DANIŞTAY İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU 2021/613 E. , 2022/431 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
İDARİ DAVA DAİRELERİ KURULU
Esas No : 2021/613
Karar No : 2022/431
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : ...
KARŞI TARAF (DAVALILAR) : 1- ...
UETS Kodu: ...
VEKİLLERİ: Huk. Hiz. Bşk. ..., Huk. Müş. ...
2- ... Bakanlığı
UETS Kodu: ...
VEKİLİ: I. Huk. Müş. Yrd. ...
İSTEMİN KONUSU : Danıştay Beşinci Dairesinin 16/09/2020 tarih ve E:2016/20241, K:2020/3683 sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Şube Müdürlüğü emrinde emniyet amiri olarak görev yapan davacının 24 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve ... sayılı kararı ile söz konusu kararın dayanağı olan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 12. maddesinin iptali istenilmiştir.
Daire kararının özeti: Danıştay Beşinci Dairesinin 16/09/2020 tarih ve E:2016/20241, K:2020/3683 sayılı kararıyla;
Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 12. maddesinin polislik mesleğinin önem ve özelliği dikkate alınarak, toplum nazarındaki saygınlığının korunması ve teşkilat personeline duyulan güvenin sarsılmamasını sağlamak amacını haiz olduğu ve personel ve disiplin hukuku ilkelerine aykırı bir yönünün bulunmadığı, ayrıca polislik mesleğinin niteliği dikkate alındığında, kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olduğu;
Davacının üzerine atılı filli işlediğinin sabit olması nedeniyle, anılan düzenleme uyarınca 24 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu işlemlerin hukuka aykırı olduğu, davanın reddi yolundaki Daire kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Davalı idareler tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminde bulunulmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE:
İLGİLİ MEVZUAT :
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödenmemiş olması halinde kararı veren merci tarafından verilecek yedi günlük süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususunun temyiz edene yazılı olarak bildirileceği, verilen süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde ilgili merciin kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vereceği; aynı maddenin 7. fıkrasında ise temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin ödenmemiş olduğunun anlaşıldığı hâllerde, bu fıkrada sözü edilen kararların, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca, kesin olarak verileceği hükmü yer almaktadır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Uyuşmazlıkta; Danıştay Beşinci Dairesinin 16/09/2020 tarih ve E:2016/20241, K:2020/3683 sayılı kararı, davacı tarafından adli yardım istemli olarak temyiz edilmiştir.
Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/10/2021 tarih ve E:2021/613 sayılı kararıyla davacının adli yardım istemi reddededilerek, 24/11/2021 tarihli yazı ile temyiz dilekçesinin işleme konulabilmesi için verilmesi zorunlu olan harç ve posta ücretinin yedi gün içinde tamamlanması, aksi takdirde, 2577 sayılı Kanun'un 48/6. maddesi uyarınca, temyiz edilmemiş sayılması yönünde karar verileceği hususu davacıya bildirilmiştir.
Dosya evrakına bakıldığında, anılan yazının, 29/11/2021 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, ancak verilen süre içerisinde söz konusu eksikliğin tamamlanmadığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda, 2577 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan 48/6. maddesi uyarınca davacının temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca davacı tarafından TEMYİZ EDİLMEMİŞ SAYILMASINA,
2. Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişik 48/7. maddesi uyarınca kesin olarak, 14/02/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.