T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/1856
Karar No : 2022/6790
TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü-…
VEKİLİ : Av. …
2-(DAVACI) … Tavukçuluk Üretim Paz. ve Tic. A.Ş.
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi …. Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1., 353/1 ve 353/6 maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyanıca kesilen özel usülsüzlük cezası yönünden; davacı şirketin alınan veya satılan emtia ve hizmet için fatura düzenlemediği veya fatura almadığı açık ve somut delilerle ortaya konulmadığından, bu sebeple kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355/1 maddesi uyanıca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden; davacı tarafından Manisa Ticaret Borsası'na tescil ettirilen zirai ürün alımlarına ilişkin düzenlenen 2017 yılı hesap döneminde 353 adet müstahsil makbuzunda borsa tescil beyannamelerinin tarih ve numaralarının ayrıca gösterilmediği davacı şirket temsilcisi ile birlikte tespit edilmiş ise de; müstahsil makbuzunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 35. maddesine uygun düzenlendiği, 164 Seri Nolu Gelir Vergisi Genel Tebliği'nde düzenlenen söz konusu unsurların müstahsil makbuzunda olmamasının, müstahsil makbuzunun geçerliliğine halel getirmeyeceği anlaşıldığından, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/6 maddesi uyanıca kesilen özel usulsüzlük cezası yönündende; Maliye Bakanlığı tarafından düzenlenen 1 Sıra No'lu Muhasebe Sistemi Uygulama Genel Tebliği'nin "V-Tekdüzen Hesap Çerçevesi, Hesap Planı ve Hesap Planı Açıklamaları" başlıklı bölümün "C-Hesap Planı Açıklamaları" alt bölümünde yer alan açıklamalardan 120-Alıcılar Hesabının Alacak Bakiyesi, 320-Satıcılar hesabının da borç bakiyesi vermediği görülmekte olup, davacının yasal defter ve kayıtlarında 320- Satıcılar Hesabına borç bakiye, 120 -Alıcılar Hesabına alacak bakiye vererek çalıştırdığı, davacı şirket temsilcisi ile birlikte tespit edilmiş olduğundan, kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. ve mükerrer 355/1 maddeleri uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: Özel usulsüzlük cezalarının ancak işlemin ait olduğu yıl içerisinde kesilebileceği, tek bir tespit ile birden fazla özel usulsüzlük cezası kesilmesinin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacı şirket hakkındaki vergi inceleme raporunun somut durumu tespit eden verileri dikkate alınarak özel usulsüzlük cezalarının kesildiği, idarelerince yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Tarafların savunması yasal dayanaktan yoksun olan temyiz istemlerinin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın … Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.