T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/1186
Karar No : 2023/1404
TEMYİZ EDEN (DAVACI): … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): …
İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…;K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının hisseli malik olduğu İzmir İli Karşıyaka İlçesi … Mah. … ada … parselde kayıtlı taşınmazda konut inşaası amacıyla … Yapı Sanayi ve İnşaat A.Ş. ile yaptığı "Gelir Paylaşımı Esaslı Gayrimenkul Satış Vadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi"ne dayanılarak davacıya 3.250.000,00.-TL ödeme yapıldığının tespit edildiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2014 yılına ilişkin olarak resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 1'inci maddesinde, gerçek kişilerin gelirlerinin gelir vergisine tâbi olduğu, gelirin bir gerçek kişinin bir takvim yılı içinde elde ettiği kazanç ve iratların safi tutarı olduğu; 37'nci maddesinde, her türlü ticari ve sınai faaliyetlerden doğan kazançların ticari kazanç olduğu; 4'üncü bendinde, bu kanunun uygulanmasında, gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşanların bu işlerinden elde edilen kazançların ticari kazanç sayılacağı; 'Diğer Kazanç ve İratlar' başlıklı Yedinci Bölümde yer alan 80'inci maddesinde, önceki bölümlerin dışında kalan kazanç ve iratların bu bölümdeki hükümlere göre vergiye tâbi gelire dahil olacağı, değer artış kazançlarını düzenleyen mükerrer 80'inci maddesinin 6'ıncı bendinde de, iktisap şekli ne olursa olsun (ivazsız olarak iktisap edilenler hariç) 70 inci maddenin birinci fıkrasının (1), (2), (4) ve (7) numaralı bentlerinde yazılı mal (gerçek usulde vergiye tâbi çiftçilerin ziraî istihsalde kullandıkları gayrimenkuller dahil) ve hakların, iktisap tarihinden başlayarak beş yıl içinde elden çıkarılmasından doğan kazançların değer artış kazancı olduğunun düzenlendiği, mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, vergilendirme konusu olabilecek herhangi bir ticari faaliyete ilişkin vergi beyannamesinin verilmemiş olmasının re'sen takdir nedeni oluşturacağı, Gelir Vergisi Kanunu'nda her türlü ticari ve sınai faaliyetten doğan kazancın ticari kazanç olduğu belirtilmesine karşın, ticari faaliyetin tanımına yer verilmemiş olmakla birlikte, herhangi bir kazanç sağlayan faaliyetin sürekli ve bir organizasyon dahilinde yapılması durumunda ticari amacın ön plana çıkacağı ve bu faaliyetin ticari faaliyet olarak değerlendirilebileceği, bu bağlamda yasayla düzenlenmiş olan gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşma faaliyetinden elde edilen kazançlarının ticari kazanç sayılacağı, öte yandan ticari faaliyetin devamlılık unsurunun faaliyete ilişkin organizasyonu da zorunlu kılacağı durumu göz önüne alındığında, herhangi bir ticari faaliyetin ekipman ve/veya personelden oluşan organizasyon olmadan devamlı yapılabilmesinin iktisadi, ticari ve teknik icaplara uygun düşmeyeceği, ivazsız iktisap edilenler dışındaki gayrimenkullerin beş yıl içinde elden çıkarılması işleminden doğan ancak devamlılık ve organizasyon unsuru taşımayan faaliyete ilişkin kazancın ticari kazanç kapsamında değil, değer artış kazancı kapsamında gelir vergisine tabi olacağı sonuçlarına varıldığı, davacının bir kısmı veraseten intikal eden taşınmazını, gelir paylaşımı esaslı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile müteahhite vererek adına tescil edilen bağımsız bölümlerin satışı faaliyetinde, birbirini izleyen tarihlerde gerçekleşen işlemlerde çokluk olsa bile, taşınmazın müteahhite verilmesi suretiyle değerlendirilmesi faaliyetine ilişkin davacıya ait herhangi bir organizasyon tespiti yapılmadığından, gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşıldığından söz edilemeyeceği, servetin değerlendirilmesi ve biçim değiştirmesi olan bu durumun salt bu nedenle ticari faaliyet kapsamında değerlendirilmesine hukuksal olanak bulunmadığından, ticari kazanç hükümlerine göre takdir komisyonunca belirlenen matrah farkı üzerinden resen yapılan vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının %50 hisseyle maliki olduğu İzmir İli Karşıyaka İlçesi … Mah. … ada … parselde bulunan taşınmaz üzerinde konut inşaası için … Yapı Sanayi ve İnşaat A.Ş. ile Gelir Paylaşımı Esaslı Gayrimenkul Satış Vadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi yaptığı, satışların müteahhit firma tarafından yapıldığı, davacıya 2014 yılında anılan firmaca 3.250.000,00.-TL ödeme yapıldığının tespit edilmesi üzerine gelir vergisi ve geçici vergi matrahlarının tespiti için olayın takdir komisyonuna sevk edildiği, gayrimenkullerin aynı kişiye farklı tarihlerde, farklı kişiye aynı tarihte veya birbirini izleyen yıllarda satılması halinde, yapılan satışların devamlı olarak gayrimenkul alım satımı işiyle uğraşıldığına karine teşkil edeceği ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 37'nci maddesi uyarınca ticari kazanç çerçevesinde vergilendirilmesi gerektiği, bu nedenle takdir komisyonu tarafından belirlenen matrah üzerinden vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatı yapılmasının hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesi'nin … tarih ve E:…; K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.