T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2022/1357
Karar No : 2022/5102
TEMYİZ EDENLER : 1- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü…
VEKİLİ: Av. …
2- (DAVACI) … İleri Teknoloji Ürünleri Pazarlama ve Turizm Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunu, Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararı uyarınca yeniden inceleyen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi incelemesine başlanılmasından sonra düzeltme beyannamesi verildiğinden bahisle Eylül ila Aralık 2011 dönemleri için kesilen fark vergi ziyaı cezası ile sahte faturaları kayıtlarına aldığından bahisle aynı yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu vergi ziyaı cezalarının bağlı olduğu katma değer vergisi tahakkukları, ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla kaldırıldığından, vergi ziyaı cezalarının dayanağının kalmadığı, somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle dava konusu cezalar kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin müeyyideli yazısında belirtilen ve ihtirazi kaydın konusunu oluşturan faturaların düzenleyicisi olan ... Reklam Gıda Turizm ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki saptamalardan tanzim ettiği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği, emtia alışlarının sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmesi, 213 sayılı Kanun'un 353. maddesinin 1. bendinde özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında gösterilmediği için kesilen özel usulsüzlük cezasının maddenin öngörülüş amacına uygun düşmediği gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, özel usulsüzlük cezası ise kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI :
Davalı idare tarafından, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği hususu somut bir şekilde ortaya konulduğundan kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, uyuşmazlık konusu dönemlere ilişkin tahakkuk eden vergiye karşı açılan davada verilen kararın kesinleşmediği, alımların gerçek olduğu, adına fatura düzenleyen firmaya isnat edilen fiilerden sorumlu tutulmasının ticari hayatın gerçekleriyle bağdaşmadığı, faturaların sahteliğinin kendilerince bilinemeyeceği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI : Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİ HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ :Temyiz istemilerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nispi harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2022 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.