T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/868
Karar No : 2023/5147
TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davacı tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Yapı Endüstrisi Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2017 ve 2018 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece ödeme emri içeriği geçici verginin terkin edildiği bildirildiğinden davanın bu yönden konusuz kaldığı, diğer amme alacaklarının asıl borçlu şirket tarafından verilen beyannameler üzerine tahakkuk eden vergiler ile beyannamelerin geç verilmesi nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezalarından oluştuğu, borcun vadesinde ödenmemesi nedeniyle şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin e-tebliğ yoluyla tebliğ edilerek usulüne uygun olarak kesinleştirildiği, şirket hakkında haciz kararı alınarak haciz varakası düzenlendiği, yapılan malvarlığı araştırmasında, şirket adına kayıtlı 1997 model kamyonun bulunduğunun tespit edildiği, söz konusu araç üzerinde başka haczin de olduğu ve henüz araç fiilen haczedilmediğinden satış yapılmasının mümkün olmadığı, bu durumda, amme alacağının borçlu şirketten tahsil imkânı bulunmadığından kanuni temsilci sıfatıyla davacının takibinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin 2018 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran dönemlerine ilişkin geçici vergi yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, diğer amme alacakları yönünden ise dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasını kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu ödeme emri içeriği borçların dayanağı vergi inceleme raporu ile ihbarnamelerden haberinin olmadığı, olayda tahsil edilemeyen amme alacağının bulunmadığı, asıl borçlu şirket tarafından söz konusu borçların yapılandırıldığı ve ödemelerinin yapıldığı, şirket adına kayıtlı araç hakkında hiçbir şekilde takip işleminin gerçekleştirilmediği, dolayısıyla alacağın tahsil edilemediği hususu idarece ortaya konulamadığından adına ödeme emri düzenlenmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İdarelerince yapılan mal varlığı araştırmasında şirket adına kayıtlı olan 1997 model kamyon üzerinde başkaca haciz kayıtlarının görüldüğü, şirketin banka hesaplarına 29/11/2018 tarihinde e-haciz uygulandığı ve borcu karşılamaya yeterli miktarın bulunmadığı, buna ilişkin belgelerin dava dosyasına sunulduğu, asıl borçlu şirketin mevcut borç durumu değerlendirildiğinde tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağı kapsamında değerlendirilerek söz konusu borcun tahsili amacıyla kanuni temsilci olan davacı adına ödeme emri düzenlenmesinin hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca …-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.