T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/1090
Karar No : 2023/2760
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av…
KARŞI TARAF (DAVACI) : … Plastik ve Kimyasal Maddeler Ticaret
Limited Şirketi
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2020/5 dönemine ilişkin olarak yurt dışındaki müşteriye hizmet sundukları ve yurtdışındaki şirketlerden komisyon aldıkları, Türkiye'ye ithal edilen mallara ilişkin yurtdışındaki şirketlerden alınacak komisyonun katma değer vergisinden istisna tutulması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin iptali ve fazladan ödenen 181.990,08 TL tutarındaki katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesi ve 13.553,65 TL tutarındaki katma değer vergisinin devreden katma değer vergisi olarak dikkate alınması gerektiği istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:… K:… sayılı kararda; davacı şirketin yurt dışındaki müşterinin Türkiye'ye yapacağı ithalatlarla ilgili olarak yurt içinde müşteri bulması, yurt dışındaki müşterinin Türkiye'ye yapacağı ithalatlara aracılık etmesi neticesinde yurt dışındaki müşteriden komisyon alması, buna göre hizmetin yurt dışındaki müşteriye verilmesine karşın yurt dışındaki müşterinin bu hizmetten yurt dışında değil yurt içinde yararlanması karşısında kanunun öngördüğü şartların gerçekleşmediği anlaşılmakla ihtirazı kaydın kabul edilmemesi suretiyle yapılan dava konusu tahakkuklarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacının ihtirazi kayda konu ettiği faaliyetlerinin yurtdışı firmalara müşteri bulma ve aracılık yaparak yurtdışı ve yurt içi firmalar arasında bağlantı sağlamak şeklinde olması nedeniyle, söz konusu hizmetin yurt dışındaki müşteriler için yapılan aracılık mahiyetindeki bir hizmet olduğu, verilen bu hizmetten yurtdışındaki firmanın faydalandığının kabulü gerektiği, Türkiye'ye mal ithalinde, mal gönderen Türkiye kaynaklı hasılat elde etmişse de hasılatın Türkiye kaynaklı oluşunun gelirin Türkiye'de elde edildiği anlamına gelmediği, bu satıştan sağlanan kazanç Türkiye'de vergilendirilemediğine göre, yapılan ihracatın ihracatçıya sağladığı faydanın (gelir) ihracatçının bulunduğu ülkede gerçekleştiği, mala müşteri bulunması şeklindeki işlem yabancı firmanın satışını, dolayısıyla gelirini artırdığından gelirin elde edildiği ülkenin aynı zamanda hizmetten faydalanılan yer olması gerektiği, yurtdışındaki firma tarafından döviz karşılığı bedeli ödenen ve davacı tarafından verilen bu hizmet sonucunda hizmetten faydalanma noktasındaki şahsın yurtdışındaki firma olduğu ve yurtiçinde bu hizmetten faydalanıldığına ilişkin de dosyada herhangi bir bilgi, belge ve buna ilişkin inceleme olmadığı, davacı şirket tarafından verilen aracılık hizmetinin, 3065 sayılı Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca yurtdışındaki müşteriye verilen hizmet kapsamında olduğu ve bu döviz kazandırıcı hizmet ihracından yurtdışındaki firmanın faydalanacağının kabulü gerektiğinden dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, davacı tarafından,13.553,65 TL tutarındaki katma değer vergisinin devreden katma değer vergisi olarak dikkate alınmasına karar verilmesi istenilmişse de, davalı idare tarafından, Mahkemenin iş bu kararının yerine getirilmesi sırasında, dava konusu katma değer vergisi tahakkuku terkin edildikten sonra, davacının katma değer vergisi beyan tablosu yeniden oluşturulurken, davacının 2020/5 dönemi katma değer vergisi beyannamesinde indirilecek katma değer vergisi olarak yer verdiği anlaşılan 13.553,65 TL'nin zaten dikkate alınacak olması karşısında, bu konuda ayrıca hüküm kurulmasına gerek görülmediği, ihtirazi kayıtla ödenen dava konusu miktarın tecil faizi ile birlikte iadesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle Mahkeme kararı kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1. maddesinin 1 numaralı bendinde, Türkiye'de yapılan ticari, sınai, zirai faaliyet ve serbest meslek faaliyeti çerçevesindeki teslim ve hizmetlerin katma değer vergisine tabi olduğu, 4. maddesinde; hizmet, teslim ve teslim sayılan haller ile mal ithalatı dışında kalan işlemler şeklinde tanımlandığı, 6. maddesinin (b) bendinde ise, işlemlerin Türkiye'de yapılmasının, hizmetin Türkiye'de yapılmasını veya hizmetin Türkiye'de faydalanılmasını ifade ettiği belirtilmiştir.
Aynı Kanunun 11. maddesinin 1/a bendinde, ihracat teslimleri ve bu teslimlere ilişkin hizmetler ile yurt dışındaki müşteriler için yapılan hizmetlerin katma değer vergisinden istisna olduğu, 2. fıkrasında, bu istisnaların uygulanmasına ilişkin usul ve esaslar ile istisnanın uygulanacağı asgari miktarları tespite Maliye ve Gümrük Bakanlığının yetkili olduğu, ihracat teslimleri ve bu teslimlere ilişkin hizmetler ile yurt dışındaki müşteriler için yapılan hizmetlere ilişkin şartları düzenleyen 12. maddesinin 2. fıkrasında ise bir hizmetin yurt dışındaki müşteriler için yapılan hizmet sayılabilmesi için (a) bendinde; hizmetin yurtdışındaki bir müşteri için yapılmış olması, (b) bendinde, hizmetten yurtdışında faydalanılması koşullarına yer verildiği; yurtdışındaki müşteri tabirinin, ikametgahı, işyeri, kanuni ve iş merkezi yurt dışında olan alıcılar ile yurt içinde bulunan bir firmanın yurt dışında kendi adına müstakilen faaliyet gösteren şubelerini ifade edeceği belirtilmiştir.
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 11. maddesinin 2. fıkrasına dayanılarak yürürlüğe konulan mülga 26 seri nolu Genel Tebliğin "K-Hizmet İhracatı" başlığını taşıyan bölümünde, hizmet ihracatı istisnasından yararlanılabilmesi için, a) hizmetin Türkiye’de yurt dışındaki bir müşteri için yapılmış olması, b) fatura veya benzeri belgenin yurt dışındaki müşteri adına düzenlenmesi, c) hizmet bedelinin döviz olarak Türkiye’ye getirilmesi, d) hizmetten yurt dışında yararlanılması koşullarının birlikte gerçekleşmesinin zorunlu olduğu açıklanmış olup, mülga 30 seri nolu Genel Tebliğin (A) bölümünde ise, yurt dışındaki firmaların Türkiye'den ithal edecekleri mal ve hizmetlerle ilgili olarak, bu firmalara aracılık hizmeti verenlerin, söz konusu hizmetleri karşılığında aldıkları komisyonların, ihraç edilen mal ve hizmetler yurt dışında tüketildiğinden, hizmet ihracı istisnası kapsamında mütalaa edileceği belirtildikten sonra, Katma Değer Vergisi Uygulama Genel Tebliği "II-İstisnalar", "A-İhracat İstisnası" ve "2.Hizmet İhracı" başlığını taşıyan bölümünde ise hizmetten yurtdışında faydalanılmasından kastın, Türkiye’de yurtdışındaki müşteri için yapılan hizmetin, müşterinin yurtdışındaki iş, işlem ve faaliyetleri ile ilgili olması; Türkiye'deki faaliyetleri ile ilgisi bulunmaması gerektiği, yurtdışındaki firmaların, Türkiye'ye gönderecekleri mal ve hizmetler Türkiye’de tüketildiğinden, bu firmalara söz konusu mal ve hizmetler için Türkiye’de verilen danışmanlık, aracılık, gözetim, müşteri bulma, piyasa araştırması vb. hizmetlerin, hizmet ihracı istisnası kapsamında değerlendirilmeyeceği ve KDV’ye tabi olması gerektiği belirtilmiştir.
Katma Değer Vergisi Kanunu'nun yukarıda açıklanan hükümleriyle getirilen genel kurala göre, hizmetin Türkiye'de yapılması, değerlendirilmesi veya hizmetten Türkiye'de faydalanılması hallerinde katma değer vergisi yükümlülüğünün doğduğu, ihracat teslimlerine ilişkin hizmetler ile yurt dışındaki bir müşteri için yapılan ve yurt dışında faydalanma sonucu doğuran hizmetlerin varlığı halinde ise vergi istisnası söz konusu olmaktadır.
Öte yandan, Yasanın 12. maddesiyle getirilen istisna hükmü düzenlenirken sadece hizmetin yurt dışındaki bir müşteri için yapılmış olması ile yetinilmeyip, hizmetten yurtdışında faydalanılması koşuluna yer verildiği, vergi yükümlülüğü yönünden hizmetin Türkiye'de faydalanılma halini öngören kural gözönünde tutulduğunda, 12/2 maddesinin (b) bendi hükmüyle münhasıran yurtdışında faydalanılmasını içeren daha özel bir koşulun arandığı, hizmetin yurtdışındaki müşteri için yapılmış olması şartını getiren (b) bendi hükmü yanısıra bu şekildeki bir düzenlemeye gidilmesindeki amacın gerçek ve tüzel kişiler tarafından yurtdışındaki müşterilere tamamen yurtdışında fayda sağlama şeklinde verilen temsilcilik, mümessillik, müşavirlik, mühendislik gibi hizmetlere yönelik bulunduğu sonucuna varılmaktadır.
Dosyasının incelenmesinden; davacı tarafından, 2020/5 dönemi için Türkiye'ye ithal edilen mallara ilişkin yurtdışındaki şirketlerden alınacak komisyonun 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 11. maddesi kapsamında katma değer vergisinden istisna olduğundan bahisle ihtirazi kayıtla katma değer vergisi beyannamesi verildiği, davalı idarece ithal olunan malların Türkiye'de tüketilecek olması nedeniyle hizmetten faydalanmanın da Türkiye'de olduğundan bahisle ihtirazi kayıt kabul edilmeyerek söz konusu beyan üzerine tesis edilen tahakkuk işleminin iptali ve fazladan ödenen katma değer vergisinin faizi ile birlikte iadesi ve 13.553,65 TL tutarındaki katma değer vergisinin devreden katma değer vergisi olarak dikkate alınması gerektiğinin istenildiği anlaşılmıştır.
Bu durumda, yukarıdaki mevzuat hükümleri ve maddi olay birlikte değerlendirildiğinde yükümlü şirketin ihtirazi kayda konu ettiği faaliyetlerinin Türkiye'ye mal satmak isteyen yurtdışı firmalara müşteri bulma ve aracılık yaparak yurtdışı ve yurt içi firmalar arasında bağlantı sağlamak şeklinde olması nedeniyle, sözkonusu hizmetin yurt dışındaki müşterilerin Türkiye'deki müşterileri için yapılan aracılık mahiyetindeki bir hizmet olduğu, dolayısıyla bu hizmetlerden yurt içinde faydalanıldığının kabulü gerektiği ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 12. maddesinin 2/b bendinde öngörülen koşulun dava konusu olayda gerçekleşmediği sonucuna varıldığından, davalı idarece ihtirazi kaydın dikkate alınmaması suretiyle yapılan tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığından temyize konu kararda isabet görülmemiştir.
Öte yandan, Vergi Dava Dairesince yeniden verilecek kararda davacı tarafından 13.553,65 TL tutarındaki katma değer vergisinin devreden katma değer vergisi olarak dikkate alınmasına ilişkin istemi hususunda da bir değerlendirme yapılacağı tabidir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin kabulüne,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının BOZULMASINA,
3. Yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın Vergi Dava Dairesine gönderilmesine, 23/05/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.