T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/8459
Karar No : 2021/8046
MERCİ TAYİNİ KARARI
Ankara … Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla yetkili Vergi Mahkemesinin belirlenmesi için 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca Danıştay'a gönderilen dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü:
Dosyanın incelenmesinden; Şanlıurfa ili çiftçilik yapan davacı tarafından, adına yapılan destekleme ödemesi üzerinden gelir vergisi tevkif edilmesine dair işlemin iptali ile kesilen gelir vergisinin iadesi istemiyle Şanlıurfa Vergi Dairesi Başkanlığı hasım gösterilerek açılan davada, …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı ile "çiftçilik faaliyetinde bulunan davacıya pamuk desteği ödemesi yapıldığı, mevzuat uyarınca destekleme ödemelerine ilişkin iş ve işlemleri yürütme yetkisinin Tarım ve Orman Bakanlığına ait olduğu ve ödemelerin anılan Bakanlığın bütçesinden karşılandığı, bu kapsamda Hazine ve Maliye Bakanlığınca vergilendirme yetkisi uyarınca para ödeme ya da tahsilat yapma şeklinde işlem tesis edilmediği, öte yandan dava konusu kesintinin esasen davacı tarafından elde edilen zirai kazancın vergilendirilmesi niteliğinde olduğu anlaşıldığından, dava dosyasının 2577 sayılı Kanun'un 37. maddesinin (a) bendi gereği, davacının bağlı olduğu vergi dairesinin bağlı bulunduğu yer mahkemesi olan Ankara Vergi Mahkemesine gönderilmesi gerektiği" gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddedilerek, dosyanın yetkili Ankara Vergi Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği; Ankara … Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararı ile de; "Mahkemelerinin benzer dosyalar için yaptığı ara kararına cevap olarak sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacıya ait destekleme ödemelerinin ve tahakkuk işlemlerinin Tarım ve Orman Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünce yapıldığı, destekleme ödemeleri üzerinden kesilecek gelir vergisinin de Merkez Saymanlık Müdürlüğünce doğrudan Hazineye irat olarak kaydedildiği anlaşıldığından, 2577 sayılı Kanunun 37/a maddesi gereği, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Tarım ve Orman Bakanlığı Merkez Saymanlık Müdürlüğünün bulunduğu yer olan Ankara Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu, bu durumda, Ankara ve Şanlıurfa Vergi Mahkemeleri arasında ortaya çıkan yetki uyuşmazlığında yetkili yargı yerinin belirlenmesi amacıyla dosyanın " gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddedilerek, yetkili mahkemenin belirlenmesi için dava dosyasının Danıştay'a gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Vergi Uyuşmazlıklarında Yetki"yi düzenleyen 37. maddesinin (a) bendinde; uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, zam ve cezaları kesen, (b) bendinde, Gümrük Kanunu'na göre alınması gereken vergilerle Vergi Usul Kanunu gereğince şikayet yoluyla vergi düzeltme taleplerinin reddine ilişkin işlemlerde, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, (c) bendinde; Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasında ödeme emrini düzenleyen, (d) bendinde; diğer uyuşmazlıklarda dava konusu işlemi yapan Dairenin bulunduğu yerdeki vergi mahkemesinin yetkili olduğu kurala bağlanmıştır.
Olayda; davacıya ait destekleme ödemelerinin Tarım ve Orman Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünce yapıldığı, destekleme ödemeleri üzerinden kesilecek gelir vergisinin de Merkez Saymanlık Müdürlüğünce doğrudan Hazineye irat kaydedildiği, dolayısıyla davacının bağlı bulunduğu vergi dairesine muhtasar beyanname ile bildirilen ve ödenen bir vergi bulunmadığından, 2577 sayılı Kanun'un 37/a maddesi gereği, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Tarım ve Orman Bakanlığının ve Merkez Saymanlık Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki Ankara Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, uyuşmazlığı çözümlemekle Ankara Vergi Mahkemesinin yetkili kılınmasına, dava dosyasının anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, kararın, uyuşmazlığı çözümlemekle yetkili kılınan Ankara Vergi Mahkemesince ilgili Mahkeme ve taraflara tebliğine, 07/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.