T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/8689
Karar No : 2021/9030
MERCİ TAYİNİ KARARI
Ankara 1. Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla yetkili Vergi Mahkemesinin belirlenmesi için 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca Danıştay'a gönderilen dava dosyası incelenerek işin gereği görüşüldü:
Dosyanın incelenmesinden; Adana İlinde çiftçilik yapan davacı tarafından, adına yapılan destekleme ödemesi üzerinden gelir vergisi tevkif edilmesine dair işlemin iptali ile kesilen gelir vergisinin iadesi istemiyle Adana Vergi Dairesi Başkanlığı hasım gösterilerek açılan davada, Adana 1. Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararı ile "davacıya ait destekleme ödemesinin Tarım ve Orman Bakanlığı'nın ilgili Genel Müdürlüğü'nce yapıldığından, destekleme ödemeleri üzerinden kesilecek gelir vergisinin de Merkez Saymanlık Müdürlüğü'nce doğrudan Hazine'ye irat kaydedildiğinden, ortada davacının bağlı bulunduğu yer vergi dairesine muhtasar beyanname ile bildirilen ve ödenen bir vergi bulunmadığı, dolayısıyla da 2577 sayılı Kanun'un 37/a maddesi gereği, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Tarım ve Orman Bakanlığı'nın ve Merkez Saymanlık Müdürlüğü'nün bulunduğu yerdeki Ankara Vergi Mahkemesi'nin yetkili olduğu sonucuna varıldığı" gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddedilerek, dosyanın yetkili Ankara Vergi Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği; Ankara 1. Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile de; "Çiftçi Kayıt Sistemine kayıtlı olan ve Adana İlinde çiftçilikle uğraşan davacıya 2020 yılı tarımsal destekleme ödemeleri kapmasında yapılan Yağlı Tohumlu Bitki Üretimini Destekleme ödemesi üzerinden gelir (stopaj) vergisi kesintisi yapılması esasen davacının vergilendirilmesi niteliğinde olduğundan ve yine 5018 sayılı Kanun kapsamındaki kamu idarelerinden olan bu nedenle bahsedilen tevkifatla ilgili beyanname verme yükümlülüğü bulunmayan Tarım ve Orman Bakanlığı'nca doğrudan saymanlık veznesine aktarılmak suretiyle davacıdan tahsil edilen ihtilaflı gelir vergisini davacı adına tarh etmeye yetkili vergi dairesi/mal müdürlüğü de davacının ikametgah mahallinin bağlı bulunduğu Karataş Mal Müdürlüğü olduğundan adı geçen Müdürlüğün bağlı bulunduğu Adana Vergi Dairesi Başkanlığının yargı çevresi bakımından bağlı olduğu Adana Vergi Mahkemeleri olduğu" sonucuna varıldığı, yetkili yargı yerinin belirlenmesi amacıyla dosyanın Danıştay Başkanlığı'na gönderilmesine" karar verildiği anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Vergi Uyuşmazlıklarında Yetki"yi düzenleyen 37. maddesinin (a) bendinde; uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, zam ve cezaları kesen, (b) bendinde, Gümrük Kanunu'na göre alınması gereken vergilerle Vergi Usul Kanunu gereğince şikayet yoluyla vergi düzeltme taleplerinin reddine ilişkin işlemlerde, vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümleri tarh ve tahakkuk ettiren, (c) bendinde; Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un uygulanmasında ödeme emrini düzenleyen, (d) bendinde; diğer uyuşmazlıklarda dava konusu işlemi yapan Dairenin bulunduğu yerdeki vergi mahkemesinin yetkili olduğu kurala bağlanmıştır.
Olayda; davacıya ait destekleme ödemelerinin Tarım ve Orman Bakanlığı Bitkisel Üretim Genel Müdürlüğünce yapıldığı, destekleme ödemeleri üzerinden kesilecek gelir vergisinin de Merkez Saymanlık Müdürlüğünce doğrudan Hazineye irat kaydedildiği, dolayısıyla davacının bağlı bulunduğu vergi dairesine muhtasar beyanname ile bildirilen ve ödenen bir vergi bulunmadığından, 2577 sayılı Kanun'un 37/a maddesi gereği, uyuşmazlığın görüm ve çözümünde Tarım ve Orman Bakanlığının ve Merkez Saymanlık Müdürlüğünün bulunduğu yerdeki Ankara Vergi Mahkemesinin yetkili olduğu sonucuna varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, uyuşmazlığı çözümlemekle Ankara Vergi Mahkemesinin yetkili kılınmasına, dava dosyasının anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, kararın, uyuşmazlığı çözümlemekle yetkili kılınan Ankara Vergi Mahkemesince ilgili Mahkeme ve taraflara tebliğine, 16/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.