Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/8374 E. , 2022/209 K.
"İçtihat Metni"
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/8374
Karar No : 2022/209
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. ....
İSTEMİN KONUSU : …Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, 2012 yılına ait defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2012/Aralık döneminden 2013/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin ''0'' olarak düzeltilmesi sonucunda 2013/1,3 dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda, dava konusu cezalı tarhiyatların, davacının 2012/Aralık döneminden 2013/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin "0,00 TL" olarak dikkate alınmasından kaynaklandığı, davacının 2013/Ocak dönemine devreden katma değer vergisinin ''0,00 TL'' olarak dikkate alınması sonucunu doğuran, davacı adına 2012/2,7,8,9,10,11,12 dönemleri için yapılan cezalı tarhiyatlara karşı açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih ve E:...., K:... sayılı kararıyla "davanın kabulüne ve cezalı tarhiyatların kaldırılmasına'' karar verildiğinden dava konusu cezalı tarhiyatlarda da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, yargılama giderlerinin aleyhe hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, 6100 sayılı Kanun'un ''Dürüstlük kuralına aykırılık sebebiyle yargılama giderlerinden sorumluluk'' başlıklı 327. maddesinde, gereksiz yere davanın uzamasına veya gider yapılmasına sebebiyet vermiş olan taraf, davada lehine karar verilmiş olsa bile, karar ve ilam harcı dışında kalan yargılama giderlerinin tamamını veya bir kısmını ödemeye mahkum edilebilir düzenlemesine yer verildiği, süresinde inceleme elemanına defter ve belgelerini ibraz etmeyen davacının cezalı tarhiyata muhatap olmasına ve dolayısıyla dava açılmasına kendisinin sebebiyet verdiği, diğer bir ifadeyle cezalı tarhiyata ve davaya muhatap olunmasının davacıdan kaynaklandığı, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu …. Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/01/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''Kararlarda bulunacak hususlar'' başlıklı 24. maddesinin (f) bendinde; yargılama giderleri ve hangi tarafa yükletildiği hususunun kararda belirtileceği, 31. maddesinde; yargılama giderlerinin tespitinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir. 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "diğer Kanunlardaki yargılama usulü ile ilgili hükümler" başlıklı 447. maddesinde; mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18/06/1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'na yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı kuralına yer verilmiş olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323. maddesinde; vekille takip edilen davalarda Kanun gereğince takdir olunacak vekalet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmış, 326. maddesinde ise; Kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlenmiştir.
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinde avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında ise, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden, temyize konu olan kararda, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 08/02/2019 tarih ve E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararında belirtilen esaslar doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda dava konusu cezalı tarhiyatlar kaldırılmış olup, tarh etme ve ceza kesme işlemlerinin tesis edildiği ve davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan mevzuata uygun olan cezalı tarhiyatların, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunca verilen karar nedeniyle hukuka aykırı hale gelmesinde davalı idareye kusur yüklenemeyeceğinden, idare aleyhine yargılama giderlerine ve vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka uygunluk görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin kabulü ile temyize konu kararın yargılama giderlerine ve vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği görüşüyle, Dairemiz kararına katılmıyorum.