T.C.
D A N I Ş T A Y
ONÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No:2021/884
Karar No:2022/4341
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av…
2- (DAVALI) : … Kurumu
VEKİLİ : Av…
İSTEMİN KONUSU : ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Bayilik lisansı sahibi davacıya ait istasyonda 03/09/2011 tarihinde yapılan denetimde tespit edilen 4 ayrı fiil nedeniyle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca toplam 369.831,00-TL idarî para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu (Kurul) kararının iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nce Dairemizin 12/12/2019 tarih ve E:2014/4915, K:2019/4278 sayılı kısmen onama, kısmen bozma kararı üzerine, bozulan kısma uyularak verilen kararda;
Dava konusu Kurul kararının, TÜBİTAK-MAM'ın … tarihli ve … sayılı kimyasal içerik analiz raporunda istasyonlu akaryakıt bayisi olmasına rağmen lisansın verdiği hak dışı JP-8 uçak yakıtı ikmali nedeniyle 61.638,00-TL idarî para cezası uygulanmasına ilişkin kısmında, davacıya ait akaryakıt istasyonunda yapılan denetimde, 27 FV 407 plakalı araçtan gizli tanka boşaltımı yapılan yakıtın JP-8 uçak yakıtı olduğunun analiz raporu ile tespiti üzerine, bu fiilin 5015 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. ve 2. fıkrasına aykırı olduğundan bahisle, davacı hakkında anılan Kanun'un 19. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendi ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 61.638,00-TL tutarında idarî para cezası uygulandığı,
Davacı şirkete "4. madde hükümlerinin ihlâli" nedeniyle 5015 sayılı Kanun'un 19. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (3) numaralı alt bendi ile aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca 61.638,00-TL idarî para cezası uygulanmasından sonra, 11/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle yeniden düzenlenen 19. maddede, "4. madde hükümlerinin ihlâli" hâlinde idarî para cezası verileceğine ilişkin düzenlemenin yer almadığı, isnat edilen fiil nedeniyle ancak 19. maddenin yedinci fıkrası uyarınca 1.500.-TL'den 70.000.-TL'ye kadar idarî para cezası verilebileceği dikkate alındığında, fiil tarihinden sonra oluşan ve davacı açısından lehe olan bu hukukî durum karşısında ve de lehe olan kanun hükmünün geriye yürümesi ilkesi çerçevesinde, dava konusu Kurul kararının buna ilişkin kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
Belirtilen gerekçelerle hukuka aykırı bulunan dava konusu işlemin belirtilen kısmının iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, Kanun'da yapılan düzenlemenin lehe hüküm içermediği, uygulanan idarî para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı, öte yandan yasal olarak harçtan muaf olduklarından aleyhlerine harca hükmedilmesinin de hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
Davacı tarafından, Mahkeme tarafından lehlerine verilen iptal kararının hukuka uygun olduğu belirtildikten sonra, daha önce Dairemizin 12/12/2019 tarih ve E:2014/4915, K:2019/4278 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen diğer 3 adet idarî para cezasına ilişkin olarak, söz konusu yaptırımların ön araştırma ve soruşturma prosedürü uygulanmaksızın tesis edildiğinden bahisle hukuka aykırı oldukları ileri sürülmektedir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onüçüncü Dairesi'nce, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME :
Davalı idarenin temyiz istemi açısından;
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı idarî Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davacının temyiz istemine gelince;
2577 sayılı idarî Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. Maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen ve kararın verildiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan 46. maddesinde; Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği, 49. maddesinin 5. fıkrasında ise; kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği kurala bağlanmış olup, temyiz yoluna, aleyhine karar verilen taraflarca başvurulabileceği açıktır.
İdarî işlemler hakkında iptal davası açılabilmesi için öncelikle idarî işlemin ilgilinin hukuki menfaatini ihlal etmesi koşulunun varlığı arandığı gibi, kanun yoluna başvurmada da hukuki yarar bulunması gerekmektedir. Başka bir deyişle, kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulması veya değiştirilmesinde korunmaya değer hukuki menfaatinin bulunması şarttır.
Somut uyuşmazlıkta, davanın reddi yolunda ... İdare Mahkemesi'nce verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizi üzerine Dairemizin 12/12/2019 tarih ve E:2014/4915, K:2019/4278 sayılı kararı ile Mahkeme kararının 3 ayrı idarî para cezasına ilişkin kısmının onanmasına, bir adet idarî para cezası açısından ise bozulmasına karar verildiği; sonuç itibarıyla davanın reddi yönünde oluşan Mahkeme kararının 3 adet idarî para cezasına ilişkin kısmının kesinleştiği anlaşılmaktadır.
Davacı tarafından dosyaya sunulan temyiz dilekçesinde ise, Mahkeme kararının, onanarak kesinleşen davanın reddine ilişkin kısmının bozulması istenilmektedir.
Bu durumda, bozma kararı sonrasında davacı aleyhine herhangi bir hüküm kurulmadığından, hakkında hüküm kurulmayan ve kesinleşen kısma yönelik olan temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin incelenmeksizin reddine,
2. Davalının temyiz isteminin reddine
3. Dava konusu işlemin yukarıda özetlenen gerekçeyle iptali yolundaki ... İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı temyize konu kararında, 2577 sayılı İdarî Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından anılan Mahkeme kararının ONANMASINA,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5. Dosyanın anılan Mahkeme'ye gönderilmesine,
6. 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca, bu kararın tebliğ tarihini izleyen 15 (on beş) gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 22/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.