T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/666
Karar No : 2023/4966
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Reklam Reklam ve Tanıtım Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle bu faturalara dayalı indirimleri reddedilmek suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2016 yılının Ocak ila Aralık ve 2017 yılının Ocak ila Nisan dönemleri için re’sen salınan katma değer vergisi ile 2016 yılının Ocak ila Ekim dönemleri için üç kat, Kasım ve Aralık ile 2017 yılının Ocak ila Nisan dönemleri için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının 7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun hükümlerinden faydalandığından bahisle kaldırılması talebiyle yaptığı düzeltme başvurusunun zımnen reddine yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen vergi tekniği raporuyla sahte belge düzenleyicisi olmadığının tespit edildiğinin sabit olduğu, 7143 sayılı Kanun’da sahte belge kullananların bu Kanun hükümlerinden yararlanamayacaklarına ilişkin bir hüküm bulunmadığı gibi ilgili Kanun'a ilişkin Genel Tebliğde mükellefler hakkında başlanılan incelemelerin kanunun yayımı tarihini izleyen ayın başından itibaren 2 ay içinde sonuçlandırılacağı, bu süre içerisinde sonuçlandırılmayan vergi incelemeleri ile takdir işlemlerine devam edilmeyeceği düzenlemesine yer verildiği, 04/06/2018 tarihinde vergi artırım talebinde bulunan davacı hakkında sahte belge kullanmadan dolayı başlatılan incelemenin, söz konusu Kanun’un ilgili maddelerinin yürürlük tarihi olan 18/05/2018 tarihinden çok sonra 01/02/2019 tarihli vergi inceleme raporuyla sonuçlandırılarak bu rapora istinaden tarhiyat yapılmasının ve ceza kesilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 7143 sayılı Kanun hükümleri gereği davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden adına tarh edilmesi gereken vergi ve cezalar ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması veya mahsubunun mümkün bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Vergi Dairesince tebliğ edilen ödeme planına riayet edilerek ödeme sorumluluklarının düzenli olarak yerine getirildiği, matrah artırımı yapılan yıllara ilişkin inceleme ve tarhiyat yapılamayacağı, davalı idarece taraflarının matrah artırımından faydalanabileceğini belirtmesine rağmen aynı döneme ilişkin tarhiyat yapmasının kendisiyle çeliştiğini gösterdiği, idarenin bu tutumuyla Kanun hükümlerinden faydalanma haklarını engellediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/11/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.