T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/7486
Karar No : 2021/6769
MERCİ TAYİNİ KARARI
Adana ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla yetkili Vergi Mahkemesinin belirlenmesi için 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca Danıştay'a gönderilen dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü:
Dosyanın incelenmesinden; davacının Adana ilinde çiftçilikle uğraştığı, anılan faaliyetten dolayı olarak davacıya 2020 takvim yılı için mazot ve gübre desteği yapılmasına karar verildiği ve destekleme tutarı üzerinden %4 oranında gelir vergisi kesintisi yapılarak kalan tutarın davacının hesabına 2021 yılı içerisinde yatırıldığı, yapılan destekleme ödemesinin gelir vergisine tabi olmadığı iddiasıyla mazot ve gübre desteği üzerinden %4 oranında tevkif suretiyle kesilip tahsil edilen gelir vergisinin iptali ile tahsil edilen tutarın davacıya geri verilmesi istemleriyle açılan davada, Ankara ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararı ile davanın yetki yönünden reddedilerek, dosyanın yetkili Adana Vergi Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği; Adana ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile de; davacıya ait destekleme ödemeleri Tarım ve Orman Bakanlığının ilgili Genel Müdürlüğünce yapıldığından, destekleme ödemeleri üzerinden kesilecek gelir vergisi de Merkez Saymanlık Müdürlüğünce doğrudan Hazineye irat kaydedildiğinden, ortada davacının bağlı bulunduğu vergi dairesine muhtasar beyanname ile bildirilen ve ödenen bir verginin bulunmadığı, dolayısıyla da 2577 sayılı Kanunun 37/a maddesi gereği, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Tarım ve Orman Bakanlığının ve Merkez Saymanlık Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki Ankara Vergi Mahkemelerinin yetkili olduğu, bu durumda, Ankara ve Adana Vergi Mahkemeleri arasında ortaya çıkan yetki uyuşmazlığında yetkili yargı yerinin belirlenmesi amacıyla davanın yetki yönünden reddedilerek, yetkili mahkemenin belirlenmesi için dava dosyasının Danıştay'a gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Vergi Uyuşmazlıklarında Yetki"yi düzenleyen 37. maddesinin (a) bendinde; uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, zam ve cezaları kesen, (b) bendinde, Gümrük Kanununa göre alınması gereken vergilerle Vergi Usul Kanunu gereğince şikayet yoluyla vergi düzeltme taleplerinin reddine ilişkin işlemlerde, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, (c) bendinde; Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasında ödeme emrini düzenleyen, (d) bendinde; diğer uyuşmazlıklarda dava konusu işlemi yapan Dairenin bulunduğu yerdeki vergi mahkemesinin yetkili olduğu kurala bağlanmıştır.
Olayda; davacıya ait destekleme ödemelerinin Tarım ve Orman Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünce yapıldığı, destekleme ödemeleri üzerinden kesilecek gelir vergisinin de Merkez Saymanlık Müdürlüğünce doğrudan Hazineye irat kaydedildiği, dolayısıyla davacının bağlı bulunduğu vergi dairesine muhtasar beyanname ile bildirilen ve ödenen bir vergi bulunmadığından, 2577 sayılı Kanunun 37/a maddesi gereği, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Tarım ve Orman Bakanlığı'nın ve Merkez Saymanlık Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki Ankara Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, uyuşmazlığı çözümlemekle Ankara Vergi Mahkemesinin yetkili kılınmasına, dava dosyasının anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, kararın, uyuşmazlığı çözümlemekle yetkili kılınan Ankara Vergi Mahkemesince ilgili Mahkeme ve taraflara tebliğine, 16/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.