T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/955
Karar No : 2023/1850
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ...Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ : Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ...İnşaat Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi
VEKİLLERİ : Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin İstanbul Bölge İdare Mahkemesi ...Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2010 yılında kesinti yoluyla ödediği vergilerden kaynaklı kurumlar vergisi iade alacağının mahsuben iadesi talebinin, 252 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliği hükümleri uyarınca zamanaşımına uğradığından bahisle yerine getirilemeyeceği yolundaki ...tarihli ve E....sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun Hazine ve Maliye Bakanlığına iadeyi mahsuben veya nakden yaptırmaya, inceleme raporu, yeminli malî müşavir raporu ya da teminata bağlamaya ve iade için aranılacak belgeleri belirlemeye yetki verdiği, iadeyi süre yönünden sınırlama husunda yetki verilmediği gibi iadeyi süre yönünden sınırlayan yasal bir düzenlemenin de bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 114. maddesinde tarh zamanaşımının, 126. maddesinde ise vergi hatalarına yönelik düzeltme zamanaşımının düzenlendiği, kesinti yoluyla ödenen vergilerin mükellefin diğer vergi borçlarına mahsuben iadesi için Yasa'da aranmayan süre şartının Tebliğ ile getirilemeyeceği sonucuna varıldığından ve iade talep edilen miktarın varlığı hususunda davalı idare tarafından bir itiraz ileri sürülmediğinden, mahsuben iade talebinin zamanaşımı sebebiyle reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine +karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 213 sayılı Kanun'un Hazine ve Maliye Bakanlığına iade işlemlerinin usul ve esaslarını belirlemeye yetki verdiği, 252 Seri No'lu Gelir Vergisi Genel Tebliği'nin kesinti yoluyla ödenen vergilerden kaynaklı iade taleplerinde beş yıllık zamanaşımı süresinin dikkate alınacağını düzenlediği, mahsuben iade talebinin reddi yönündeki dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Kesinti yoluyla ödenen verginin mahsuben iadesini zamanaşımı süresiyle sınırlayan yasal bir hükmün bulunmadığı, bu hakkın tebliğ hükümlerince sınırlanamayacağı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.