601 sayılı, davanın 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 4. maddesinde yer alan, "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." düzenlemesinin iptali istemine ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının, tarafına yolluk ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Dışişleri Bakanlığının 23/12/2011 tarihli işleminin iptaline, 06/10/2006 tarihinden itibaren Honnever Başkonsolosluğunda görevlendirme işlemi nedeniyle hakettiği parasal haklarının idareye başvuru tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca davacıya ödenmesine, 20/12/2011 tarihinden önceki fazlaya ilişkin faiz talebi yönünden davanın reddine ilişkin kararının; davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca temyiz edilmesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/03/2021 tarih ve E:2020/3391, K:2021/466 sayılı kararıyla, iptal ve kabule ilişkin kısmının bozulması üzerine; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozma kararına uyularak işin gereği görüşüldü:
MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ :
Davacı, Dışişleri Bakanlığında bilgisayar işletmeni olarak görev yapmakta iken 06/10/2006 ila 10/10/2006 tarihleri arası Hannover Başkonsolosluğunda takipçi olarak geçici görevlendirildikten sonra 11/10/2006 tarihinde hizmet sözleşmesi imzalatılarak 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli statüye geçirilmiştir.
15/10/2006 ila 30/11/2011 tarihleri arası Hannover Almanya Başkonsolosluğunda 4/B'li sözleşmeli personel olarak çalışmaya devam eden davacı 23/11/2010 tarihli dilekçesiyle Türkiyede görevlendirilme talebinde bulunmuş ve bu talebi Dışişleri Bakanlığı İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığının 03/05/2011 tarihli olur belgesi ile açıktan atama iznine istinaden Genel İdare Hizmetleri Sınıfında 3. dereceli bilgisayar İşletmeni olarak atanmasının uygun bulunduğuna dair 06/05/2011 tarihli İKAD E-yazısı ile 01/12/2011 tarihinden itibaren Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına göreve başlayacak şekilde ayrılışının sağlanması Hannover Başkonsolosluğuna bildirilmiştir.
30/11/2011 tarihinde Hannover Başkonsolosluğundaki görevinden ayrılarak 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına 3. dereceli bilgisayar işletmeni olarak göreve başlamıştır.
Davacı 23/12/2011 tarihinde davalı idareye başvurarak 06/10/2006 tarihinde Hannover Başkonsolosluğunda görevlendirilmesine ilişkin yurt dışı sürekli görev yolluğunun, ve 01/12/2011 tarihinden itibaren tekrar merkezde memuriyete atanmasına ilişkin sürekli görev yolluğunun ve diğer mali haklarının yasal faiziyle ödenmesini talep etmiştir.
Davacının başvurusu Dışişleri Bakanlığının … sayılı ve … tarihli işlemiyle reddedilmesi üzerine anılan işlemin iptali ve 06/10/2006 tarihinde Hannover Başkonsolosluğunda görevlendirilmesine ilişkin yurt dışı sürekli görev yolluğunun 06/10/2006 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi ve "Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar"ın 4. maddesinde yer alan "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." ibaresinin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.
Dairemizin 24/09/2019 tarih ve E:2018/8184, K:2019/6601 sayılı kararıyla; davanın, 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 4. maddesinde yer alan, "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." düzenlemesinin iptali istemine ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının, tarafına yolluk ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Dışişleri Bakanlığının 23/12/2011 tarihli işleminin iptaline, 06/10/2006 tarihinden itibaren Hannover Başkonsolosluğunda görevlendirme işlemi nedeniyle hakettiği yolluğun idareye başvuru tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca davacıya ödenmesine, 20/12/2011 tarihinden önceki fazlaya ilişkin faiz istemi yönünden davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca yapılan temyiz incelemesi sonucu 11/03/2021 tarih ve E:2020/3391, K:2021/466 sayılı kararla, Dairemiz kararının temyize konu iptal ve kabule ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiştir.
İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT :
6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun "Daimi vazife harcırahının mebdei" başlıklı 9. maddesinde; daimi vazife harcırahının, naklen veya tahvilen başka bir mahalle gönderilenlere, bu tayinleri sırasında mezunen başka bir mahalde bulunsalar dahi, eski memuriyetleri mahallinden, muvakkat vazife ile veya vekaleten bir yerde bulundukları esnada asli vazife mahalli değişenlere eski memuriyetleri mahallinden itibaren verileceği hükmü; "Yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer değiştirme masrafının birlikte verilmesini icabettiren haller" başlıklı 10. maddesinde; yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer dağiştirme masrafının, yurt içinde veya yurt dışında görev yapmakta iken yurt içinde veya yurt dışındaki sürekli bir göreve naklen atanan ya da yabancı ülkelerdeki memuriyet merkezi değiştirilen memur ve hizmetlilere yeni görev yerlerine kadar verileceği hükmü; "Yurt dışında yol masrafı" başlıklı 29. maddesinde; yurt dışında sürekli ve geçici görev yolculuklarında, ekspres ve yataklı vagon ücreti dahil olmak üzere, tren, vapur veya uçak bilet bedeli yol masrafı olarak ödeneceği, ayrıca, buna, istasyon, liman veya terminal ile ikamet yeri arasındaki taşıt ve hamal ücretinin ilave olunacağı hükmü; "Yurt dışında verilecek gündeliklerin miktarı" başlıklı 34. maddesinde; bu Kanun gereğince verilecek yurt dışı gündeliklerinin miktarının, gidilecek ülkeye, memur ve hizmetlilerin aylık veya ücret tutarları ile görevin mahiyetine göre, mali yıl itibarıyla Cumhurbaşkanınca tayin olunacağı, geçici görev ile yabancı ülkelere gönderilenlere, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemelerin gündeliklerinden indirileceği hükmü ve "Geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami süre" başlıklı 42. maddesinde ise; geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündeliklerin; (a) yurt içinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemeyeceği, ilk 90 gün için tam, takibeden 90 gün için 2/3 oranında ödeneceği, (b) yurt dışında ilk 180 gün tam ve müteakip günler için 2/3 oranında ödeneceği hükmü bulunmaktadır.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "İstihdam şekilleri" başlıklı 4. maddesinde;
"Kamu hizmetleri; memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürülür.
A) Memur: Mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın, Devlet ve diğer kamu tüzel kişiliklerince genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilenler, bu Kanun'un uygulanmasında memur sayılır.
...
B) Sözleşmeli personel: Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, Cumhurbaşkanınca belirlenen esas ve usuller çerçevesinde, ihdas edilen pozisyonlarda, mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileridir. ..." hükmü yer almaktadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Davacı tarafından, 23/12/2011 tarihinde davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığına başvurularak; 06/10/2006 tarihinde Hannover Başkonsolosluğunda geçici olarak görevlendirilmesi nedeniyle, yurt dışı sürekli görev yolluğunun, harcırahlarının, eşya nakil giderlerinin ve diğer mali haklarının yasal faiziyle ödenmesi talep edilmiştir.
6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun yukarıda hükmüne yer verilen 10. maddesinde, sürekli görev yolluğunun; yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer değiştirme masrafı olmak üzere dört unsurdan oluştuğu anlaşılmaktadır.
Yine, 6245 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, bir memura sürekli görev yolluğunun ödenebilmesi için memurun daimi vazife ile görev yaptığı yerden başka bir yere, yine aynı statüde (memur olarak) tayin, nakil veya atamasının yapılması gerekmektedir.
Dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının, Dışişleri Bakanlığında 657 sayılı Kanun'un 4/A maddesi uyarınca memur statüsünde görev yapmakta iken, 06/10/2006 ila 10/10/2006 tarihleri arasında (beş gün) Hannover Başkonsolosluğunda geçici olarak görevlendirildiği, 25/09/2006 tarihli geçici görevlendirme olur belgesinde; anılan geçici görevlendirme için davacıya, "gidiş-dönüş uçak bilet bedellerinin ve yevmiyesinin ilgili tertibinden ödenmesi" yönünde talimatın yer aldığı, davacının anılan beş günlük geçici görevlendirme sonrasında memuriyetten istifa ederek, Hannover Başkonsolosluğuyla imzaladığı sözleşmeyle, 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi uyarınca sözleşmeli personel statüsünde çalışmaya başladığı, davacının, sözleşmeli personel olarak çalışmaya başladığı 11/10/2006 tarihinden 30/11/2011 tarihine kadar herhangi bir tayin, nakil ve atamaya tabi tutulmaksızın bu sürenin tamamında Hannover Başkonsolosluğunda kesintisiz olarak sözleşmeli personel olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.
Uyuşmazlıkta, davacının taleplerine konu olan görevlendirmenin şekli ve mahiyeti, sürekli bir görevlendirme değil, kısa süreli (beş günlük) geçici görevlendirmedir.
6245 sayılı Kanun uyarınca memura ödenecek yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer değiştirme masrafı gibi mali haklar sürekli görevlendirmelerde ödenebilecek olup, davacının görevlendirme şeklinin sürekli değil geçici görevlendirme olduğu ve 6245 sayılı Kanun'da geçici görevlendirmelerde ödenmesi gereken gidiş-dönüş yol masrafı ve yevmiyelerin davacıya ödenmesine yönelik talimatın 25/09/2006 tarihli geçici görevlendirme olur belgesinde yer aldığı göz önünde bulundurulduğunda, davacıya, bundan başka, sürekli görev yolluğu, harcırah, eşya nakil giderleri veya herhangi bir ödemenin yapılmasına hukuken imkân bulunmamaktadır.
Her ne kadar, davacı tarafından, 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların 24/04/2007 tarih ve 2007/12061 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla değişik 4. maddesinde yer alan; "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." ibaresinin, Danıştay İkinci Dairesinin 26/12/2013 tarih ve E:2009/140, K:2013/12270 sayılı kararıyla iptal edilmesinin kendisi için yeni bir hukuki durum doğurduğu ileri sürülmekte ise de, anılan iptal kararına konu olan düzenleme; sözleşmeli personelin başka bir yere sürekli görevlendirilmesi (tayin-nakil) durumunda sürekli görev yolluğunun ödenmesi önünde engel teşkil etmekte iken anılan iptal kararıyla bu engel ortadan kalkmış, sözleşmeli personelin sürekli görevlendirilmesi durumunda sürekli görev yolluğu ödenmesine olanak sağlanmıştır. Bu suretle anılan iptal kararıyla; sözleşmeli personel iken sürekli görevlendirmeye tabi tutulan personelin sürekli görev yolluğu ve harcırah alabilmesi mümkün hale gelmiştir.
Ancak, davacı, 11/10/2006 tarihinden 30/11/2011 tarihine kadar herhangi bir tayin, nakil ve atamaya tabi tutulmaksızın bu sürenin tamamında Hannover Başkonsolosluğunda kesintisiz olarak sözleşmeli personel olarak çalışmıştır. Dolayısıyla, davacının, talebine konu sürekli görev yolluğu ve diğer mali haklarını dayandırdığı iptale konu düzenlemenin, sözleşmeli personel iken sürekli veya geçici görevlendirilmesi söz konusu olmayan davacı hakkında uygulanmasına hukuken olanak bulunmamaktadır.
Öte yandan, davacı, 657 sayılı Kanun'un 4/A maddesi uyarınca memur statüsünde görev yapmakta iken geçici görevlendirmeyle Hannover Başkonsolosluğunda çalışmış, daha sonra 11/10/2006 tarihinde Hannover Başkonsolosluğuyla hizmet sözleşmesi imzalayarak 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli statüye geçmiş ve akabinde 14/10/2006 tarihinde memuriyetten istifa etmiştir. Dolayısıyla, davacının statüsünde değişiklik meydana gelmiş, memuriyet (4/A) statüsü kesilerek sözleşmeli personel (4/B) statüsüne geçmiştir. Bu durumda, davacının, memur iken beş günlük süreyle tesis edilen geçici görevlendirmesi, bu beş günlük sürenin sonunda ve her halde en geç memuriyetten istifa ettiği 14/10/2006 tarihinde sona erdiğinden, beş günlük geçici görevlendirmenin sürekli hale geldiğinden söz edilemeyecektir.
Bu nedenle, davacının tarafına yolluk ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Dışişleri Bakanlığının 23/12/2011 tarihli işleminde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. … tarihli ve … sayılı işlemin iptali ve bu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkin olarak DAVANIN REDDİNE,
2. Dava kısmen karar verilmesine yer olmadığı, kısmen ret ile sonuçlandığından ayrıntısı aşağıda gösterilen ve davacı tarafından yapılan toplam toplam … -TL yargılama giderinin, haklılık oranı dikkate alınarak (1/2 oranında) hesaplanan … TL' nin davacı üzerinde bırakılmasına, … TL'nin davalı idarelerden alınarak davacıya verilmesine, davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca yapılan … TL yargılama giderinin yarısı olan … TL' nin davacıdan alınarak davalı Dışişleri Bakanlığına verilmesine, … TL nin davalı idare üzerinde bırakılmasına,
3. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen … -TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığına verilmesine,
4. Posta gideri avansından artan tutarın kararın kesinleşmesinden sonra istemi halinde davacıya iadesine,
5. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 29/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.