T.C.
D A N I Ş T A Y
İKİNCİ DAİRE
Esas No : 2021/6166
Karar No : 2023/5198
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Hukuk Müşaviri …
İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava Konusu İstem : Dava; davacının, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/B-1 maddesi uyarınca "16 ay uzun süreli durdurma" cezası ile tecziye edilmesine ilişkin İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun … günlü, … karar sayılı işleminin iptali ile bu işlem nedeniyle mahrum kaldığı özlük haklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; TİB-KDM dışında kullanılan yazılımların yasal mevzuat kapsamında bulunmadığı, özel hayatı ihlal eder nitelikteki kişisel verilerin hukuka aykırı olarak kaydedildiği ve imhası gereken verilerin imha edilmediğinin anlaşıldığı, bu nedenle davacının Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7.B/1 maddesi uyarınca "16 ay uzun süreli durdurma" cezası ile tecziye edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan anılan Tüzük'ün 15. maddesinin tatbiki hususunun davaya konu işlemi tesis eden idarenin takdir yetkisinde bulunduğunun açık olduğu, hukuka uygun olarak tesis edildiği sonucuna ulaşılan dava konusu işlem nedeniyle davacının özlük hak talebinin de yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, isnat edilen eylemin kendisi tarafından işlendiğinin kesin ve somut bir şekilde ortaya konulamadığı, bir kişinin bir suçtan cezalandırılabilmesi için suçun o kişi tarafından işlendiğinin şüpheye yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi gerektiği, sadece işini yaptığı ve bu sebeple cezalandırılmasının hukuka aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Davacıya, yapılan adli dinlemelerin not çözümlemelerinden birinde hedef şahsın özel hayatının gizliliğini ihlal eder ifadelere yer verdiğinden bahisle dava konusu edilen disiplin cezası verilmiştir. Davacıya isnat edilen ve karar başlangıç tarihi 24/01/2013, bitiş tarihi ise 27/02/2013 olan adli dinlemeye ilişkin özel hayatın gizliliğini ihlal eder nitelikteki notun davacı dışında üç personele daha isnat edildiği, bu notların davacı tarafından girildiğinin her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya konulamadığı anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davacı üzerinde bırakılmasına, kullanılmayan … TL yürütmenin durdurulması harcının istemi halinde davacıya iadesine,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde Danıştayda karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.